Καθώς ο κόσμος γιόρταζε την Παγκόσμια Ημέρα Ελευθερίας του Τύπου στις 3 Μαΐου, ανησυχητικές νέες αναφορές υπογραμμίζουν πώς η Κίνα παραμένει ο χειρότερος δεσμοφύλακας δημοσιογράφων και συγγραφέων στον κόσμο. Ο τελευταίος Παγκόσμιος Δείκτης για την Ελευθερία του Τύπου από τους Δημοσιογράφους Χωρίς Σύνορα (RSF) κατέταξε την Κίνα κοντά στην τελευταία θέση στην 172η από τις 180 χώρες και περιοχές που συμμετείχαν στην έρευνα. Το καθεστώς στο Πεκίνο επισημάνθηκε και πάλι ως ο μεγαλύτερος κρατούμενος δημοσιογράφων παγκοσμίως, με πάνω από 100 φυλακισμένους σήμερα.
Η έκθεση RSF επέκρινε τις αυστηρές πολιτικές λογοκρισίας του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος (ΚΚΚ), δηλώνοντας ότι «συνεχίζει να ασκεί αυστηρό έλεγχο στα κανάλια πληροφόρησης, εφαρμόζοντας πολιτικές λογοκρισίας και επιτήρησης για τη ρύθμιση του διαδικτυακού περιεχομένου και τον περιορισμό της διάδοσης πληροφοριών που θεωρούνται ευαίσθητες ή αντίθετες με την κομματική γραμμή». Τόσο πολύ για να επιτρέπεται ένας ελεύθερος τύπος και ανοιχτός λόγος.
Αυτή η καταστολή της ελευθερίας του Τύπου φαίνεται να επιδεινώνεται, υπό την αυταρχική διακυβέρνηση του Xi Jinping. Η RSF σημείωσε ότι ενώ η αριθμητική κατάταξη της Κίνας αυξήθηκε ελαφρά σε σύγκριση με πέρυσι, αυτό οφείλεται αποκλειστικά στην επιδείνωση της κατάστασης σε άλλα έθνη όπως το Αφγανιστάν και όχι λόγω κάποιας θετικής μεταρρύθμισης από το Πεκίνο.
Η κατάταξη της ελευθερίας του Τύπου του Χονγκ Κονγκ αυξήθηκε επίσης οριακά, αλλά και πάλι, όχι λόγω σημαντικών βελτιώσεων. Η RSF εξήγησε ότι το χτύπημα του Χονγκ Κονγκ ήταν «παραπλανητικό», καθώς ο βαθμός ελευθερίας του έπεσε στην πραγματικότητα λόγω της δίωξης δημοσιογράφων βάσει του δρακόντειο «Νόμο Εθνικής Ασφάλειας» που επιβλήθηκε από το Πεκίνο το 2020 μετά από διαδηλώσεις υπέρ της δημοκρατίας.
Μια νέα έκθεση από την PEN America διαπίστωσε ότι η Κίνα φυλάκισε περισσότερους από 100 συγγραφείς το 2023, τον υψηλότερο αριθμό από οποιαδήποτε χώρα. Μεταξύ των φυλακισμένων ήταν 50 διαδικτυακοί σχολιαστές που κατηγορήθηκαν για το παράλογα ασαφές «έγκλημα» της «επιλογής καυγάδων και πρόκλησης ταραχών» επειδή απλώς μοιράστηκαν απόψεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Η κλίμακα αυτής της καταστολής κόβει την ανάσα και είναι απεχθής. Όπως είπε ο Καναδός δημοσιογράφος Sheng Xue, «Κανείς δεν ξέρει πόσοι δημοσιογράφοι στην Κίνα έχουν διωχθεί μέχρι θανάτου, πόσοι έχουν συλληφθεί κρυφά, καταδικαστεί, διώχθηκε και βασανίστηκε». Υπό τον πλήρη έλεγχο πληροφοριών του ΚΚΚ, είναι αδύνατο να γνωρίζουμε την πραγματική έκταση αυτής της καταστολής.
