Το νομοσχέδιο του κυβερνώντος κόμματος AK βρίσκεται στο στάδιο της ολοκλήρωσης. Στόχος του είναι να ορίσει την αποκλειστική οικονομική ζώνη, την υφαλοκρηπίδα και τις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας μέσω ενός θεμελιώδους νόμου. Ο νόμος θα καλύπτει όλες τις θάλασσες, ιδίως την Ανατολική Μεσόγειο .
Σύμφωνα με πληροφορίες που αναφέρουν τουρκικά ΜΜΕ επικαλούμενα υψηλόβαθμες πηγές του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), ο ειδικός αυτός νόμος θα υποβληθεί στη Βουλή αφού τα υπουργεία ολοκληρώσουν τις τεχνικές τους μελέτες.
«Θα περιγράφουμε κάθε περιοχή»
Μια υψηλόβαθμη πηγή του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), μιλώντας στο τουρκικό Aydınlık, εξήγησε τις λεπτομέρειες της πρότασης, λέγοντας: «Θα ορίσουμε κάθε περιοχή. Για παράδειγμα, υπάρχουν αμφισβητούμενες περιοχές. Έχουμε διαφορές με την Ελλάδα σχετικά με τα νησιά του Αιγαίου. Υπάρχουν συμφωνίες στο διεθνές δίκαιο, αλλά αυτό θα είναι ξεχωριστό από αυτές, θα είναι ένας θεμελιώδης νόμος. Από εδώ και στο εξής, θα θεσπιστούν πρότυπα».
Ψηλά στην ατζέντα οι γκρίζες ζώνες
Οι Τούρκοι διατείνονται επίσης ότι το νομοσχέδιο θα αντιμετωπίσει επίσης
«αμφισβητούμενες γκρίζες ζώνες όπου τα όρια κυριαρχίας ή δικαιοδοσίας δεν ορίζονται σαφώς μεταξύ των μερών. Έχει αναφερθεί ρητά ότι αυτές οι γκρίζες ζώνες θα μπορούσαν να οριστούν στο νομοσχέδιο προκειμένου να τερματιστούν οι διαφορές, ιδίως μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας».
Τι είναι οι «Γκρίζες Ζώνες»
Στην πραγματικότητα, οι «Γκρίζες Ζώνες» δεν είναι μια νέα μορφή πολέμου, αλλά μάλλον μια ύπουλη εκδήλωση της έννοιας της ειρήνης, η οποία πηγάζει από την διαδικασία μετασχηματισμού των σύγχρονων ένοπλων συγκρούσεων. Η Τουρκία ορέγεται συνδιαχείριση σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο με αφορμή και την πληθώρα ενεργειακών πρότζεκτς, που έχουν ξεκινήσει ή σχεδιάζονται στην περιοχή και προκαλεί με κάθε τρόπο την Αθήνα, αλλά και το κοινό αίσθημα.
Η Συνθήκη της Λωζάνης (1923) καθόρισε το εδαφικό καθεστώς των νησιών του Αιγαίου, αναγνωρίζοντας την ελληνική κυριαρχία στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου (Λήμνος, Σαμοθράκη, Λέσβος, Χίος, Σάμος, Ικαρία), ενώ επικύρωσε την τουρκική κυριαρχία σε Ίμβρο και Τένεδο.
Συγκεκριμένα το Άρθρο 12 αναφέρει:
Η απόφαση που ελήφθη την 13η Φεβρουαρίου 1914 από τη Συνδιάσκεψη του Λονδίνου για την εκτέλεση των άρθρων 5 της Συνθήκης του Λονδίνου της 17/30 Μαϊου 1913 και 15 της Συνθήκης των Αθηνών της 1/14 Νοεμβρίου 1913, που κοινοποιήθηκε στην Ελληνική Κυβέρνηση την 13η Φεβρουαρίου 1914 και αφορά στην κυριαρχία της Ελλάδας επί των νησιών της Ανατολικής Μεσογείου, εκτός της Ίμβρου, Τενέδου και των Λαγουσών (Μαυρυών), δηλαδή των νησιών Λήμνου, Σαμοθράκης, Μυτιλήνης, Χίου, Σάμου και Ικαρίας, επικυρώνεται, με την επιφύλαξη των διατάξεων της παρούσας Συνθήκης που είναι συναφείς προς τα νησιά, τα οποία βρίσκονται υπό την κυριαρχία της Ιταλίας, τις οποίες αναφέρει το άρθρο 15.
Εκτός από αντίθετη διάταξη της παρούσας Συνθήκης, τα νησιά που βρίσκονται σε απόσταση μικρότερων των τριών μιλίων της ασιατικής ακτής, παραμένουν στην τουρκική κυριαρχία.
Ακολουθεί η Συνθήκη της Λωζάνης:
Τι είναι για την Τουρκία οι «Γκρίζες Ζώνες»
Οι «Γκρίζες Ζώνες» αποτελούν μονομερή όρο της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, με τον οποίο η Άγκυρα αμφισβητεί την κυριαρχία της Ελλάδας σε νησίδες και υδάτινες περιοχές του Αιγαίου, ισχυριζόμενη ότι το καθεστώς τους δεν είναι ξεκάθαρο. Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών απορρίπτει κατηγορηματικά αυτές τις διεκδικήσεις, τονίζοντας ότι τα σύνορα είναι καθορισμένα από διεθνείς συνθήκες.
Βασικά Στοιχεία της Ελληνικής Θέσης (ΥΠΕΞ):
- Ανυπαρξία «Γκρίζων Ζωνών»: Η Ελλάδα δεν αναγνωρίζει την ύπαρξη τέτοιων περιοχών, θεωρώντας τις διεκδικήσεις ως επεκτατικές κινήσεις της Τουρκίας.
- Διεθνές Δίκαιο & Συνθήκες: Τα σύνορα, η κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο καθορίζονται σαφώς από το Διεθνές Δίκαιο, τη Συνθήκη της Λωζάνης (1923), τη Συνθήκη των Παρισίων (1947) και άλλες διεθνείς συμβάσεις.
- Απάντηση με χάρτες: Το ΥΠΕΞ έχει απαντήσει στις τουρκικές προκλήσεις, συμπεριλαμβανομένου του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας», με σειρά 16 χαρτών που αποτυπώνουν την πραγματικότητα βάσει του Διεθνούς Δικαίου.