Όταν τελειώσει αυτή η κρίση, έχουμε να πούμε πολλά για το ποια πολιτικά κόμματα, ΜΜΕ, αρχηγοί κομμάτων & αναλυτές, πολεμούν την συμμαχία του Ελληνισμού με το Ισραήλ & ταυτόχρονα ”ξεπλένουν” Ρωσία-Κίνα.
Αναλυτές, κόμματα της ψεκασμένης δεξιάς & της εθνομηδενιστικής αριστεράς επιθυμούν αφενός να διακόψουμε τις σχέσεις με το Ισραήλ, κάνοντας αναπαραγωγή ψεκασμένων θεωριών & αφετέρου προωθούν ύπουλα μέσω ΨΕΠ την ρωσική και κινεζική προπαγάνδα!
1ο παράδειγμα: Το Ιράν δήθεν κερδίζει
2ο παράδειγμα: Η Ελλάδα εμπλέκεται στο πόλεμο – Μεγάλο ψέμα, η Ελλάδα υπερασπίζεται την Κυπριακή Δημοκρατία, το FIR Βουλγαρίας, ενώ η ΕΛΔΥΣΑ στη Σ.Αραβία, που χτες ταπείνωσε το Ιράν με τους PATRIOT, βρίσκεται στην περιοχή από το 2021!
3ο παράδειγμα: Την στιγμή που η χώρα μας κάνει επίδειξη δύναμης σε Κάρπαθο, Σαμοθράκη, Βουλγαρία, Κύπρο, οι ελληνόφωνοι όχι μόνο δεν ικανοποιούνται, αλλά λένε πως οι ΗΠΑ μας εδωσαν εντολή!
Κρίσιμο συμπέρασμα: Την στιγμή που κάποιοι πουλάνε φόβο και καλλιεργούν την νοοτροπία της ήττας, η Ελλάδα δείχνει τα δόντια της!
Λένε εδώ και χρόνια πως η Τουρκία θα κάνει ”παρέλαση” μέχρι την Λάρισα!
Το μεγάλο λάθος τους & η σκληρή πραγματικότητα για Τουρκία:
Η Τουρκία δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τα συστήματα S-400 που αγόρασε από τη Ρωσία με μια ‘στροφή 180 μοιρών’ και τώρα αντιμετωπίζει τεχνολογικό κενό και οικονομική κρίση στα συστήματα που προσπαθεί να αναπτύξει.
Η έλλειψη προορατικής εξωτερικής πολιτικής, σε συνδυασμό με τη ρήξη στις σχέσεις με τη Δύση και τις βεβιασμένες συμμαχίες με ανατολικά καθεστώτα, ενίσχυσαν τη γεωπολιτική απομόνωση της Άγκυρας.
Η Τουρκία, παρά τις δεκαετίες δαπανών, είναι ουσιαστικά ακάλυπτη αεροπορικά απέναντι σε μια πραγματική κρίση.
Ήδη από την έναρξη της ισραηλινής επίθεσης στις 13 Ιουνίου, και την ιρανική αντίδραση, κατέστη σαφής η σημασία της οργανωμένης αεράμυνας. Ωστόσο, η Τουρκία, η οποία έχει πληρώσει για πυραύλους που δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει και μαχητικά αεροσκάφη που δεν μπορεί να αποκτήσει παρά την πληρωμή, επιδιώκει τώρα να αναπτύξει τα δικά της προγράμματα.
Παρά τα σχέδια και τις δηλώσεις για αμυντική αυτάρκεια, η πραγματικότητα επιβεβαιώνει ένα τεχνολογικό, διπλωματικό και επιχειρησιακό κενό που βαθαίνει.
Τεχνολογικό κενό και αποτυχία προορατικότητας
Η αεροπορική ισχύς της Τουρκίας έχει παραμείνει στάσιμη από τη δεκαετία του 1990. Δεν αγοράστηκαν νέα μαχητικά αεροσκάφη τότε που αγοράστηκαν τα F-16 κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1980, ενώ τα F-4 εκσυγχρονίστηκαν με τη βοήθεια του Ισραήλ για να διατηρηθούν ως το 2020.
