Η συζήτηση για την πιθανή απόκτηση νοτιοκορεατικών υποβρυχίων KSS III από την Ελλάδα, μετά τη νοτιοκορεατική πρόταση, ανοίγει νέα στρατηγικά δεδομένα στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Το KSS III, με εκτόπισμα 3.000-3.700 τόνων, ξεχωρίζει για τη μεγάλη αυτονομία του και για την παρουσία κάθετων εκτοξευτών που μπορούν να φέρουν πυραύλους cruise μακράς εμβέλειας. Πρόκειται για δυνατότητες που ξεφεύγουν από τον ρόλο της παράκτιας άμυνας και εισάγουν το Πολεμικό Ναυτικό στη σφαίρα της στρατηγικής κρούσης.
Αντίθετα, τα υπάρχοντα ελληνικά Type 214, όπως και τα τουρκικά Reis που βρίσκονται υπό ναυπήγηση, είναι υποβρύχια εκτοπίσματος περίπου 2.000 τόνων. Διαθέτουν κορυφαία τεχνολογία AIP για επιχειρήσεις σε ρηχά νερά, υψηλή δυσδιάκριτη υπογραφή και ισχυρά σόναρ, ωστόσο βασίζονται αποκλειστικά στους σωλήνες τορπιλών για την εκτόξευση όπλων. Η ελληνική εμπειρία με τα Type 214 έχει αποδείξει την αξία τους στην τακτική ενέδρας και στον έλεγχο των στενών, κάτι που τα τουρκικά Reis θα επιχειρήσουν να αντιγράψουν.
Το KSS III όμως διαφοροποιείται χάρη στο μέγεθός του, που επιτρέπει εγκατάσταση ισχυρότερων αισθητήρων, μεγαλύτερων αποθεμάτων ενέργειας και συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου. Μπορεί να επιχειρεί σε πολύ μεγαλύτερες αποστάσεις και να πλήττει στόχους σε στρατηγικό βάθος.
Η εισαγωγή του KSS III στον ελληνικό στόλο θα μετέτρεπε το Πολεμικό Ναυτικό σε δύναμη στρατηγικής προβολής ισχύος, ενώ τα Type 214 θα συνέχιζαν να διασφαλίζουν την υπεροχή στο Αιγαίο, δημιουργώντας έναν συνδυασμό τακτικής και στρατηγικής αποτροπής χωρίς προηγούμενο.