Η Ινδία εμφανίζεται ως ανερχόμενη δύναμη στην κατάκτηση του διαστήματος, και πρόσφατα ανακοίνωσε μια σειρά από φιλόδοξα διαστημικά έργα και ενέκρινε 2,7 δισεκατομμύρια δολάρια για την υλοποίησή τους.
Τα σχέδια περιλαμβάνουν την επόμενη φάση της ιστορικής αποστολής της Ινδίας στη Σελήνη, την αποστολή ενός οχήματος σε τροχιά στην Αφροδίτη, την κατασκευή της πρώτης φάσης του παρθενικού διαστημικού σταθμού της χώρας και την ανάπτυξη ενός νέου επαναχρησιμοποιήσιμου πυραύλου βαριάς ανύψωσης για την εκτόξευση δορυφόρων.
Είναι η μεγαλύτερη κατανομή κεφαλαίων που έγινε ποτέ για διαστημικά έργα στην Ινδία, αλλά λαμβάνοντας υπόψη την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των έργων, απέχουν πολύ από το να είναι γενναιόδωρα και έχουν φέρει για άλλη μια φορά στο προσκήνιο την οικονομική αποδοτικότητα του διαστημικού προγράμματος της Ινδίας.
Οι ειδικοί σε όλο τον κόσμο έχουν θαυμάσει πόσο λίγο κόστισαν οι αποστολές του Ινδικού Οργανισμού Διαστημικής Έρευνας (Isro) στη Σελήνη, τον Άρη και την ηλιακή ενέργεια.
Η Ινδία ξόδεψε 74 εκατομμύρια δολάρια για το σκάφος σε τροχιά γύρω από τον Άρη, Μανγκαλιάαν και 75 εκατομμύρια δολάρια σε σχέση με πέρυσι ιστορικό Chandrayaan-3 – λιγότερο από τα 100 εκατομμύρια δολάρια που δαπανήθηκαν για το θρίλερ επιστημονικής φαντασίας Gravity.
Το σκάφος Maven της NASA είχε κοστίσει 582 εκατομμύρια δολάρια και το ρωσικό Luna-25, το οποίο συνετρίβη στην επιφάνεια της Σελήνης δύο ημέρες πριν από την προσγείωση του Chandrayaan-3, είχε κοστίσει 133 εκατομμύρια δολάρια.
Παρά το χαμηλό κόστος, οι επιστήμονες λένε ότι η Ινδία επωμίζεται μεγαλύτερο από όσο αντέχει βάρος.
Ο Chandrayaan-1 ήταν ο πρώτος που επιβεβαίωσε την παρουσία νερού στο σεληνιακό έδαφος και ο Mangalyaan μετέφερε ωφέλιμο φορτίο για τη μελέτη του μεθανίου στην ατμόσφαιρα του Άρη. Εικόνες και δεδομένα στάλθηκε από Chandrayaan-3 εξετάζονται με μεγάλο ενδιαφέρον από τους λάτρεις του διαστήματος σε όλο τον κόσμο.
Πώς λοιπόν η Ινδία διατηρεί το κόστος τόσο χαμηλό;
Ο συνταξιούχος δημόσιος υπάλληλος Sisir Kumar Das, ο οποίος φρόντιζε τα οικονομικά του Isro για περισσότερες από δύο δεκαετίες, λέει ότι η λιτότητα μπορεί να εντοπιστεί πίσω στη δεκαετία του 1960, όταν οι επιστήμονες πρότειναν για πρώτη φορά ένα διαστημικό πρόγραμμα στην κυβέρνηση.
Η Ινδία είχε κερδίσει την ανεξαρτησία της από τη βρετανική αποικιακή κυριαρχία μόλις το 1947 και η χώρα αγωνιζόταν να θρέψει τον πληθυσμό της και να χτίσει αρκετά σχολεία και νοσοκομεία.
Ο ιδρυτής και επιστήμονας του Isro, Vikram Sarabhai, έπρεπε να πείσει την κυβέρνηση ότι ένα διαστημικό πρόγραμμα δεν ήταν απλώς μια εξελιγμένη πολυτέλεια που δεν είχε θέση σε μια φτωχή χώρα όπως η Ινδία.
Αλλά το διαστημικό πρόγραμμα της Ινδίας έπρεπε πάντα να λειτουργεί με περιορισμένο προϋπολογισμό σε μια χώρα με αντικρουόμενες ανάγκες και απαιτήσεις.
Δεκαετίες αργότερα και μετά από αρκετές επιτυχημένες διαπλανητικές αποστολές, ο προϋπολογισμός του Isro παραμένει μέτριος. Φέτος, ο προϋπολογισμός της Ινδίας για το διαστημικό της πρόγραμμα είναι 1,55 δισεκατομμύρια δολάρια – ο προϋπολογισμός της NASA για το έτος είναι 25 δισεκατομμύρια δολάρια.
Ένας από τους κύριους λόγους για τους οποίους οι αποστολές του Isro είναι τόσο φθηνές είναι το γεγονός ότι όλη η τεχνολογία του είναι εγχώρια και τα μηχανήματα κατασκευάζονται στην Ινδία.
Ο Mylswamy Annadurai, επικεφαλής της πρώτης και δεύτερης αποστολής της Ινδίας στη Σελήνη και της αποστολής στον Άρη, δήλωσε στο BBC ότι το Isro απασχολεί πολύ λιγότερους ανθρώπους και πληρώνει χαμηλότερους μισθούς, γεγονός που καθιστά τα ινδικά έργα ανταγωνιστικά.
Ο περιορισμένος προϋπολογισμός για τα έργα, είπε, μερικές φορές τους έστειλε πίσω στο σχεδιαστήριο, τους επέτρεψε να σκεφτούν έξω από το κουτί και οδήγησε σε νέες καινοτομίες.
Ωστόσο, όσο η Ινδία αυξάνει την εμπλοκή της στο διάστημα, τόσο αναμένεται να ανέβει και το κόστος.