Η ρήξη με τις ΗΠΑ μετά το πραξικόπημα οδήγησε στην αγορά των ρωσικών S-400 και στον αποκλεισμό από τα F-35. Πλέον η Τουρκία δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τα S-400 που αγόρασε από τη Ρωσία και, από την άλλη, δεν μπορεί να πάρει πίσω τα χρήματα που κατέβαλε για τα F-35, των οποίων είναι εταίρος.Την ίδια ώρα η Ελλάδα εντάσσει τα F-35 στον στόλο της και το Ισραήλ τα χρησιμοποιεί ενεργά κατά του Ιράν.
Όλοι αυτοί οι αναλυτές όμως, δεν θέλουν το καλό της Ελλάδας και μιλάνε για…. δήθεν ”ΠΡΕΣΠΕΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ”
Το σχέδιο του Ισραήλ για συνεργασία με Ελλάδα, Κύπρο, Ινδία και κράτη «κλειδιά»
Στις 22 Φεβρουαρίου 2026, η ανακοίνωση του Ισραηλινού Πρωθυπουργού Benjamin Netanyahu για τη θεμελίωση του «Εξαγώνου των Συμμαχιών» (Hexagon of Alliances) προκάλεσε μια γεωστρατηγική αίσθηση, της οποίας τα ωστικά κύματα διαπερνούν ήδη τις πρωτεύουσες της Ευρασίας.
Οι εξελίξεις είναι πυκνές και εκτείνονται πέρα από την Αν. Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. Στο νέο σκηνικό προβάλλει ως αναδυόμενη παγκόσμια δύναμη η Ινδία, την ώρα που οι ελληνο-ινδικές σχέσεις εμβαθύνονται τάχιστα, καλύπτοντας ευρείς τομείς ανάπτυξης, καινοτομίας, τεχνολογίας, εμπορίου, ασφάλειας και άμυνας.
Παράλληλα λειτουργεί το σχήμα «3+1» –Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ, ΗΠΑ-, ενώ συνεχώς ενδυναμώνονται οι διμερείς σχέσεις Αθήνας – Τελ Αβίβ. Την ίδια ώρα η Ε.Ε. στήνει γέφυρες με το Νέο Δελχί, «διευκολύνοντας» στο maximum την υλοποίηση του ινδικού μεγαλεπήβολου στρατηγικού σχεδίου, του «εμπορικού διαδρόμου» σύνδεσης Ανατολής – Δύσης, ο οποίος θα περάσει «υποχρεωτικά» από το Ισραήλ, την Κύπρο και την Ελλάδα, καθιστώντας τη χώρα «πύλη» προς την ευρωπαϊκή ήπειρο.
Ο Μπ. Νετανιάχου είπε χωρίς περιστροφές: «Οραμά μου, να δημιουργήσουμε ένα ολόκληρο σύστημα -κατ’ ουσίαν ένα εξάγωνο συμμαχιών- γύρω ή εντός της Μέσης Ανατολής. Αυτό περιλαμβάνει την Ινδία, τις αραβικές χώρες, τις αφρικανικές χώρες, τις μεσογειακές χώρες Ελλάδα και Κύπρο, καθώς και χώρες της Ασίας, στις οποίες δεν θα αναφερθώ προς το παρόν».
Το σχέδιο για τον ινδικό «εμπορικό διάδρομο», γνωστό ως «India – Middle East Europe Economic Corridor – I MEC», ανακοινώθηκε από την ινδική κυβέρνηση το 2023 ως εναλλακτική πορεία απέναντι στον κινεζικό «Belt and Road Initiative – BRI», βρίσκοντας ευήκοα ώτα στην Ουάσινγκτον, τώρα και στην Ε.Ε. Συνίσταται σε ένα δίκτυο 6.000 χλμ. διεθνών δρόμων, μεταφορών με πλοία, τρένα, αγωγούς ενέργειας, καλώδια μεταφοράς δεδομένων υψηλής ταχύτητας (data cables), που θα συνδέσει την Ινδία με τη Μ. Ανατολή και την Ευρώπη, μειώνοντας κατά 30% το κόστος και κατά κατά 40% τον χρόνο μεταφοράς στα αγαθά.
