Οι φωτιές δεν ήταν σπάνιες στην ευρύτερη περιοχή του Λος Άντζελες της νότιας Καλιφόρνιας, αλλά η ολοκληρωτική καταστροφή που βλέπουμε να εξελίσσεται τις τελευταίες ημέρες είναι πρωτοφανής, αλλά και απόλυτα οδυνηρή για τους κατοίκους.
Αυτό που συμβαίνει φέτος είναι ότι ένα κοκτέιλ καιρικών φαινομένων και χρόνιων προβλημάτων έφεραν την τραγωδία στην πολιτεία, η οποία έχει δαπανήσει τεράστια ποσά για την δασοπυρόσβεση και έχει την μεγαλύτερη πυροσβεστική υπηρεσία στον κόσμο.
Παρά το ότι οι Αρχές ζητούν από τους κατοίκους να προετοιμαστούν με κάποιο τρόπο, όπως για παράδειγμα καθαρίζοντας τις αυλές τους, πολλοί αμέλησαν ή αγνόησαν τις εκκλήσεις.
Η Washington Post καταγράφει τέσσερα αίτια που προκάλεσαν ανυπολόγιστη καταστροφή και σάρωσαν ολόκληρες κοινότητες μέσα σε λίγα λεπτά.
Οικόπεδα που δεν καθαρίστηκαν
Πριν απειληθεί ένα σπίτι, οι ειδικοί λένε ότι ένα από τα λίγα βήματα πυροπροστασίας που μπορούν να κάνουν οι ιδιοκτήτες του είναι ο καθαρισμός της από χόρτα και θάμνους που αποτελούν καύσιμη ύλη.
Στην Καλιφόρνια, οι άνθρωποι που ζουν σε επικίνδυνες περιοχές είναι υποχρεωμένοι να διατηρούν καθαρή μια ζώνη 1,5 μέτρου (5 πόδια) γύρω από τα σπίτια τους.
Στην πράξη, οι κανόνες δεν τηρούνται ομοιόμορφα. Πολλοί ιδιοκτήτες σπιτιών διστάζουν να αφαιρέσουν ξύλινους φράχτες, να ξαναφυτέψουν τους κήπους τους και να κλαδέψουν τα χαμηλότερα κλαδιά στα πεύκα. Αεροφωτογραφίες της γειτονιάς Παλισέιντς που ελήφθησαν πριν από την πυρκαγιά δείχνουν σπίτια περιτριγυρισμένα από πράσινο, ένα συνηθισμένο θέαμα σε πλούσιες περιοχές όπου οι κάτοικοι δίνουν ιδιαίτερη σημασία στην ιδιωτικότητα.
Εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες, εθελοντές στην Αλταντίνα συγκεντρώνονται κάθε άνοιξη για να κόψουν το γρασίδι και να απομακρύνουν τα ζιζάνια γύρω από τη γειτονιά τους. Δεν εκτιμούσαν όλοι οι γείτονες την κίνησή τους – πολλοί δεν έκαναν απολύτως τίποτα.
Δεν λείπουν, όμως, και αυτοί που τα έκαναν όλα σωστά, αλλά το σπίτι τους κάηκε.
Το πολεοδομικό
Οι κοινότητες που κάηκαν δεν ήταν φτιαγμένες για να μπορούν να αντιμετωπίσουν μεγάλες πυρκαγιές, λένε στην αμερικανική εφημερίδα ειδικοί.
Μάλιστα, οι δύο κοινότητες που κυριολεκτικά ισοπεδώθηκαν από τις πυρκαγιές, η Αλταντίνα και το Πασίφικ Παλισέιντς, χτίστηκαν πριν από δεκαετίες στους πρόποδες βουνών που καίγονται συχνά. Είχαν κατά κύριο λόγο μονοκατοικίες σε στενούς, ελικοειδείς δρόμους, που είναι δύσκολο να εκκενωθούν, αλλά και δύσκολο να τις «υπερασπιστούν» οι πυροσβέστες.
Μερικά από τα πιο επιθυμητά σπίτια στο Παλισέιντς χτίστηκαν ψηλά σε γκρεμούς ή σε βαθιές κοιλάδες που ξεκινούν από τα βουνά και καταλήγουν στον ωκεανό.
Ωστόσο τα σπίτια αυτά ήταν είναι τέλεια ευθυγραμμισμένα με την κατεύθυνση των ανέμων Santa Ana, που σαρώνουν τη νότια Καλιφόρνια με ανέμους 80-100 χιλιομέτρων την ώρα και ριπές που φτάνουν τα 160 χιλιόμετρα την ώρα. Την ώρα της φωτιάς τα σπίτια ήταν εύκολα θύματα των μετώπων που «έτρεχαν» με απίστευτες ταχύτητες.
Αν και η κομητεία λαμβάνει πλέον υπόψη τις πυρκαγιές κατά την εξέταση των πολεοδομικών σχεδίων, σχεδόν το 90% των κατοικιών χτίστηκε πριν από το 1990, προτού τεθούν σε ισχύ οι νέες και πιο αυστηρές απαιτήσεις .
Η υποχρηματοδότηση
Οι επιστήμονες λένε ότι, ενώ η κλιματική αλλαγή κάνει τις πυρκαγιές μεγαλύτερες και πιο καταστροφικές. Η σοβαρότητα των πυρκαγιών αυξήθηκε μάλιστα στην Καλιφόρνια κατά 30% μεταξύ της δεκαετίας του ‘80 και του 2010. Υπάρχει και ένας άλλος παράγοντας που συμβάλλει σε αυτές: οι κρατικές και τοπικές πολιτικές.
Για πάνω από έναν αιώνα οι ομοσπονδιακές πολιτικές απαιτούσαν την κατάσβεση όλων των πυρκαγιών, όσο μικρές κι αν ήταν, γεγονός που συνέβαλε στη συσσώρευση νεκρής βλάστησης. Σε ομοσπονδιακό και πολιτειακό επίπεδο η προσέγγιση έχει αλλάξει καθώς επιστρατεύουν την αραίωση και τις ελεγχόμενες πυρκαγιές για την απομάκρυνση της καύσιμης ύλης.
Το σύστημα ύδρευσης του Λος Άντζελες ποτέ δεν σχεδιάστηκε για την καταπολέμηση των πυρκαγιών και αυτό φάνηκε όταν ξέσπασαν πολλαπλές πυρκαγιές και δεν μπόρεσε να αντεπεξέλθει.
Αντίθετα, προοριζόταν για την παροχή νερού σε σπίτια και επιχειρήσεις και για να βοηθήσει τους πυροσβέστες να αντιμετωπίσουν πυρκαγιά σε μια μεγάλη κατασκευή ή πολλά σπίτια και όχι πολλές γειτονιές ταυτόχρονα.
Καθώς τα σπίτια καίγονταν, το νερό συνέχισε να ρέει μέσα από τους σωλήνες τους ακόμη και όταν αυτοί έσπαγαν ή έλιωναν: το σύστημα «αιμορραγούσε».
Ακόμη, περισσότερο, κάτοικοι και Αρχές στο Παλισέιντς εξέφρασαν την οργή τους όταν έμαθαν ότι μια μεγάλη δεξαμενή που τροφοδοτούσε με νερό τους τοπικούς κρουνούς είχε τεθεί εκτός λειτουργίας.