Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκονται οι παράνομες εργασίες της Τουρκίας στην Κύπρο, για την επιβολή της θαλάσσιας παρουσίας της στην Ανατολική Μεσόγειο, με το Σύστημα Υπηρεσιών Κυκλοφορίας Πλοίων (DAGTH) να πλησιάζει στην ολοκλήρωσή του. Σύμφωνα με ανακοινώσεις από τα Κατεχόμενα, το σύστημα παρακολούθησης αναμένεται να τεθεί σε πλήρη λειτουργία τον Ιούλιο του 2026.
Το δίκτυο των σταθμών παρακολούθησης
Το έργο, το οποίο έχει αναλάβει η τουρκική εταιρεία αμυντικής τεχνολογίας HAVELSAN υπό την εποπτεία της Γενικής Διεύθυνσης Ναυτιλιακών Υποθέσεων της Τουρκίας, περιλαμβάνει την κατασκευή Σταθμών Παρακολούθησης Κυκλοφορίας στα στρατηγικά σημεία Λιβερά, Καρπασία και Άγιος Θεόδωρος.
Ο Erhan Arıklı, στέλεχος της τουρκοκυπριακής διοίκησης, υπογράμμισε ότι το DAGTH δεν ρυθμίζει απλώς την πολιτική ναυσιπλοΐα, αλλά ενισχύει τη «στρατηγική ευαισθητοποίηση» στις θαλάσσιες περιοχές, ειδικά σε μια ζώνη με έντονη κίνηση δεξαμενόπλοιων LNG και πετρελαίου.
Η «Mega-βάση» στην Καρπασία και το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας»
Η τοποθέτηση του συστήματος ελέγχου αποτελεί μόνο ένα μέρος του ευρύτερου τουρκικού σχεδιασμού. Η Άγκυρα προετοιμάζει μια ναυτική mega-βάση στην Καρπασία, η οποία θα πλαισιώνεται από:
–Ναυτική ομάδα ταχείας κρούσης (υποβρύχια και σκάφη επιφανείας).
–Μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UCAV), συμπεριλαμβανομένου του προηγμένου μοντέλου Kizilelma.
–Σύνδεση με την αεροπορική βάση στο Λευκόνοικο, δημιουργώντας ένα ενιαίο δίκτυο ελέγχου.
Γεωπολιτικός έλεγχος των διαύλων
Σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές, η δημιουργία αυτών των υποδομών εξυπηρετεί τέσσερις κεντρικούς στόχους:
Έλεγχος του διαύλου Σουέζ – Αλεξανδρέττας: Η Τουρκία αποκτά πλεονέκτημα στην παρακολούθηση των ενεργειακών ροών από το Μπακού και την ευρύτερη περιοχή.
Στρατηγική «συγκατοίκηση» με τη Ρωσία: Η βάση στην Καρπασία λειτουργεί ως αντίβαρο ή συμπλήρωμα στη ρωσική παρουσία στην Ταρτούς της Συρίας, καθιστώντας την Τουρκία απαραίτητο συνομιλητή για ΝΑΤΟ και Μόσχα.
Προβολή ισχύος στη Μέση Ανατολή: Το δίκτυο βάσεων επιτρέπει την άμεση παρέμβαση στους σχεδιασμούς στη Συρία και την ευρύτερη περιοχή.
Επιβολή της «Τουρκικής Λίμνης»: Ουσιαστικά, η Άγκυρα επιδιώκει να μετατρέψει τη θαλάσσια περιοχή από τη Μαρμαρίδα έως την Αλεξανδρέττα σε μια ζώνη απόλυτου ελέγχου, εγκλωβίζοντας την κυπριακή ΑΟΖ.
Η ολοκλήρωση των υποδομών αυτών το 2026 αναμένεται να αλλάξει δραματικά τις ισορροπίες ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο, προωθώντας τα τετελεσμένα της «Γαλάζιας Πατρίδας» στην περιοχή.