«Ένα τεχνικό σφάλμα στη θάλασσα μπορεί να έχει συνέπειες τόσο σοβαρές όσο η απώλεια εδάφους στην ξηρά!» Ο απόστρατος αντιναύαρχος καθηγητής Δρ. Cihat Yaycı εξέδωσε μια πολύ επικριτική προειδοποίηση σχετικά με τον «Νόμο της Γαλάζιας Πατρίδας» που βρίσκεται υπό συζήτηση.
Σε συνέντευξη με τον Bengü Sarıkuş, επικεφαλής ειδικών ειδήσεων στο Tgrthaber.com, ο Yaycı εξήγησε ποια χώρα θα ωφεληθεί από ένα μόνο λάθος που κάνει η Τουρκία στους χάρτες, τι σημαίνει αυτός ο νόμος για τη χώρα μας και τη σημασία του χρόνου του.
«Αν κάνουμε αυτό το λάθος, θα μας λείψει μια έκταση 462.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων», δήλωσε ο Yaycı, αποκαλύπτοντας για πρώτη φορά τον μεγάλο, κρυμμένο κίνδυνο.
Ποιους κανόνες καλύπτει ο «Νόμος της Γαλάζιας Πατρίδας»;
Καθ. Δρ. Cihat Yaycı: Καταρχάς, πρέπει να αναφερθεί ότι αυτό το έργο δεν είναι απλώς ένας τεχνικός κανονισμός του ναυτικού δικαίου. Πρόθεση της Τουρκίας είναι να ορίσει πλήρως την κυριαρχία, την κυριαρχία και τη δικαιοδοσία της στις θάλασσες εντός του εσωτερικού δικαίου.
Αυτός ο νόμος θα πρέπει να καλύπτει πολλούς τομείς, συμπεριλαμβανομένων των χωρικών υδάτων, των εσωτερικών υδάτων, της συνορεύουσας ζώνης, της υφαλοκρηπίδας, της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης, της θαλάσσιας επιστημονικής έρευνας, των δραστηριοτήτων εξερεύνησης και εκμετάλλευσης ενέργειας, της προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος, της θαλάσσιας ασφάλειας και της δήλωσης και του συντονισμού των περιοχών θαλάσσιας δικαιοδοσίας.
Το πιο σημαντικό, είναι ζωτικής σημασίας να οριστεί με σαφήνεια ποιος μπορεί να διεξάγει ποιες δραστηριότητες, υπό ποιες συνθήκες, εντός των περιοχών θαλάσσιας δικαιοδοσίας της Τουρκίας. Επειδή δεν αρκεί απλώς να έχει κανείς δικαιώματα στη θάλασσα. Αυτά τα δικαιώματα πρέπει να ορίζονται, να δηλώνονται, να εφαρμόζονται και να προστατεύονται από το νόμο.
ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ;
Ποιο είναι το υποκείμενο νόημα πίσω από το χρονοδιάγραμμα της ρύθμισης των περιοχών θαλάσσιας δικαιοδοσίας της Τουρκίας βάσει ενός ενιαίου νόμου-ομπρέλας εντός του εσωτερικού δικαίου; Γιατί προέκυψε τώρα;
Καθηγητής Δρ. Cihat Yaycı: Στην πραγματικότητα, αυτό είναι ένα βήμα που έπρεπε να γίνει εδώ και πολύ καιρό, αλλά είναι εξαιρετικά απαραίτητο. Για πολλά χρόνια, η Τουρκία υπερασπιζόταν σε μεγάλο βαθμό τα θαλάσσια δικαιώματά της μέσω διπλωματικών διακοινώσεων, de facto ενεργειών, ανακοινώσεων NAVTEX και διεθνών συμφωνιών. Ωστόσο, ο αγώνας για τη θαλάσσια δικαιοδοσία διεξάγεται πλέον όχι μόνο στο πεδίο αλλά και στο δίκαιο, την ορολογία, τη χαρτογράφηση και τη νομοθεσία.
