Ένας Άραβας στρατιωτικός αναλυτής δοκιμάζει την τύχη του να εκτιμήσει πώς θα έμοιαζε το στρατιωτικό σενάριο ενός πολέμου μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν.
Αρχικά, ο πόλεμος στο Ιράν είναι σαφώς ορατός.
Όλοι γνωρίζουν ότι το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, και ιδιαίτερα το αεροπλανοφόρο, είναι ο «βασιλιάς» σε αυτό το παιχνίδι σκακιού. Είναι το εργαλείο στο οποίο στηρίζεται η ικανότητα της Αμερικής να διεξάγει πόλεμο σε μεγάλη κλίμακα, αλλά ταυτόχρονα, είναι το πιο αδύναμο σημείο ολόκληρου του συστήματος.
Οι Ιρανοί, θεωρητικά, έχουν την ικανότητα να το βυθίσουν ή να το απενεργοποιήσουν. Οι Αμερικανοί, από την άλλη πλευρά, θεωρητικά δεν είναι σε θέση να παρέχουν εγγυημένη προστασία από μια μεγάλης κλίμακας, πολύπλοκη επίθεση.
Επομένως, η αμερικανική λύση θα είναι μοναδική: να χτυπήσει τα θεμέλια της ισχύος πυρός του Ιράν. Αυτό σημαίνει ότι θα καταστραφεί η ικανότητα εκτόξευσης χιλιάδων drones, μαζί με βαλλιστικούς πυραύλους ακριβείας, που μπορούν να κατακλύσουν τα αμερικανικά συστήματα αεράμυνας όπως το Aegis, το SM-6 και το Patriot, και να καταστήσουν ένα αεροπλανοφόρο εύκολη λεία για μια ιρανική πυραυλική επίθεση.
Ο στόχος θα ήταν να εξαλειφθεί η ισχύς πυρός του Ιράν πριν καν ξεκινήσει. Επειδή η επιτυχία του Ιράν στην εκτόξευση αυτών των κυμάτων φωτιάς θα σήμαινε ότι η Αμερική ουσιαστικά θα έχανε την ικανότητα να υπερασπίζεται έναν στόλο στη θάλασσα!
Η βύθιση ενός αμερικανικού αεροπλανοφόρου, ή ακόμα και η απενεργοποίησή του σε σημείο μη λειτουργικότητας, θα σηματοδοτούσε το τέλος του στρατιωτικού κύρους των ΗΠΑ στην περιοχή, και ίσως ακόμη και παγκοσμίως. Επομένως, η Ουάσιγκτον θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να το προστατεύσει διαταράσσοντας ή διαταράσσοντας την ικανότητα του Ιράν να χτυπά στην πηγή του, εστιάζοντας σε σημεία εκτόξευσης, εγκαταστάσεις αποθήκευσης και δίκτυα διοίκησης και ελέγχου.
Το καταλαβαίνετε αυτό καλά; Και πάλι, το αεροπλανοφόρο είναι το μόνο εργαλείο που πραγματικά επιτρέπει στους Αμερικανούς να διεξάγουν έναν καταστροφικό πόλεμο στο Ιράν, αλλά ταυτόχρονα είναι η πιο αδύναμη καρδιά, και αν υποστεί ζημιά, ολόκληρη η εξίσωση δυνάμεων καταρρέει.
Λόγω της παρουσίας του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ στη θάλασσα, τα drones δεν θα καταρριφθούν από συμβατικά συστήματα αεράμυνας εδάφους, πράγμα που σημαίνει ότι τα ίδια τα μαχητικά αεροσκάφη – όπως τα F-18 και τα F-35 – θα πρέπει να τα κυνηγήσουν στον αέρα για να τα καταρρίψουν. Αυτό με τη σειρά του ανοίγει κενά στην αεράμυνα, δίνοντας στο Ιράν την ευκαιρία να χρησιμοποιήσει drones για να επιτεθεί σε αμερικανικές θέσεις στο έδαφος, από το Ιράκ μέχρι τον Κόλπο και ακόμη και το Ομάν, σε μια εποχή που η αεροπορική ισχύς των ΗΠΑ είναι διασκορπισμένη.
