Η δημοσίευση των νέων χαρτών που δείχνουν πλήρη επήρεια υφαλοκρηπίδας στο Καστελόριζο, στο πλαίσιο του Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού (ΘΧΣ) της Ελλάδας αποτελεί μια κίνηση με έντονο γεωπολιτικό και διπλωματικό χαρακτήρα.
Ο «συμμαχικός παράγων», δηλαδή η στήριξη και η επιρροή των διεθνών εταίρων της Ελλάδας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), του ΝΑΤΟ και άλλων διμερών συνεργασιών, φαίνεται πως σε πρώτη φάση ενίσχυσαν τη θέση της Ελλάδας σε αυτή την απόφαση.
Η Τουρκία αντέδρασε έντονα στους χάρτες, καθώς αμφισβητεί την επήρεια του Καστελόριζου, ισχυριζόμενη ότι ένα μικρό νησί δεν μπορεί να έχει υφαλοκρηπίδα 200 ν.μ. που «κόβει» την τουρκική ΑΟΖ. Αναρτήσεις στο X υποδεικνύουν ότι η Τουρκία θεωρεί τον ΘΧΣ ως πρόκληση, ιδιαίτερα στο πλαίσιο των εντάσεων για τα 12 ν.μ. στο Αιγαίο.
Προφανώς και οι σύμμαχοι της Ελλάδας, όπως η ΕΕ και οι ΗΠΑ, λειτούργησαν για την ώρα αποτρεπτικά, αποτρέποντας την Τουρκία από κλιμάκωση (π.χ. αποστολή ερευνητικών πλοίων) ενώ και η δήλωση του υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Γεραπετρίτη, ότι ο ΘΧΣ δεν αφορά κυριαρχία αλλά διαχείριση δραστηριοτήτων, φαίνεται να έχει καθησυχάσει τους συμμάχους, διατηρώντας την ένταση σε διπλωματικό επίπεδο.
Η ΕΕ φαίνεται πως παρέχει το νομικό και πολιτικό πλαίσιο, οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ στρατηγική στήριξη ενώ οι διμερείς συμμαχίες με Κύπρο, Ισραήλ και Αίγυπτο ενισχύουν τη διπλωματική θέση της Ελλάδας.
Τώρα μένει να αποδειχτεί αν στις αναμενόμενες τουρκικές αντιδράσεις θα υπάρξει στήριξη των συμμάχων της Ελλάδας, επιτρέποντάς της να προχωρήσει σε αυτή την ιστορική αποτύπωση των θαλάσσιων δικαιωμάτων της.