Τυνήσιοι αναλυτές σημειώνουν ότι η σειρά συλλήψεων εξεχόντων ηγετών του ισλαμιστικού κινήματος «Ennahda» στην Τυνησία θα αποτελούσε προοίμιο για την ανακοίνωση του πολιτικού τέλους του κινήματος, δεδομένου του βάρους των συλληφθέντων και του βάρους των φακέλων που ερευνώνται μαζί τους.
Το ανακριτικό τμήμα θα επεκταθεί τις επόμενες ημέρες και ενδέχεται να περιλαμβάνει και άλλα ηγετικά στελέχη του κινήματος, με την προϋπόθεση ότι η δικαστική εξουσία αποφασίσει αν θα συλλάβει κάποιους ή θα τους αφήσει ελεύθερους.
Χθες το απόγευμα, Κυριακή, οι αρχές της Τυνησίας συνέλαβαν τον ηγέτη του Κινήματος Ennahda, Άχμεντ αλ Αμμάρι, μετά τη σύλληψη άλλων επιφανών ηγετών τις τελευταίες ημέρες και εβδομάδες, μεταξύ των οποίων ο πρώην πρωθυπουργός Αλί αλ Αρίντ, ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης Νουρεντίν αλ Μπουχάρι, και οι βουλευτές Χαμπίμπ αλ Λούζ και Σαγιέντ αλ Φεριάνι.
Σύμφωνα με πηγή ασφαλείας επτά ηγετικά στελέχη του κινήματος έχουν μέχρι στιγμής φυλακιστεί, ενώ άλλοι 11 ανακρίνονται, συμπεριλαμβανομένου του επικεφαλής του κινήματος, Ρασίντ Γκανούτσι, σε υποθέσεις που σχετίζονται κυρίως με τον φάκελο της συνωμοσίας κατά της κρατικής ασφάλειας.
Εκτός από αυτούς τους συλληφθέντες που ανήκουν στην Ennahda, συνελήφθησαν δύο από τους ιδρυτές του κινήματος, οι οποίοι είχαν προηγουμένως αποστασιοποιηθεί από αυτό, και συγκεκριμένα ο Αμπντούλ Χαμίντ αλ Τζελάσι και ο Μουχάμαντ μπιν Σάλεμ που ανακρίνονται ως πρώην ηγέτες του κινήματος και όχι με την τρέχουσα ιδιότητά τους.
Ο αναλυτής αλ Ραμπίχι σημείωσε ότι η λογοδοσία θα είναι ατομική έναντι όλων εκείνων που έχουν διαπράξει εγκλήματα κατά της Τυνησίας στον φάκελο λαθρεμπορίας και πολιτικών δολοφονιών στους οποίους εμπλέκονται εξέχοντες ηγέτες του ισλαμικού κινήματος. Ο πολιτικός αναλυτής Μουχάμαντ αλ Αλάνι δήλωσε ότι ο δρόμος της λογοδοσίας που ξεκίνησε από τον Τυνήσιο Πρόεδρο Κάις Σαΐντ και ο οποίος έχει επηρεάσει μέχρι στιγμής ανώτερους ηγέτες του κινήματος «Ennahda» προβλέπει μια τάση για τον τερματισμό της από την πολιτική σκηνή οριστικά, μετά την κατάργησή της από την εξουσία και την αποδυνάμωση του ρόλου της ως πολιτικού κόμματος που ηγείται της αντιπολίτευσης.