Δεκάδες Σύροι μπήκαν στην κατοικία του Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ, η οποία προηγουμένως είχε λεηλατηθεί, μετέδωσε ένας δημοσιογράφος του Γαλλικού Πρακτορείου.
Άνδρες, γυναίκες και παιδιά περιφέρονταν στο εξαώροφο κτίριο, στις σκάλες του οποίου υπήρχαν διασκορπισμένα έγγραφα.
Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο, μια αίθουσα δεξιώσεων του προεδρικού μεγάρου κάηκε ολοσχερώς.
Μετά την κατάληψη της Δαμασκού από τους αντάρτες, πολλές δεκάδες άνθρωποι ανέτρεψαν και κατέστρεψαν αγάλματα του Μπασάρ αλ Άσαντ και του πατέρα του, Χαφέζ, στο Χαλέπι, τη Χάμα, την Ντεράα και αλλού.
Ο Χαφέζ αλ Άσαντ κυβέρνησε τη Συρία από το 1971 μέχρι τον θάνατό του, το 200, οπότε τον διαδέχτηκε ο Μπασάρ. Για πολλά χρόνια μετά τον θάνατο του Χαφέζ, τα αγάλματά του συμβόλιζαν τον έλεγχο της οικογένειας στη χώρα. Πορτρέτα του ήταν κρεμασμένα παντού, στα δημόσια κτίρια, τα γραφεία και τα σχολεία, συχνά δίπλα σε αυτά του γιου του. Έπειτα από πέντε δεκαετίες στην εξουσία, οι περισσότεροι Σύροι δεν θυμούνταν πια την εποχή που δεν κυβερνούσαν τη χώρα οι Άσαντ.
Στην πλατεία Ομεϋάδων της Δαμασκού, κάποιοι γιόρταζαν την «απελευθέρωση» με πυροβολισμούς στον αέρα, ενώ ακούγονταν κραυγές «Αλλάχ Ακμπαρ» (Ο Θεός είναι μεγάλος).
«Περιμέναμε αυτήν την ημέρα εδώ και πολύ καιρό», είπε ο Άμερ Μπάτα, που μίλησε τηλεφωνικά στο AFP. «Δεν το πιστεύω ότι το ζω αυτό», πρόσθεσε, ξεσπώντας σε λυγμούς: «Ξεκινάει μια νέα ιστορία για τη Συρία».
Στην ανακοίνωσή τους, από τη δημόσια τηλεόραση, οι αντάρτες έκαναν λόγο για την πτώση του «τυράννου» Άσαντ και ανέφεραν ότι απελευθέρωσαν όλους τους φυλακισμένους που «κρατούνταν άδικα».
«Η Συρία είναι δική μας, δεν ανήκει στην οικογένεια Άσαντ» φώναζαν ρυθμικά ένοπλοι άνδρες που κυκλοφορούσαν στους δρόμους της Δαμασκού, πυροβολώντας στον αέρα.
Στρατιώτες του συριακού στρατού ξεφορτώνονταν βιαστικά τις στολές τους και έφευγαν από την έδρα του γενικού επιτελείου, στην πλατεία Ομεϋάδων. Σύμφωνα με τον διευθυντή του Συριακού Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Ράμι Άμπντελ Ραχμάν, ο Άσαντ έφυγε από τη Συρία μέσω του διεθνούς αεροδρομίου της Δαμασκού και στη συνέχεια τον ακολούθησαν υψηλόβαθμα στελέχη του στρατού και των υπηρεσιών ασφαλείας.