Η αεροπορική δύναμη που θα αντιμετωπίσει αυτά τα drones είναι περιορισμένη, όχι απεριόριστη, ενώ το Ιράν μπορεί να έχει σχεδόν απεριόριστη ικανότητα να εκτοξεύει drones τύπων όπως τα Shahad-136, Shahad-238, Mohajer και Abbil, με χαμηλό κόστος σε σύγκριση με το κόστος κατάρριψής τους.
Στη συνέχεια, ερχόμαστε στους βαλλιστικούς πυραύλους ακριβείας ή υπερηχητικούς πυραύλους, όπως οι Fatah-1 και Fatah-2, από τους οποίους το Ιράν έχει περιορισμένο αριθμό. Αυτοί είναι ο ακρογωνιαίος λίθος του παιχνιδιού, επειδή η πιθανότητα να χτυπήσουν αμερικανικούς και ισραηλινούς στρατηγικούς στόχους είναι πολύ υψηλή και ο αντίκτυπός τους θα ήταν καταστροφικός.
Το Ιράν θα εκτοξεύσει δεκάδες σχετικά φθηνούς βαλλιστικούς πυραύλους, όπως οι Qiam, Zulfiqar και Amed, μαζί με έναν περιορισμένο αριθμό από τους καλύτερους υπερηχητικούς πυραύλους του, με στόχο την εξάντληση συστημάτων αντιπυραυλικής άμυνας όπως οι Arrow, THAAD και Aegis, και στη συνέχεια θα εκτοξεύσει τους καλύτερους πυραύλους του για να αυξήσει την πιθανότητα αυτοί οι βαρύτεροι, πιο ακριβείς πύραυλοι να φτάσουν στους στόχους τους.
Οι επιθέσεις θα είναι ταυτόχρονες: πρώτα κύματα drones, για να ωθήσουν την αμερικανική αεροπορική ισχύ στον ουρανό. Στη συνέχεια, συμβατικοί βαλλιστικοί πύραυλοι για να δημιουργήσουν αμυντικά κενά. Στη συνέχεια, την κατάλληλη στιγμή, υπερηχητικοί πύραυλοι εκτοξεύονται σε στρατηγικές τοποθεσίες ή ευαίσθητα κέντρα logistics. Θα δούμε έναν τεράστιο αριθμό drones να εκτοξεύονται πάνω από τη θάλασσα και αμέσως μετά, drones να επιτίθενται σε επίγειους στόχους, ακολουθούμενο από ένα μπαράζ βαλλιστικών επιθέσεων.
Το Ιράν μπορεί στη συνέχεια να κάνει εκτεταμένη χρήση drones βαθιά μέσα στην επικράτειά του, όχι μόνο για επίθεση, αλλά και για να εξαντλήσει την αεροπορική δύναμη που θα του επιτεθεί, αναγκάζοντας τα αμερικανικά και ισραηλινά αεροσκάφη να είναι απασχολημένα με σκοποβολή drones αντί να επικεντρώνονται στον βομβαρδισμό στόχων στο ίδιο το Ιράν.
Με άλλα λόγια: ο πόλεμος θα είναι ένας πόλεμος πυρός και εξελιγμένης εξαπάτησης. Το Ισραήλ και η Αμερική δεν έχουν καμία πραγματική ευκαιρία εκτός από την εξάλειψη της ισχύος πυρός του Ιράν: χτυπώντας πεδία πυραύλων, αποθήκες μη επανδρωμένων αεροσκαφών και δίκτυα διοίκησης και ελέγχου. Το πρόβλημα είναι ότι πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και ξαφνικά. Οποιαδήποτε καθυστέρηση ή απόσπαση της προσοχής θα δώσει στο Ιράν χρόνο να κρύψει τις θέσεις εκτόξευσης και να ενισχύσει τον έλεγχο των δυνατοτήτων εκτόξευσης, οπότε η αμερικανοϊσραηλινή επιχείρηση αναπόφευκτα θα αποτύχει και θα εισέλθει σε έναν πόλεμο φθοράς που θα είναι συντριπτικά υπέρ του Ιράν.
Και πάλι: Το βασικό κομμάτι σε αυτό το παιχνίδι είναι το αμερικανικό αεροπλανοφόρο. Το χτύπημα σημαίνει το τέλος. Το χτύπημα του ματ. Οπότε… κρατήστε τα μάτια σας στη θάλασσα.