Ο Κινέζος δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων Λάι Τζιανπίνγκ εκτίμησε ευθαρσώς ότι η ελευθερία του Τύπου στην Κίνα αναμφισβήτητα «μειώνεται και επιδεινώνεται». Υποστηρίζει ότι η εντεινόμενη ασφυξία του ΚΚΚ στον λόγο και τον Τύπο προέρχεται από τις βαθύτερες ανασφάλειές του εν μέσω αυξανόμενης πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής αναταραχής. Φοβούμενος ότι η αυταρχική του λαβή στην εξουσία μπορεί να γλιστρήσει, το κόμμα καταφεύγει σε όλο και πιο δρακόντεια μέτρα για να καταπνίξει τη διαφωνία.
Αυτή η σκόπιμη και συστηματική εξάλειψη της ελευθερίας του Τύπου αντιπροσωπεύει μια βαθιά απειλή για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τον ανοιχτό λόγο και τις δημοκρατικές αξίες. Όταν η ελεύθερη ροή πληροφοριών και η ελευθερία της έκφρασης ποινικοποιούνται, δίνει τη δυνατότητα στη διαφθορά, την κατάχρηση εξουσίας και τις φρικαλεότητες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων να επιμείνουν ανεξέλεγκτα και ακαταλόγιστα πίσω από ένα αδιαπέραστο πέπλο λογοκρισίας.
Η επίθεση του Πεκίνου σε δημοσιογράφους και συγγραφείς είναι επίθεση στην ίδια την αλήθεια. Φιμώνοντας τους επικριτές και τις ανεξάρτητες φωνές, το καθεστώς του ΚΚΚ μπορεί να διαδώσει τη δική του παραμορφωμένη αφήγηση και την οργουελική εναλλακτική πραγματικότητα χωρίς αμφισβήτηση. Οι πολίτες στερούνται την απεριόριστη πρόσβαση στα γεγονότα και την ποικιλομορφία των προοπτικών – τους θεμελιώδεις πυλώνες ενός ενημερωμένου πληθυσμού σε μια ελεύθερη κοινωνία.
Εάν η ακρίβεια και η αντικειμενικότητα αποτελούν υπαρξιακή απειλή για ένα αυταρχικό καθεστώς, μιλάει πολύ για την απόλυτη έλλειψη νομιμότητας και ηθικής υπόστασης αυτού του καθεστώτος. Ένα σύστημα που κυβερνά μέσω της ωμής βίας και όχι της πολιτικής συναίνεσης δεν μπορεί ποτέ να ανεχθεί τον ελεύθερο Τύπο που απαιτείται για να λογοδοτήσει η εξουσία.
Η καταστολή δημοσιογράφων και συγγραφέων από την Κίνα είναι μια έντονη υπενθύμιση ότι, ακόμη και όταν διακυβεύεται διεκδίκηση της παγκόσμιας ηγεσίας, το ΚΚΚ παραμένει μια βάναυση, απάνθρωπη δικτατορία που δεν ανέχεται τις βασικές ελευθερίες. Οι δημοσιογράφοι και οι συγγραφείς δεν είναι εγκληματίες – είναι αλήθειες και θεματοφύλακες της ελεύθερης σκέψης που κάθε κοινωνία που σέβεται πραγματικά τα δικαιώματα πρέπει να σέβεται, όχι να διώκει. Η διεθνής κοινότητα έχει ηθική υποχρέωση να εκφράσει ενιαία καταδίκη του πολέμου της Κίνας κατά της ελευθερίας του Τύπου. Οι δημοσιογράφοι και οι συγγραφείς που φυλακίστηκαν ή εξαφανίστηκαν άδικα πρέπει να απελευθερωθούν αμέσως. Όσο αυτή η καταπίεση συνεχίζεται, η λεγόμενη αυταρχική καπιταλιστική ευημερία της φτιαγμένης στην Κίνα δεν μπορεί ποτέ να αγκαλιαστεί ως νόμιμο μοντέλο διακυβέρνησης πέρα από τη φιλελεύθερη δημοκρατία.