Του Craig Hooper
Καθώς η Ουκρανία και η Δύση επικεντρώνονται στην ανάπτυξη των ουκρανικών χερσαίων δυνάμεων και στην απόκτηση σύγχρονων αεροσκαφών, το ουκρανικό ναυτικό κινδυνεύει να ξεχαστεί. Έως τώρα, υπήρξε αποδέκτης μόνο μερικών επιπλέον ναρκαλιευτικών σκαφών, σκαφών για την περιπολία ποταμών και ορισμένων μη επανδρωμένων σκαφών και δεν αποτελεί προτεραιότητα για κανέναν.
Πρόκειται για λάθος. Οι δομικοί λίθοι του επόμενου ναυτικού της Ουκρανίας -που παραγγέλθηκαν πολύ πριν από την εισβολή της Ρωσίας το 2022- θα φθάσουν νωρίτερα από ό,τι περιμένουν οι περισσότεροι εξωτερικοί παρατηρητές.
Με τη μελλοντική Hetman Ivan Mazepa της Ουκρανίας, την πρώτη από τις δύο τουρκικής κατασκευής κορβέτες κλάσης Ada, 326 ποδιών, που θα φτάσει στα ουκρανικά ύδατα σε μόλις δεκαεννέα μήνες, οι σύμμαχοι της Ουκρανίας πρέπει να συμμετάσχουν στο μεγάλο έργο της εκπαίδευσης του πληρώματος, της ετοιμότητας του νέου πλοίου για μάχη και της διόγκωσης του ουκρανικού ναυτικού σε σημείο που να μπορεί να σταθεί απέναντι στον ρωσικό στόλο της Μαύρης Θάλασσας.
Η παράνομη εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία έχει απλώς αναδείξει εκ νέου τη χρησιμότητα των ναυτικών δυνάμεων της Μαύρης Θάλασσας. Η Ρωσία, γνωρίζοντας πολύ καλά τη σημασία της κυριαρχίας στη Μαύρη Θάλασσα, καταστρέφει εδώ και χρόνια το υποχρηματοδοτούμενο σοβιετικής εποχής ναυτικό της Ουκρανίας, βυθίζοντας και καταλαμβάνοντας ουκρανικά πλοία κατά τη διάρκεια της κατάληψης της Κριμαίας το 2014.
Τα περισσότερα από τα λίγα εναπομείναντα μεγάλα πλοία της Ουκρανίας χάθηκαν τις πρώτες ημέρες της πλήρους εισβολής της Ρωσίας το 2022. Λίγα έχουν απομείνει πλέον.
Το ουκρανικό ναυτικό χρειάζεται μια πλήρη επανεκκίνηση. Αλλά πώς; Οι σταδιακές και μεμονωμένες προσθήκες δεν θα επιβιώσουν στην αμφισβητούμενη Μαύρη Θάλασσα.
Και ανεξάρτητα από το πώς θα προχωρήσει η υπεράσπιση της Ουκρανίας τον επόμενο χρόνο, η Μαύρη Θάλασσα δεν θα είναι το κατάλληλο μέρος για ανεκπαίδευτους και ανέτοιμους ναύτες. Η Ανατολική Μεσόγειος, η οποία είναι συχνά γεμάτη από ρωσικά πλοία και υποβρύχια, δεν αποτελεί επίσης ασφαλές καταφύγιο.
Το επόμενο πολεμικό ναυτικό της Ουκρανίας θα επιβιώσει μόνο αν προστατευτεί, εκπαιδευτεί και στη συνέχεια πεταχτεί στη Μαύρη Θάλασσα ως ένας συνεκτικός στόλος πολλών μονάδων, έτοιμος για μάχη.
Τι θα περιμένει τα πανίσχυρα πλοία MILGEM της Ουκρανίας;
Η κορβέτα κλάσης Ada, το πρώτο προϊόν της οικογένειας πολεμικών πλοίων “MILGEM” της Τουρκίας, δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητη. Σχεδιασμένα για να εξυπηρετούν τόσο ένα ρόλο υποβρύχιων επιθέσεων, αλλά και περιπολίας επιφάνειας, τα δύο νέα πλοία της Ουκρανίας θα διαθέτουν εντυπωσιακούς αισθητήρες και όπλα.
Χτισμένα γύρω από ένα κύριο πυροβόλο των 76 χιλιοστών, τα πλοία μεταφέρουν ένα μείγμα πυραύλων κατά πλοίων, τορπίλες, ένα σύστημα αντιαεροπορικής άμυνας και ένα ελικόπτερο με άλλα εναέρια οχήματα. Αν και δεν είναι συγκρίνεται με ένα αντιτορπιλικό Arleigh Burke (DDG-51), η ελαφριά κορβέτα των 2.300 τόνων είναι μια καλή επιλογή για μέρη όπως η Μαύρη Θάλασσα.
Τέσσερις κορβέτες κλάσης Ada βρίσκονται ήδη σε υπηρεσία με το τουρκικό ναυτικό. Το Πακιστάν κατασκευάζει δύο δικές του και η Ουκρανία αγόρασε δύο. Εκτός από την πλέον δρομολογημένη Hetman Ivan Mazepa, η Τουρκική Δημοκρατία ξεκίνησε την κατασκευή της δεύτερης ουκρανικής κορβέτας στα μέσα Μαρτίου.
