Τι αναφέρει το ισραηλινό ΜΜΕ maariv
Από την πτώση του καθεστώτος του Μπασάρ αλ-Άσαντ, οι Κούρδοι στη Συρία, και ιδιαίτερα οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF), οι οποίες έχουν αποκτήσει αυτονομία (η λεγόμενη Δημοκρατική Αυτόνομη Διοίκηση της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας, γνωστή και ως Συριακό Κουρδιστάν), προσπάθησαν να διατηρήσουν αυτήν την αυτονομία – και να εμποδίσουν το νέο καθεστώς να εισέλθει στην περιοχή τους.
Ωστόσο, υπό το φως της επιθυμίας του υπηρεσιακού Σύριου Προέδρου Άχμεντ αλ-Σάρα να ελέγξει ολόκληρη τη Συρία, τον Μάρτιο του 2025 οι δύο πλευρές: ο Πρόεδρος αλ-Σάρα και ο Στρατηγός Μαζλούμ Αμπντί, ο οποίος ηγείται των κουρδικών δυνάμεων, υπέγραψαν μια σειρά από συμφωνίες κατά τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων, οι οποίες τελικά υποτίθεται ότι θα αφοπλίσουν τους Κούρδους και θα τους ενσωματώσουν στον συριακό στρατό.
Οι διαπραγματεύσεις δεν στέφθηκαν με επιτυχία λόγω των πολλών δυσκολιών και διαφωνιών που προέκυψαν, ειδικά μετά τις φρικτές σφαγές που διέπραξε το συριακό καθεστώς εναντίον των Αλαουιτών και αργότερα εναντίον των Δρούζων. Οι Κούρδοι υπέβαλαν νέες απαιτήσεις και έγιναν πιο επιφυλακτικοί – και δικαίως. Έχασαν την εμπιστοσύνη τους στο καθεστώς και προφανώς κρύωσαν τα πόδια τους, γεγονός που τορπίλισε τις διαπραγματεύσεις και δεν οδήγησε στην υπογραφή οποιασδήποτε συμφωνίας.
Όταν η διπλωματία αποτυγχάνει – τα όπλα βρυχώνται, η έλλειψη συμφωνίας μεταξύ της συριακής κυβέρνησης και των Κούρδων, και με την τουρκική ενθάρρυνση (των ορκισμένων εχθρών των Κούρδων), το συριακό καθεστώς αποφάσισε να χρησιμοποιήσει τη στρατιωτική επιλογή για να απομακρύνει τους Κούρδους από τις περιοχές που βρίσκονται υπό τον έλεγχό του και να τους αφοπλίσει.
Στην πραγματικότητα, πριν από περίπου δύο εβδομάδες, οι συριακές δυνάμεις επιτέθηκαν στις δύο μόνες εναπομείνασες κουρδικές γειτονιές στο Χαλέπι, αναγκάζοντας τους Κούρδους πολίτες να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να μετακινηθούν βόρεια. Το μήνυμα από τον Σύρο πρόεδρο ήταν σαφές: η αποτυχία επίτευξης εθελοντικής συμφωνίας θα οδηγούσε σε στρατιωτική απόφαση με τη βία – και έτσι οι δυνάμεις του καθεστώτος κατάφεραν να απομακρύνουν τους Κούρδους από τις γειτονιές στο Χαλέπι.
Ωστόσο, οι βίαιες συγκρούσεις δεν τελείωσαν εκεί – το αντίθετο μάλιστα. Η απώλεια των κουρδικών γειτονιών στο Χαλέπι ενθάρρυνε το συριακό καθεστώς και άνοιξε την όρεξή του να συνεχίσει να πολεμά τους Κούρδους, και μάλιστα, αμέσως μετά την εκστρατεία στο Χαλέπι – ο συριακός στρατός εξαπέλυσε μια νέα και ταχεία επίθεση στις περιοχές που ελέγχονται από τους Κούρδους στη βορειοανατολική Συρία. Και εδώ, κατάφεραν να κατακτήσουν μεγάλες περιοχές, συμπεριλαμβανομένων των πόλεων Ράκα και Ντέιρ εζ-Ζορ, συμπεριλαμβανομένων σημαντικών κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου και σημαντικών φραγμάτων (όπως το φράγμα Τασρίν).