Τελευταία προσπάθεια πριν από μια απόφαση; Έτσι εξελίσσεται η αμερικανική κίνηση κατά του Ιράν.
Η Ιερουσαλήμ και η Ουάσινγκτον εκτιμούν σήμερα (Τετάρτη) ότι η αμερικανική προθυμία να μεταφέρει τις συνομιλίες με το Ιράν από την Τουρκία στο Ομάν αποτελεί μέρος μιας υπολογισμένης κίνησης του Προέδρου Τραμπ: «οικοδόμηση επιχειρημάτων» και εξάντληση διπλωματικών διαύλων, λίγο πριν από μια πιθανή μετάβαση σε μια στρατιωτική επιλογή.
Εξωτερικά, ο Πρόεδρος Τραμπ μεταδίδει άνεση. «Οι διαπραγματεύσεις λαμβάνουν χώρα συνεχώς», δήλωσε ο πρόεδρος, αναφερόμενος στις συνομιλίες. Στις δηλώσεις του, ανέφερε την χαμένη ευκαιρία τον περασμένο Ιούνιο, πριν από την Επιχείρηση «Με τον Σκύλο», και το τίμημα που πλήρωσε το Ιράν μετά. «Δεν λειτούργησε, και μετά κάναμε το «Σφυρί του Μεσονυχτίου»», δήλωσε ο Τραμπ, προσθέτοντας: «Δεν νομίζω ότι θέλουν να συμβεί ξανά αυτό, αλλά θα ήθελαν να διαπραγματευτούν». Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Καρολάιν Λέβιτ επιβεβαίωσε ότι οι συνομιλίες θα πραγματοποιηθούν όπως έχει προγραμματιστεί.
Πίσω από τα παρασκήνια, το Ισραήλ και οι ΗΠΑ κατανοούν ότι το Ιράν δεν είναι πρόθυμο να συμμετάσχει σε συνομιλίες. Η Τεχεράνη εργάζεται για να μειώσει στο ελάχιστο το πλαίσιο των διαπραγματεύσεων – τόσο στο γεωγραφικό πεδίο όσο και στο περιεχόμενό του. Ο ιρανικός όρος είναι μια συζήτηση αποκλειστικά για το πυρηνικό ζήτημα, χωρίς καμία εμπλοκή στο πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων ή στη δραστηριότητα του «Δακτυλίου της Φωτιάς» – του δικτύου πληρεξουσίων που έχει χτίσει γύρω από το Ισραήλ, το οποίο περιλαμβάνει τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ και τους Χούθι.
Τις τελευταίες 24 ώρες, κατέστη σαφές ότι το Ιράν δεν ενδιαφέρεται πλέον για τη μορφή του «μαραθωνίου συνομιλιών» στην Τουρκία και θέλει να προχωρήσει σε άμεσες διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ, πιθανότατα στο Ομάν. Η κίνηση αυτή αποσκοπεί στην εξουδετέρωση της εμπλοκής περιφερειακών μεσολαβητών όπως το Κατάρ, η Αίγυπτος και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Από την ιρανική οπτική γωνία, τα κράτη του Κόλπου διατηρούν στενούς δεσμούς με τον Τραμπ και μάλιστα βοήθησαν στην προώθηση του «σχεδίου των είκοσι σημείων» του για κατάπαυση του πυρός στη Γάζα, και ως εκ τούτου οι πολλαπλοί μεσολαβητές θεωρούνται στην Τεχεράνη ως πολλαπλές πιέσεις υπέρ της Ουάσινγκτον.
Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου συναντήθηκε με τον Αμερικανό απεσταλμένο, Στιβ Γουίτκοφ, και του ξεκαθάρισε ότι οι προθέσεις της Τεχεράνης δεν μπορούν να εμπιστευτούν. Αξιωματούχοι των υπηρεσιών πληροφοριών παρουσίασαν στον Γουίτκοφ μια ενημερωμένη εικόνα των πυρηνικών και πυραυλικών δυνατοτήτων του Ιράν. Ο Γουίτκοφ, ο οποίος έχει προηγουμένως επικριθεί από την ισραηλινή δεξιά για μια προφανώς αφελή προσέγγιση, τόνισε στις συνομιλίες ότι οι Αμερικανοί δεν είναι αφελείς και θα υποστηρίξουν απαιτήσεις που αποτελούν κόκκινη γραμμή.