Η κινητικότητα και η συχνότητα των επαφών που παρατηρούνται το τελευταίο διάστημα ανάμεσα στην Ευρώπη και στην Ινδία είναι χαρακτηριστικές της πορείας υλοποίησης του project. Φον ντερ Λάιεν και Αντόνιο Κόστα στην πρόσφατη διάσκεψη Ε.Ε. – Ινδίας μίλησαν για έργο που θα αποτελέσει «ψηφιακή γέφυρα μεταξύ ηπείρων» και τόνισαν τα οφέλη για ταχύτερο εμπόριο (40% γρηγορότερο).
Ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης, που ακολούθησε επισκεπτόμενος το Ν. Δελχί μερικές ημέρες αργότερα, στη συνάντησή του με τον Ν. Μόντι (19/2/ 2026, στο AI Impact Summit) επανέλαβε την επιθυμία της Ελλάδας να συμμετάσχει στον IME, χαρακτηρίζοντάς τον κλειδί για συνδεσιμότητα και εμπόριο, με την Ελλάδα ως «πύλη της Ινδίας στην Ευρώπη».
Το «Εξάγωνο» δεν είναι μια παραδοσιακή στρατιωτική συμμαχία του 20ού αιώνα. Πρόκειται για ένα πολυδιάστατο δίκτυο γεωοικονομικής, τεχνολογικής και αμυντικής συνεργασίας, σχεδιασμένο να ενοποιήσει τον χώρο από τον Ινδικό Ωκεανό έως τη Μεσόγειο Θάλασσα. Ο πρωταρχικός του στόχος είναι η Διπλή Ανάσχεση (Dual Containment): αφενός η αποτροπή του σιιτικού άξονα (περιορισμός της επιρροής του Ιράν και των πληρεξουσίων του) και αφετέρου η εξουδετέρωση του σουνιτικού ριζοσπαστισμού και των κρατών που τον εργαλειοποιούν για την περιφερειακή αποσταθεροποίηση (Βλέπε Τουρκία).
Η νέα αυτή αρχιτεκτονική δομείται πάνω σε έξι στρατηγικούς άξονες (Πυλώνες):
Ισραήλ: Αποτελεί τον αδιαμφισβήτητο τεχνολογικό και στρατιωτικό «πυρήνα» της συμμαχίας. Προσφέρει τεχνογνωσία αιχμής, καινοτομία και αποτρεπτική ισχύ.
Ινδία: Η ανερχόμενη παγκόσμια υπερδύναμη. Η επικείμενη επίσκεψη του Πρωθυπουργού Modi σφραγίζει τον εμπορικό και ψηφιακό άξονα Μεσογείου–Ινδικού Ωκεανού, δημιουργώντας μια αλυσίδα εφοδιασμού ανεξάρτητη από εχθρικές ή ασταθείς δυνάμεις.
Ελλάδα & Κύπρος: Ο ζωτικός μεσογειακός πυλώνας. Η Αθήνα και η Λευκωσία λειτουργούν ως η ευρωπαϊκή «πύλη». Η ασφάλεια των θαλάσσιων οδών, η ενεργειακή διασύνδεση της Ευρώπης και η μεταφορά δεδομένων περνούν πλέον υποχρεωτικά από αυτόν τον άξονα.
Μετριοπαθή Αραβικά Κράτη: Χώρες (όπως τα ΗΑΕ, η Σαουδική Αραβία, η Αίγυπτος, η Ιορδανία) που θεσμοθετούν τις «Συμφωνίες του Αβραάμ» (Abraham Accords) ως διπλωματικό και οικονομικό ανάχωμα απέναντι στον εξτρεμισμό.
Αφρικανικά Κράτη: Στρατηγικές συνεργασίες με χώρες της Ανατολικής Αφρικής για τον έλεγχο και την ασφάλεια της κρίσιμης διέλευσης της Ερυθράς Θάλασσας, εξασφαλίζοντας την ελευθερία του παγκόσμιου εμπορίου.
Ασιάτες Εταίροι: Κράτη του Ινδο-Ειρηνικού που μοιράζονται το κοινό όραμα για την ασφάλεια των μεταφορών και την τεχνολογική ανθεκτικότητα απέναντι σε υβριδικές απειλές.
ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΤΙ ΕΡΧΕΤΑΙ
Του Ανδρέα Μουντζουρούλια