Σε μια εποχή όπου ο ηλεκτρονικός πόλεμος και τα σμήνη των drones επαναπροσδιορίζουν το πεδίο της μάχης, η Ελλάδα προχωρά σε μια κίνηση-ματ που σφραγίζει την εθνική της κυριαρχία.
Η απόκτηση του πρωτοποριακού συστήματος SPYDER AiO δεν αποτελεί απλώς μια αντικατάσταση παλαιού υλικού, αλλά την εγκαθίδρυση μιας αδιαπέραστης αντιπυραυλικής ομπρέλας που «κλειδώνει» τον ελληνικό εναέριο χώρο.
Με την ενσωμάτωση τεχνολογίας αιχμής που προσφέρει απόλυτη αυτονομία και ακαριαία αντίδραση 360 μοιρών, οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις αποκτούν τη δυνατότητα να εξουδετερώνουν κάθε απειλή πριν καν αυτή πλησιάσει τα εθνικά σύνορα, μετατρέποντας το Αιγαίο σε μια απαγορευμένη ζώνη για κάθε επίδοξο εισβολέα.
Η μετάβαση από τα γερασμένα ρωσικά συστήματα στην ψηφιακή υπεροχή του SPYDER ολοκληρώνει το όραμα για μια δικτυοκεντρική αεράμυνα, όπου η πληροφορία μεταδίδεται με ταχύτητα φωτός.
Νέα ψηφιακή ασπίδα
Η ασφάλεια της χώρας αναβαθμίζεται πλέον σε στρατηγικό επίπεδο, καθώς η νέα αυτή «ψηφιακή ασπίδα» συνεργάζεται άψογα με τις φρεγάτες Belharra και τα μαχητικά Rafale, διασφαλίζοντας ότι η Ελλάδα παραμένει ο απόλυτος κυρίαρχος των αιθέρων και των θαλασσών, έτοιμη να απαντήσει με συντριπτική ισχύ σε κάθε πρόκληση.
Το Eλληνικό Υπουργείο Εθνικής Άμυνας ανακοίνωσε την οριστικοποίηση της σύμβασης με το Ισραήλ, η οποία αναμένεται να υπογραφεί σύντομα, για την αγορά αρκετών συστημάτων αεράμυνας SPYDER AiO (All-in-One).
Η συμφωνία, το ύψος της οποίας εκτιμάται στα 540 εκατομμύρια ευρώ, αποσκοπεί στην αντικατάσταση των αντιαεροπορικών συστημάτων Osa-AKM και Tor-M1 που αποκτήθηκαν τη δεκαετία του 1990 από την πρώην Ανατολική Γερμανία και τη Ρωσία αντίστοιχα.
Η εποχή των πυραύλων Osa και Thor έφτασε στο τέλος της, καθώς οι σύγχρονες δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου και η συνεχής επιτήρηση από drones έχουν καταστήσει τα παλαιότερα συστήματα ελάχιστης αξίας στο σημερινό περιβάλλον.
Η τεχνολογική υπεροχή του All-in-One στην ψηφιακή αρένα
Οι σύγχρονες απειλές απαιτούν συστήματα compact που να αντέχουν σε περιβάλλον ηλεκτρονικού πολέμου.
Το SPYDER AiO αποτελεί την τελευταία διαμόρφωση της οικογένειας συστημάτων της ισραηλινής Rafael, όπου τα πάντα —ραντάρ, ηλεκτροοπτικά, κέντρο διοίκησης και εκτοξευτής— συνδυάζονται σε ένα μοναδικό σασί 8×8.
Μια ενιαία πλατφόρμα φέρει σταθερό ραντάρ τεχνολογίας AESAτεσσάρων πάνελ,ηλεκτροοπτικά συστήματα ημέρας και νύχτας, καθώς και εκτοξευτή με οκτώ πυραύλους σε κάνιστρα.
Πρόκειται για μια αυτόνομη αντιαεροπορική μονάδα, ικανή για μάχη ακόμα και αν χαθεί η επαφή με το αρχηγείο ή με μεμονωμένα τμήματα του εθνικού συστήματος αεράμυνας.
Το όχημα έχει τη δυνατότητα επιτήρησης 360° ενώ κινείται, σταματά μόνο όταν απαιτείται βολή και αναπτύσσεται σε θέση μάχης σε περίπου τρία λεπτά, ενώ ο ίδιος χρόνος απαιτείται και για τη σύμπτυξή του.
Για τον εγκλωβισμό του στόχου χρησιμοποιείται σύστημα καθοδήγησης δύο καναλιών, παρέχοντας διάφορες λειτουργίες εμπλοκής που ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του σύγχρονου πεδίου μάχης.
Python-5 και I-Derby: Η νέα φονική ισχύς της Αθήνας
Το σύστημα είναι εξοπλισμένο με οκτώ πυραύλους δύο τύπων, οι οποίοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε οποιονδήποτε συνδυασμό.
