Η τριήμερη έκθεση, που διοργανώθηκε από την Παγκόσμια Υπεράσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (GHRD) από τις 8 έως τις 10 Σεπτεμβρίου, συνέπεσε με τη σύνοδο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ και είχε ως στόχο να αντιμετωπίσει τη διεθνή κοινότητα με αυτό που χαρακτήρισε αναμφισβήτητα στοιχεία συστηματικής δίωξης.
Σύμφωνα με δελτίο τύπου της GHRD, στο επίκεντρο της διαμαρτυρίας βρισκόταν μια εντυπωσιακή έκθεση αφισών που αποκάλυψε μια σειρά από φρικαλεότητες κατά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διαπράχθηκαν εναντίον θρησκευτικών μειονοτήτων. Οι εικόνες ήταν γραφικές και οδυνηρές, δείχνοντας τη βάναυση δολοφονία Ινδουιστών και Χριστιανών, των οποίων οι θάνατοι παραμένουν σβησμένοι από τις επίσημες στατιστικές, τις σκόπιμες τρομοκρατικές επιθέσεις που στόχευαν τους Ινδουιστές στο Κασμίρ και τον μακρύ και σπαρακτικό αγώνα των μητέρων Μπαλούχ που αναζητούν τους εξαφανισμένους γιους τους.
Οι ιστορίες επεκτάθηκαν μέχρι το Σιντ, όπου νεαρά κορίτσια, μερικά μόλις έξι ετών, φέρεται να έχουν απαχθεί, μεταστραφεί βίαια και παντρευτεί. Ιεροί ναοί και θρησκευτικοί χώροι έχουν καταστραφεί, μετατρέποντας αιώνες πολιτιστικής κληρονομιάς σε ερείπια.
Οι επισκέπτες της έκθεσης έμειναν σιωπηλοί, εμφανώς συγκλονισμένοι, παραδεχόμενοι ότι δεν είχαν ιδέα για την κλίμακα της βίας που αντιμετώπιζαν οι μειονότητες στην περιοχή, ανέφερε η ανακοίνωση. Άλλοι είπαν ότι είχαν αποστρέψει το βλέμμα τους για πολύ καιρό.
Οι διοργανωτές δήλωσαν ότι η έκθεση δεν ήταν απλώς μια εκδήλωση. Ήταν ένα ηθικό κατηγορητήριο.
Κατηγόρησαν την παγκόσμια κοινότητα, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Εθνών, για συνενοχή μέσω σιωπής και αδράνειας. Δήλωσαν ότι αυτό που συμβαίνει στη Νότια Ασία δεν είναι μόνο βία, αλλά μια υπολογισμένη εκστρατεία που στοχεύει στην εξάλειψη ολόκληρων κοινοτήτων, στην ποινικοποίηση της πίστης και στην καταστροφή των πολιτιστικών ταυτοτήτων.
«Αυτό που συμβαίνει στη Νότια Ασία δεν είναι τίποτα λιγότερο από θρησκευτική γενοκτονία, που πραγματοποιείται ατιμώρητα μπροστά στα μάτια του κόσμου. Ολόκληρες κοινότητες σβήνονται, η ταυτότητά τους καταστρέφεται, η πίστη τους ποινικοποιείται», ανέφερε η ανακοίνωση.
Η διαμαρτυρία ήταν μια έντονη καταδίκη της αποτυχίας του διεθνούς συστήματος να ανταποκριθεί. Παρά τις δεκαετίες εκθέσεων, ακροάσεων και ψηφισμάτων, οι διοργανωτές δήλωσαν ότι δεν έχει αποδοθεί ποτέ δικαιοσύνη. Τα θύματα βρίσκονται σε ανώνυμους τάφους, ενώ οι δράστες συνεχίζουν να λειτουργούν ατιμώρητα.
Το μήνυμα από τη Γενεύη ήταν σαφές: η σιωπή δεν είναι πλέον επιλογή. Η αδράνεια του ΟΗΕ, υποστήριξαν, ισοδυναμεί με προδοσία. Η διαμαρτυρία κάλεσε τη διεθνή κοινότητα να αναγνωρίσει ότι η γενοκτονία των θρησκευτικών μειονοτήτων στο Πακιστάν και το Μπαγκλαντές δεν καταγγέλλεται. είναι ορατή, τεκμηριωμένη και αναμφισβήτητη.
«Στο Broken Chair, η διαμαρτυρία μας δεν ήταν ψυχαγωγία. Δεν ήταν «γεγονός». Ήταν μια ηθική κατηγορία. Θέσαμε ενώπιον του ΟΗΕ, ενώπιον διπλωματών, ενώπιον περαστικών, την πραγματικότητα που έχουν επιλέξει να αγνοήσουν. – Προς τον κόσμο: Η σιωπή είναι συνενοχή. – Προς τον ΟΗΕ: Η αδράνεια σας είναι προδοσία. – Προς τις διωκόμενες μειονότητες: Δεν θα σιωπήσουμε», αναφέρει η ανακοίνωση.
«Η γενοκτονία των θρησκευτικών μειονοτήτων στο Πακιστάν και το Μπαγκλαντές δεν είναι «υποτιθέμενη» – είναι τεκμηριωμένη, ορατή, αναμφισβήτητη. Κάθε κατεστραμμένος ναός, κάθε απαχθέν κορίτσι, κάθε θλιμμένη μητέρα είναι απόδειξη», προσθέτει.
Το GHRD κάλεσε το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ να σταματήσει να κρύβεται πίσω από το διπλωματικό πρωτόκολλο και να αντιμετωπίσει και τις δύο κυβερνήσεις με τις ευθύνες τους. Απαίτησε η διεθνής βοήθεια και συνεργασία να εξαρτώνται από την απτή λογοδοσία και την προστασία των μειονοτικών κοινοτήτων. Η κοινωνία των πολιτών κλήθηκε επίσης να σπάσει το τείχος της σιωπής και να υψώσει τη φωνή της ενάντια στις συνεχιζόμενες διώξεις.