Σύμφωνα με το αρχικό σχέδιο, η Τουρκία επρόκειτο να κατασκευάσει το βασικό μέρος του πλοίου, τα μηχανικά και ηλεκτρικά συστήματα του σκάφους και, μέχρι τα τέλη του 2023, να παραδώσει το πλοίο στην Ουκρανία για την εγκατάσταση οπλικών συστημάτων και την ολοκλήρωση του σκάφους. Με δεδομένη την εισβολή της Ρωσίας το 2022, η Ουκρανία είναι απίθανο να εκτελέσει ναυπηγικές εργασίες ενώ βρίσκεται υπό επίθεση. Πληροφορίες για το πώς θα ολοκληρωθεί τελικά το πλοίο είναι δύσκολο να βρεθούν.
Αυτό που φαίνεται να είναι σαφές είναι ότι το πλοίο είτε θα παραδοθεί από την Τουρκία, σχεδόν ολοκληρωμένο, είτε το πλοίο θα πάει σε άλλη χώρα -εκτός της τρέχουσας εμπόλεμης ζώνης- για να παραλάβει τον τελικό εξοπλισμό. Ο τελικός προορισμός του ουκρανικού πλοίου για τον εξοπλισμό του, καθώς και η τοποθεσία και η έκταση της εκπαίδευσης του πληρώματος παραμένουν άγνωστα.
Το σχέδιο για τη δημιουργία ενός ναυτικού έχει καθυστερήσει
Ενώ η Ουκρανία συναρμολογεί κάποια βασικά μελλοντικά επιχειρησιακά κομμάτια, λειτουργώντας πυραύλους RGM-84 Harpoon και κάνοντας εξάσκηση με ένα ελικόπτερο UH-60A Blackhawk, το ουκρανικό ναυτικό θα εξακολουθήσει να αντιμετωπίζει μια πραγματική πρόκληση στη λειτουργία του νέου πλοίου του και στη διατήρησή του στη Μαύρη Θάλασσα.
Για να κρατήσουν το “επόμενο ναυτικό” της Ουκρανίας πάνω από τα κύματα, οι σύμμαχοι της Ουκρανίας θα πρέπει είτε να θέσουν τα ύδατα της Ουκρανίας υπό κάποιο προστατευτικό μηχανισμό τύπου ΝΑΤΟ, είτε οι χώρες του ΝΑΤΟ θα πρέπει να βοηθήσουν την Ουκρανία να εκπαιδεύσει -και στη συνέχεια να παραδώσει- μια αξιόπιστη ναυτική δύναμη με τη μία.
Για να το θέσουμε ωμά, το Ναυτικό της Ουκρανίας θα βυθιστεί, εκτός αν φτάσει υπό αεροπορική κάλυψη και σε επαρκή αριθμό για να αντισταθεί στην επίθεση από τις αεροπορικές και θαλάσσιες μονάδες της Ρωσίας. Τη στιγμή που η Ουκρανία θα αναλάβει την κυριότητα ενός μεγάλου σκάφους, η βύθιση του νέου ουκρανικού μαχητικού θα αποτελέσει ρωσική προτεραιότητα.
Για να εκκινήσει τη διαδικασία, το αμερικανικό Ναυτικό έχει την ευκαιρία να ξεκινήσει την εκπαίδευση των Ουκρανών ναυτών είτε σε ένα πλοίο παράκτιας μάχης κλάσης Freedom είτε σε ένα καινούριο Arleigh Burke Destoyer -ή και στα δύο.
Με το πρώην USS Freedom (LCS-1) να έχει ήδη παροπλιστεί και να μην βρίσκεται στα μητρώα του Πολεμικού Ναυτικού και με αρκετά πλοία παράκτιας μάχης (κλάσης Freedom) να έχουν ήδη προγραμματιστεί για μελλοντικό παροπλισμό, θα είναι εύκολο να τεθεί το LCS-1 σε λειτουργία και να ξεκινήσει αμέσως η εκπαίδευση των ουκρανικών πληρωμάτων.
Από την άλλη πλευρά, αρκετά αντιτορπιλικά Arleigh Burke (DDG-51) πλησιάζουν στο τέλος της αναμενόμενης 35ετούς υπηρεσίας τους. Ενώ το Πολεμικό Ναυτικό σχεδιάζει να διατηρήσει ορισμένα από τα πρώιμα αντιτορπιλικά Arleigh Burke σε υπηρεσία για 40 χρόνια, άλλα πιθανώς θα γίνουν “παλιοσίδερα”. Ένα ή δύο από αυτά τα πλοία, εάν προορίζονται για υπηρεσία στη Μαύρη Θάλασσα, δεν θα αντιμετωπίζουν πλέον την επιχειρησιακή φθορά των μακρών θαλάσσιων διελεύσεων και ίσως μπορέσουν να παραμείνουν σε υπηρεσία, αποκρούοντας ρωσικά αεροσκάφη, για αρκετό καιρό.
Τα πλοία παράκτιας μάχης κλάσης Freedom μοιάζουν πολύ με τις κορβέτες κλάσης Ada και θα ήταν ένα λογικό σημείο εκκίνησης για την Ουκρανία. Αλλά ένα DDG-51 που βρίσκεται λίγο πριν την απόσυρσή του θα μπορούσε να είναι μια ακόμη καλύτερη επιλογή για την Ουκρανία. Το βασικό ραντάρ Aegis που διαθέτει, μπορεί να μην είναι πολύ χρήσιμο στον Ειρηνικό, αλλά είναι αρκετά δυνατό για να δώσει στην Ουκρανία την ανάσα που χρειάζεται για να αναπτύξει μια έτοιμη και σύγχρονη ναυτική δύναμη στη Μαύρη Θάλασσα, η οποία θα παραμείνει πάνω από τα κύματα.
Capital.gr