Αν η Άγκυρα μετατρέψει την κατεχόμενη βόρεια πλευρά, το Αιγαίο ή την Ανατολική Μεσόγειο σε λειτουργική πλατφόρμα, δεν θα συναντήσει ένα διπλωματικό φάκελο.
Θα συναντήσει μια λειτουργική απάντηση.
Η συνέντευξή μου στο http://GreekVision.ca – το ελληνικό περιοδικό της Βόρειας Αμερικής – σε συνομιλία με τη Σοφία Λαλιώτη.
Η Τουρκία δεν δοκιμάζει πλέον ξεχωριστά μέτωπα. Τα συνδέει.
Η Μπλε Πατρίδα δεν είναι δόγμα. Είναι σύστημα ελέγχου. Η Άγκυρα μετατρέπει την χαρτογραφία σε εξαναγκασμό – από την Κύπρο στο Αιγαίο, από τη Συρία στη Λιβύη, από τη Γάζα σε διαδρομές ενέργειας, drones, δίκτυα Χαμάς και τα νότια σύνορα της Ευρώπης.
Η κατεχόμενη βόρεια πλευρά της Κύπρου δεν είναι παγωμένος πόλεμος. Είναι γεωγραφία ασφαλείας.
Μια γκρίζα ζώνη παραμένει γκρίζα μόνο μέχρι να γίνει λειτουργική. Μετά από αυτό, γίνεται φάκελος δράσης.
Η Ανατολική Μεσόγειος μεταβαίνει από διπλωματία σε αποτροπή. Η Κύπρος είναι πλέον ζήτημα ισραηλινής ασφάλειας. Η «Οργή του Ποσειδώνα» δεν είναι θέατρο. Είναι δόγμα ορίου.
Η Άγκυρα παρερμηνεύει τη σιωπή με δική της ευθύνη. Η προετοιμασία δεν είναι δισταγμός. Η απόσταση δεν είναι ασυλία.
Η Αμερική μετράει. Η εξάρτηση όχι.
Σοβαρά κράτη συνεργάζονται με την Ουάσινγκτον. Δεν περιμένουν την Ουάσινγκτον. Η Ουάσινγκτον είναι πιο χρήσιμη όταν οι σύμμαχοι φτάνουν με ικανότητες, όχι με ανάγκες.
Η Ευρώπη αντιμετωπίζει την δοκιμασία της. Αν η ΕΕ δεν μπορεί να υπερασπιστεί την Κύπρο, τον ελληνικό θαλάσσιο χώρο και κρίσιμες υποδομές, τότε η στρατηγική αυτονομία είναι λεξιλόγιο, όχι πολιτική.
Η ελληνο-ισραηλινή σχέση έχει ξεπεράσει τη φιλία. Γίνεται οργανωμένη ισχύς: πληροφορίες, εναέρια πρόσβαση, ναυτική εμβέλεια, αμυντική βιομηχανία, ικανότητα αντι-drone, προστασία υποδομών, ενεργειακοί διάδρομοι και Κύπρος.
Η Τουρκία συνέδεσε τον χάρτη.
Η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ συνδέουν την απάντηση.
Ο αναθεωρητισμός γίνεται ακριβός πριν γίνει γεωγραφία.