Ο Python-5 είναι ένας πύραυλος μικρού βεληνεκούς (έως 20 km) με αισθητήρα υπερύθρων (IR) και δυνατότητα εγκλωβισμού στόχου 360°.
(Python5)
Ο I-Derby ER είναι ένας πύραυλος μέσου βεληνεκούς (έως 40 km) με ενεργό ερευνητή ραντάρ.
Και οι δύο πύραυλοι διαθέτουν τη λειτουργία LOAL (lock-on after launch), η οποία είναι κρίσιμης σημασίας για βολές πίσω από το ανάγλυφο του εδάφους ή εναντίον ξαφνικών απειλών, όπως τα drones.
Το συνολικό βάρος του συστήματος μαζί με τα πυρομαχικά ανέρχεται σε περίπου 30 τόνους.
Υπενθυμίζεται ότι τον Αύγουστο του 2023, η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να τερματίσει τις συμβάσεις με τη Ρωσία για την τεχνική υποστήριξη και την αγορά ανταλλακτικών για τα συστήματα Osa και Tor, μια υπηρεσία που αποτιμήθηκε στα 102 εκατομμύρια ευρώ.
Αυτή ακριβώς η κίνηση άνοιξε τον δρόμο για την τρέχουσα συμφωνία αγοράς των ισραηλινών SPYDER AiO, τα οποία αναμένεται να αντικαταστήσουν πλήρως τους ρωσικούς πυραύλους τα επόμενα χρόνια, σφραγίζοντας την απομάκρυνση της Ελλάδας από τα ρωσικά οπλικά συστήματα.
(I-Derby ER)
Το γιγαντιαίο παζλ των ελληνικών εξοπλισμών
Η αγορά του συστήματος SPYDER AiO δεν αποτελεί μια μεμονωμένη εξοπλιστική κίνηση, αλλά το τελευταίο κομμάτι ενός γιγαντιαίου «παζλ» που μετατρέπει τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις σε μια απόλυτη πολεμική μηχανή.
Η Αθήνα υλοποιεί ένα δόγμα συνολικής αναβάθμισης, όπου τα νέα αποκτήματα στην ξηρά, τη θάλασσα και τον αέρα «μιλούν» την ίδια ψηφιακή γλώσσα.
Η ψηφιακή διασύνδεση με Belharra και Rafale
Η βασική φιλοσοφία του εκσυγχρονισμού είναι η μετάβαση από τα αναλογικά συστήματα του παρελθόντος στην εποχή των δεδομένων.
Οι φρεγάτες FDI Belharra και τα μαχητικά Rafale (και μελλοντικά τα F-35) διαθέτουν ραντάρ τεχνολογίας AESA, ακριβώς όπως και το SPYDER.
(Belharra)
Αυτό επιτρέπει τη δημιουργία μιας ενιαίας εικόνας του πεδίου μάχης.
Τα SPYDER στην ξηρά μπορούν να λαμβάνουν δεδομένα στόχοποίησης απευθείας από τα ραντάρ των Belharra στο Αιγαίο ή από τα Rafale στον αέρα, επιτρέποντας στην Ελλάδα να «βλέπει» και να χτυπά απειλές πριν καν αυτές εμφανιστούν στον ορίζοντα των τοπικών μονάδων.
Αντιμετώπιση του κορεσμού και των Drones
Με την αγορά των Belharra και των Rafale, η Ελλάδα απέκτησε στρατηγικό πλεονέκτημα στις μεγάλες αποστάσεις.
Ωστόσο, υπήρχε ένα κενό στην «εγγύς προστασία» (Point Defense) από drones και σμήνη φθηνών βλημάτων.
Το SPYDER έρχεται να καλύψει αυτό το κενό, αντικαθιστώντας τα γερασμένα Osa και Tor, τα οποία αδυνατούσαν να συνεργαστούν με τα σύγχρονα συστήματα διοίκησης και ελέγχου.
Η ικανότητα LOAL (Lock-On After Launch) των ισραηλινών πυραύλων συμπληρώνει την ισχύ των πυραύλων Aster 30 των φρεγατών και των Meteor των αεροπλάνων, δημιουργώντας μια αδιαπέραστη πολυεπίπεδη αντιπυραυλική ομπρέλα.
ΝΑΤΟϊκή ομοιογένεια
Ο εκσυγχρονισμός έχει και μια βαθιά γεωπολιτική διάσταση.
Με την αντικατάστασή τους, ο Ελληνικός Στρατός αποκτά ένα σύστημα που είναι πλήρως συμβατό με τα πρωτόκολλα επικοινωνίας του NATO (Link 16).
Πλέον, μια Belharra ανοιχτά της Κρήτης μπορεί να στείλει ψηφιακά τον στόχο σε ένα SPYDERστον Έβρο, ή σε ένα νησί του Αιγαίου, εκτελώντας το δόγμα του «δικτυοκεντρικού πολέμου» που αποτελεί αιχμή, για τις σύγχρονες ένοπλες δυνάμεις παγκοσμίως.