Ο ενεργειακός ανταγωνισμός έχει ενταθεί στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι μαξιμαλιστικές απαιτήσεις της Ελλάδας συνεχίζονται στο Αιγαίο. Οι ισορροπίες ασφαλείας μεταβάλλονται στη Μαύρη Θάλασσα. Νέες στρατιωτικές και ενεργειακές εξισώσεις δημιουργούνται γύρω από την Κύπρο. Σε μια τέτοια περίοδο, αποτελεί εθνική αναγκαιότητα ασφαλείας για την Τουρκία να ρυθμίσει τις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας της βάσει ενός ενιαίου νόμου.
Σήμερα, το ζήτημα δεν είναι απλώς η «παρουσία στη θάλασσα», αλλά η διασφάλιση αυτής της παρουσίας στη θάλασσα με νόμιμα μέσα. Επομένως, ο χρόνος είναι στρατηγικός.
Η ΝΟΜΙΚΗ ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΑΔΥΝΑΜΙΑ.
Με ποιους τρόπους ο ισχύων Νόμος περί Χωρικών Υδάτων ή η υπάρχουσα νομοθεσία δεν επαρκούν για την προστασία των δικαιωμάτων μας στην Υφαλοκρηπίδα και την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ); Ποια νομικά κενά θα καλύψει αυτός ο νέος νόμος;
Καθηγητής Δρ. Cihat Yaycı: Η ισχύουσα νομοθεσία είναι κατακερματισμένη. Υπάρχει Νόμος περί Χωρικών Υδάτων. Ωστόσο, η Τουρκία δεν διαθέτει έναν ολοκληρωμένο, συστηματικό και ολιστικό νόμο-πλαίσιο σχετικά με την υφαλοκρηπίδα, την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, τη συνορεύουσα ζώνη, τη θαλάσσια επιστημονική έρευνα, τις ενεργειακές δραστηριότητες και τις διαδικασίες για την ανακήρυξη περιοχών θαλάσσιας δικαιοδοσίας.
Αυτό δημιουργεί επίσης ορισμένα κενά στην πράξη. Για παράδειγμα, με ποια μέθοδο θα κάνει την ανακοίνωση το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας; Πώς θα καθοριστούν οι συντεταγμένες; Ποιος φορέας θα εξουσιοδοτηθεί; Πώς θα καθοριστεί η νομική βάση για τις οικονομικές δραστηριότητες στις θαλάσσιες ζώνες; Πώς θα παρακολουθούνται οι δραστηριότητες ξένων στοιχείων; Αυτές πρέπει να ρυθμίζονται με σαφήνεια και ρητά.
Εάν ο νέος νόμος καλύψει αυτά τα κενά, το χέρι της Τουρκίας θα ενισχυθεί. Επειδή οι περιοχές που δεν ορίζονται σαφώς στο εσωτερικό δίκαιο μπορούν να συζητηθούν πιο εύκολα σε διεθνείς πλατφόρμες. Η νομική αβεβαιότητα στη θάλασσα δημιουργεί στρατηγική αδυναμία.
Η χορήγηση στον Πρόεδρο της εξουσίας να κάνει ανακοινώσεις σχετικά με το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας επιτρέπει στο κράτος να λαμβάνει γρήγορες, κεντρικές και στρατηγικές αποφάσεις. Διότι στις ναυτιλιακές υποθέσεις, μερικές φορές οι καθυστερήσεις μπορούν να οδηγήσουν σε απώλεια δικαιωμάτων.
«ΈΝΑ ΜΗ ΔΗΛΩΜΕΝΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΜΦΙΛΕΖΟΜΕΝΟ».
Η θεμελιώδης αρχή μου, την οποία εκφράζω εδώ και χρόνια, είναι η εξής:
Ένα μη δηλωμένο δικαίωμα γίνεται αμφιλεγόμενο με την πάροδο του χρόνου.
Η Τουρκία δεν πρέπει να παραμένει απλώς σε αμυντική στάση σε τομείς όπου έχει δίκιο. πρέπει να ενεργεί ως κράτος που δηλώνει, εφαρμόζει και προστατεύει τα δικαιώματά της.
