Καθώς η εκστρατεία στο Ιράν και τον Λίβανο συνεχίζεται, όλο και περισσότερες φωνές στα μέσα ενημέρωσης, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και μεταξύ δημόσιων προσώπων αμφισβητούν την ικανότητα επίτευξης νίκης. Μεγάλο μέρος της κριτικής στοχεύει στην ομιλία του Νετανιάχου για «πλήρη νίκη» και στις δηλώσεις του Τραμπ για την ήττα του Ιράν.
Πολλοί από αυτούς τους ισχυρισμούς υποδεικνύουν τη συνεχιζόμενη πυραυλική επίθεση από το Ιράν και τον Λίβανο στα νώτα του Ισραήλ, καθώς και την άρνηση του Ιράν και των ομάδων πληρεξουσίων του να παραδοθούν. Οι επικριτές αμφισβητούν επίσης κατά πόσον είναι δυνατόν να αφοπλιστεί η Χεζμπολάχ ή να διαλυθεί το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.
Αυτά τα επιχειρήματα απαιτούν επανεξέταση της έννοιας της νίκης και κατανόηση ότι η σύγχρονη σημασία της δεν μπορεί να βασίζεται σε προηγούμενα παραδείγματα – όπως μια επίσημη παράδοση ή η ολική καταστροφή της ηττημένης πλευράς.
Οι παράμετροι για τον ορισμό της νίκης πρέπει να αξιολογούνται με την πάροδο του χρόνου, με βάση τις αλλαγές στην περιφερειακή και γεωπολιτική πραγματικότητα που δημιουργήθηκε από τον πόλεμο, όχι μόνο στο αν ο εχθρός διατηρεί την ικανότητα να προκαλεί βλάβη.
Ένας νέος ορισμός του αποτελέσματος της εκστρατείας
Για να διευκρινίσω, προτείνω έναν νέο ορισμό για την τρέχουσα εκστρατεία: μια «αποφασιστική νίκη». Αυτός ο τύπος νίκης βασίζεται σε τρία στοιχεία – στρατιωτική επιτυχία, μια ευνοϊκή πολιτική και στρατηγική μετατόπιση και μια γνωστική αλλαγή που αντικαθιστά μια υπάρχουσα αφήγηση με μια νέα.
Με αυτά τα μέτρα, το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες υπερισχύουν σαφώς στην τρέχουσα εκστρατεία:
Από στρατιωτική άποψη, το Ιράν και οι πληρεξούσιοί του έχουν υποστεί ένα σοβαρό πλήγμα σε όλα τα μέτωπα. Οι αλυσίδες ηγεσίας στο Ιράν, τη Χεζμπολάχ, τη Χαμάς και τους Χούθι έχουν εξαλειφθεί. Τα αποθέματα όπλων και οι πυρηνικές, ναυτικές, αεροπορικές και βαλλιστικές δυνατότητες έχουν υποστεί σημαντικές ζημιές. Οι περιοχές που χρησιμοποιούνται για την εξαπόλυση χερσαίων επιθέσεων εναντίον του Ισραήλ βρίσκονται πλέον υπό τον έλεγχο των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων. Το κεντρικό επίτευγμα είναι η διακοπή της ικανότητας του Ιράν να υλοποιήσει το σχέδιό του να καταστρέψει το Ισραήλ μέσω πυρηνικών και μεγάλης κλίμακας βαλλιστικών δυνατοτήτων, μαζί με σχέδια πληρεξουσίων για την κατάληψη τμημάτων της χώρας.
Ο στρατιωτικός ιστορικός Μπάζιλ Λίντελ Χαρτ υποστήριξε ότι η νίκη επιτυγχάνεται όχι καταστρέφοντας τις εχθρικές δυνάμεις, αλλά διαταράσσοντας τα σχέδιά τους. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν διαταράξει – και μάλιστα εμπόδισαν – το Ιράν να εκτελέσει τη στρατηγική του.
Από πολιτική και στρατηγική άποψη, ο πόλεμος κατά του Ιράν έχει εξαλείψει μεγάλο μέρος του φόβου των κρατών του Κόλπου για την Ισλαμική Δημοκρατία και έχει αποκαλύψει την πραγματική της φύση στον κόσμο ως τρομοκρατικό κράτος με επικεφαλής ένα φονταμενταλιστικό καθεστώς. Το μεταπολεμικό Ιράν θα αποδυναμωθεί στρατιωτικά, οικονομικά και διπλωματικά – μια πραγματικότητα που θα μπορούσε τελικά να οδηγήσει στην πτώση του καθεστώτος από τον ίδιο του τον λαό.
Τα επόμενα χρόνια, αναμένεται να διαμορφωθεί ένας οικονομικός και πολιτικός άξονας υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, με την Ουάσινγκτον να επαναβεβαιώνει τη θέση της ως ηγετική δύναμη στον κόσμο. Μέσα σε έναν προγραμματισμένο οικονομικό διάδρομο που εκτείνεται από την Ινδία μέσω της Μέσης Ανατολής έως την Ευρώπη, το Ισραήλ πρόκειται να γίνει ένας κεντρικός – ίσως ο πιο σημαντικός – εταίρος. Τα κράτη του Κόλπου, ορισμένοι από τους αξιωματούχους των οποίων ήδη καλούν τις Ηνωμένες Πολιτείες να ολοκληρώσουν την ήττα του Ιράν, είναι πιθανό να ενταχθούν σε αυτόν τον άξονα και να επεκτείνουν τις Συμφωνίες του Αβραάμ. Αυτή η δραματική μετατόπιση μπορεί επίσης να φέρει ξανά στο προσκήνιο το μακροχρόνιο χάσμα μεταξύ Σουνιτών και Σιιτών, αντικαθιστώντας τον αντι-ισραηλινό ισλαμικό συνασπισμό.
Κόβοντας τη σανίδα σωτηρίας
Η απομόνωση του Ιράν θα πνίξει τη ροή κεφαλαίων και όπλων προς τις οργανώσεις-αντιπροσώπους του. Αυτές οι ομάδες αντιμετωπίζουν ήδη αυξανόμενη απονομιμοποίηση μεταξύ των πληθυσμών στον Λίβανο και τη Γάζα. Χωρίς την ιρανική υποστήριξη, η Χεζμπολάχ και η Χαμάς είναι πιθανό να αποδυναμωθούν σημαντικά – επιτρέποντας στο λιβανέζικο κράτος να ασκήσει τον έλεγχο της Χεζμπολάχ και των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων για να επιφέρει την κατάρρευση της Χαμάς.
Από γνωστική άποψη, η αφήγηση του Ιράν ως ανέγγιχτης περιφερειακής δύναμης έχει διαλυθεί. Αντικαθίσταται από μια αφήγηση του Ισραήλ ως περιφερειακής δύναμης, που επιβάλλει σεβασμό και αποτροπή μεταξύ των γειτόνων του και επιδεικνύει ανθεκτικότητα.
Αυτή η αντίληψη πρέπει να διατηρηθεί — τόσο μετά τον πόλεμο όσο και παράλληλα με την αναγνώριση των πολλών ελλείψεων που έχουν αποκαλυφθεί.
Δεν υπάρχει περιθώριο για αλαζονεία, αλλά ακόμη πιο επικίνδυνη είναι η ηττοπάθεια και η αυτομεμψία.
Ο Ταξίαρχος (ε.α.) Ντάνι Βαν Μπιράν είναι πρόεδρος της Nikraim Ladegel και πρώην αρχηγός εφέδρου.