Οι Κούρδοι υποχώρησαν δυτικά του ποταμού Ευφράτη και από αραβικές περιοχές και έχασαν ξανά εδάφη που περιλάμβαναν αρκετές φυλακές, όπου φυλακίστηκαν χιλιάδες τρομοκράτες του ISIS που είχαν πολεμήσει εναντίον των Κούρδων και είχαν ηττηθεί χρόνια νωρίτερα. Με την άφιξη των δυνάμεων του συριακού καθεστώτος, οι οποίες συνδέονται με το ISIS, οι πύλες των φυλακών άνοιξαν και εκατοντάδες (και κάποιοι λένε χιλιάδες) επικίνδυνα μέλη του ISIS απελευθερώθηκαν.
Για όσους έχουν ξεχάσει, οι Κούρδοι έδωσαν σκληρές μάχες εναντίον του ISIS, της Τζαμπχάτ αλ-Νούσρα και άλλων εξτρεμιστικών ομάδων, σε μια εποχή που οι Ηνωμένες Πολιτείες προσέφεραν αμοιβές έως και δέκα εκατομμύρια δολάρια για πληροφορίες σχετικά με τους ηγέτες αυτών των οργανώσεων, λόγω της άμεσης απειλής που αποτελούσαν για την παγκόσμια ασφάλεια. Οι Κούρδοι μαχητές βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή, πολεμώντας δίπλα-δίπλα με τον διεθνή συνασπισμό με επικεφαλής τις Ηνωμένες Πολιτείες, για να νικήσουν την τρομοκρατία και να προστατεύσουν τους πολίτες στη Συρία, το Ιράκ και την υπόλοιπη περιοχή.
Αλλά σήμερα υπάρχει μια δημιουργική αντιστροφή. Αφού ήταν βασικοί εταίροι στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, οι Κούρδοι έχουν πλέον γίνει στόχος, ενόψει των μεταβαλλόμενων διεθνών και περιφερειακών συμμαχιών, στις οποίες οι Ηνωμένες Πολιτείες στέκονται δίπλα σε δυνάμεις που προηγουμένως χαρακτηρίζονταν ως τζιχαντιστικές ομάδες, τις οποίες οι Κούρδοι πολέμησαν σθεναρά. Αυτή η μετατόπιση αντανακλά μια βαθιά υστέρηση στις αξίες και εγείρει σοβαρά ηθικά ερωτήματα σχετικά με τις διεθνείς συνθήκες προς τους λαούς που έχουν θυσιαστεί για την υπεράσπιση κοινών αξιών.
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και οι συνεργάτες του του είναι κυρίως άνθρωποι του κτηματομεσιτικού κλάδου και των επιχειρήσεων που βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά. Δεν ενδιαφέρονται τόσο για τις μειονότητες που σφαγιάζονται στη Συρία, αλλά μάλλον ονειρεύονται πλούτο, δύναμη και πύργους στη Δαμασκό και σε άλλες πρωτεύουσες. Το Κράτος του Ισραήλ πρέπει να βοηθήσει τον κουρδικό λαό άμεσα. Έχουμε ηθική και ηθική υποχρέωση απέναντι σε αυτόν τον λαό.
Δεν είναι αυτός ο τόπος ή η στιγμή για να αποκαλύψουμε το είδος της βοήθειας. Η αγνόηση της θυσίας αυτού του λαού είναι μια ιστορική αδικία. Επιπλέον, η διεθνής κοινότητα πρέπει να εργαστεί για την εγκαθίδρυση ενός κουρδικού κράτους που θα συμβάλει στη σταθερότητα της περιοχής και όχι απλώς να εργαστεί για ένα παλαιστινιακό κράτος που θα φέρει περισσότερη τρομοκρατία και καταστροφή στην περιοχή.