Μπορεί ο χάρτης και οι συντεταγμένες της «Γαλάζιας Πατρίδας» να ερμηνευθούν ως το θαλάσσιο αντίστοιχο του Εθνικού Συμφώνου (Misak-ı Millî);
Καθηγητής Δρ. Cihat Yaycı: Γαλάζια Πατρίδα είναι το όνομα που δίνεται στις περιοχές δικαιωμάτων και συμφερόντων της Τουρκίας στις θάλασσες. Φυσικά, φέρει ιστορική, στρατηγική και εθνική σημασία. Ωστόσο, δεν πρέπει να θεωρείται ως συναισθηματικό σύνθημα, αλλά ως νομικό και γεωπολιτικό δόγμα. Όπως το Εθνικό Σύμφωνο (Misak-ı Millî) εκφράζει την εθνική βούληση και επίγνωση των συνόρων στην χερσαία πατρίδα, η Γαλάζια Πατρίδα εκφράζει την επίγνωση της Τουρκίας για τα δικαιώματα, την εξουσία και τα συμφέροντά της στις θάλασσες. Ωστόσο, το σημείο που πρέπει να σημειωθεί εδώ είναι το εξής:
Η Γαλάζια Πατρίδα δεν είναι ένα επεκτατικό έργο. Είναι το όνομα που δίνεται στις νόμιμες περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας της Τουρκίας που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο. Η Τουρκία δεν διεκδικεί τα δικαιώματα κανενός, αλλά δεν πρέπει να παραιτηθεί ούτε από τα δικά της δικαιώματα. Σε ένα άλλο σημείο, οι αμοιβαίες ακτογραμμές στο ανατολικό μεσογειακό τμήμα του χάρτη της «Γαλάζιας Πατρίδας» πρέπει να καθοριστούν με μεγάλη σαφήνεια. Εάν οι αμοιβαίες ακτογραμμές μας με τη Συρία, τον Λίβανο, το Ισραήλ και την Παλαιστίνη παραμεληθούν, θα υποστούμε σημαντική απώλεια περιοχής και δικαιωμάτων. Από την άλλη πλευρά, η περιοχή της «Γαλάζιας Πατρίδας», την οποία συνεχώς δηλώνουμε ως 462.000 km², θα είναι επίσης ανεπαρκής. Επιπλέον, θα χάσουμε αυτές τις περιοχές από την ελληνοκυπριακή διοίκηση.
Η απώλεια αυτών των περιοχών σημαίνει απώλεια των ναυτικών μας δικαιωμάτων και συμφερόντων. Σημαίνει ότι δίνουμε τους ζωντανούς και μη ζωντανούς πόρους σε αυτές τις περιοχές στην ελληνοκυπριακή διοίκηση. Θα ήθελα ιδιαίτερα να τονίσω ότι η συμφωνία με τη Συρία δεν πρέπει να είναι συμφωνία για τα θαλάσσια όρια, αλλά μια συμφωνία για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών με βάση τις αμοιβαίες ακτογραμμές. Δηλαδή, θα πρέπει να είναι μια αποκλειστική οικονομική ζώνη κοινής χρήσης. Αυτό θα πρέπει να γίνει με την περικύκλωση της χερσονήσου της Καρπασίας σύμφωνα με τις αρχές της οριοθέτησης των θαλάσσιων ζωνών. Με άλλα λόγια, αν κάποιος πει ότι αύριο θα κάνει συμφωνία με τη Συρία και αν έχει κάνει συμφωνία για τα θαλάσσια σύνορα, αυτό δεν θα είναι κέρδος για εμάς, αλλά μια πολύ μεγάλη απώλεια.
Ως αρχιτέκτονας αυτού του έργου, ποια είναι η συνολική σας αξιολόγηση της συμβολής του Νόμου της Γαλάζιας Πατρίδας στη χώρα μας;
Καθηγητής Δρ. Cihat Yaycı: Εάν αυτός ο νόμος συνταχθεί και θεσπιστεί σωστά σύμφωνα με το πνεύμα του δόγματος της Γαλάζιας Πατρίδας, θα είναι ένα ιστορικό βήμα.
