Την ώρα που η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κατηγορείται από διεθνείς οργανισμούς και πολιτικούς αναλυτές για αυταρχικές πρακτικές, διώξεις πολιτικών αντιπάλων και περιορισμό των δημοκρατικών ελευθεριών, η Δύση δείχνει ολοένα και μεγαλύτερη διάθεση να επαναπροσεγγίσει την Άγκυρα.
Ενόψει της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες εμφανίζονται ιδιαίτερα προσεκτικές στις δημόσιες τοποθετήσεις τους απέναντι στην τουρκική ηγεσία. Οι επικρίσεις για το εσωτερικό πολιτικό κλίμα στην Τουρκία έχουν περιοριστεί αισθητά, ενώ παράλληλα αρκετές χώρες προχωρούν σε αμυντικές συνεργασίες με την Άγκυρα και ενισχύουν τις σχέσεις τους με την τουρκική αμυντική βιομηχανία, συμπεριλαμβανομένων των μη επανδρωμένων αεροσκαφών της Baykar.
Για πολλούς αναλυτές, η εξέλιξη αυτή αποτυπώνει τη γεωπολιτική πραγματικότητα: η Τουρκία, λόγω της γεωγραφικής της θέσης, του μεγέθους των ενόπλων δυνάμεών της και του ρόλου της στη Μαύρη Θάλασσα, τη Μέση Ανατολή και τη μεταναστευτική πολιτική, έχει καταστεί ένας παίκτης τον οποίο η Δύση δυσκολεύεται να αγνοήσει.
Η υπόθεση των F-35 και η επαναπροσέγγιση με τις ΗΠΑ
Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της αλλαγής στάσης αφορά τις σχέσεις Άγκυρας – Ουάσινγκτον. Παρά την κρίση που προκάλεσε η αγορά των ρωσικών συστημάτων S-400 και τον αποκλεισμό της Τουρκίας από το πρόγραμμα των F-35, τα τελευταία μηνύματα από αμερικανικής πλευράς δείχνουν διάθεση επανεκκίνησης των σχέσεων.
Η συζήτηση για πιθανή επανένταξη της Τουρκίας στο πρόγραμμα των μαχητικών πέμπτης γενιάς επανέρχεται στο προσκήνιο, ενώ η αμερικανική πολιτική απέναντι στην Άγκυρα φαίνεται να επηρεάζεται ολοένα και περισσότερο από τις ευρύτερες γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή.
Την ίδια στιγμή, η σταδιακή αποχώρηση αμερικανικών δυνάμεων από τμήματα της Συρίας και η μεταβολή των περιφερειακών συσχετισμών ενισχύουν περαιτέρω τη διαπραγματευτική θέση της Τουρκίας.
Για τους επικριτές αυτής της πολιτικής, το μήνυμα είναι σαφές: η Άγκυρα φαίνεται να αποκομίζει σημαντικά στρατηγικά οφέλη χωρίς να έχει μεταβάλει ουσιαστικά τη στάση της σε ζητήματα που αφορούν το Αιγαίο, την Κύπρο ή τις σχέσεις της με τη Ρωσία. Για τους υποστηρικτές της επαναπροσέγγισης, αντίθετα, η διατήρηση της Τουρκίας εντός του δυτικού στρατοπέδου θεωρείται στρατηγική αναγκαιότητα σε μια περίοδο αυξανόμενων διεθνών εντάσεων.