Επειδή η Γαλάζια Πατρίδα δεν είναι απλώς ένας χάρτης. Η Γαλάζια Πατρίδα είναι νόμος, κυριαρχία, ενεργειακή ασφάλεια, θαλάσσια γεωπολιτική και εθνική κληρονομιά που θα αφεθεί στις μελλοντικές γενιές.
Η Τουρκία δεν πρέπει να αρκείται μόνο στο να έχει δίκιο στη θάλασσα. Θα πρέπει να είναι ένα κράτος που δηλώνει, νομιμοποιεί, εφαρμόζει και προστατεύει τα δικαιώματά της.
Θα ήθελα επίσης να τονίσω ότι ακόμη και το παραμικρό τεχνικό λάθος στο σκέλος της Γαλάζιας Πατρίδας στην Ανατολική Μεσόγειο θα μπορούσε να οδηγήσει σε πολύ σημαντικές στρατηγικές απώλειες για την Τουρκία.
Ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα εδώ είναι η σωστή και πλήρης εφαρμογή της αρχής των «αμοιβαίων ακτών» στην Ανατολική Μεσόγειο.
Τα συμφέροντα της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο δεν περιορίζονται στην Αίγυπτο ή τη Λιβύη.
Μοιράζεται επίσης ακτογραμμές με τη Συρία,
τον Λίβανο,
το Ισραήλ
και την Παλαιστίνη.
Εάν αυτές οι αμοιβαίες παράκτιες σχέσεις αγνοηθούν στους χάρτες, τις συντεταγμένες ή τους νομικούς κανονισμούς που πρόκειται να καταρτιστούν, η Τουρκία ουσιαστικά θα παραχωρήσει πολύ μεγάλες θαλάσσιες περιοχές στην Ελληνοκυπριακή Διοίκηση της Νότιας Κύπρου.
Δεν πρόκειται μόνο για θέμα χαρτών. Αυτό είναι…
Αυτό σημαίνει: * απώλεια θαλάσσιας δικαιοδοσίας,
- απώλεια ενεργειακών πόρων,
- απώλεια αποθεμάτων υδρογονανθράκων,
- απώλεια δικαιωμάτων αλιείας και * απώλεια δικαιωμάτων θαλάσσιων μεταφορών και ενεργειακού διαδρόμου.
Αυτό θα είχε επίσης ως αποτέλεσμα τη μείωση της έκτασης της «Γαλάζιας Πατρίδας» της Τουρκίας, την οποία υπερασπίζεται εδώ και χρόνια και την οποία έχουμε χαρακτηρίσει ως περίπου 462.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
ΔΩΣΤΕ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΗ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ.
Θα ήθελα ιδιαίτερα να τονίσω:
Στην Ανατολική Μεσόγειο, η κύρια στρατηγική της Ελληνοκυπριακής Διοίκησης της Νότιας Κύπρου είναι να αγνοήσει την αμοιβαία παράκτια σχέση της Τουρκίας και να παρουσιάσει τον εαυτό της ως την κεντρική δύναμη στην περιοχή. Η Τουρκία δεν πρέπει να πέσει θύματα αυτού του παιχνιδιού.
Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί όσον αφορά τυχόν μελλοντικές ναυτιλιακές συμφωνίες με τη Συρία.
Αυτό που πρέπει να γίνει εδώ δεν είναι μια «συμφωνία πλευρικών συνόρων», αλλά μια συμφωνία οριοθέτησης θαλάσσιων περιοχών με βάση τις αντίστοιχες ακτογραμμές.
Επομένως, το ζήτημα δεν είναι απλώς η χάραξη μιας γραμμής. Πρόκειται για τη διασφάλιση ότι η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και η κατανομή της υφαλοκρηπίδας γίνονται σύμφωνα με τις θεμελιώδεις αρχές του διεθνούς ναυτικού δικαίου.
Αν κάποιος βγει αύριο και πει,
«Έχουμε κάνει μια ναυτιλιακή συμφωνία με τη Συρία
», θα πρέπει να εξεταστεί το περιεχόμενό της.