Η ανταλλαγή των Γερμανικών Τεθωρακισμένων Οχημάτων Μάχης με τα Ρωσικής κατασκευής ΤΟΜΑ BMP-1 φαίνεται ότι για τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις είναι η αρχή αφού πρόθεση του Ελληνικού Επιτελείου είναι το επόμενο διάστημα να καταφέρει να αντικαταστήσει τα Ρωσικής κατασκευής οπλικά συστήματα τα οποία διαθέτει στη φαρέτρα του με αντίστοιχα δυτικά ανάλογων ή και υψηλότερων δυνατοτήτων.
Οι σοβαρές δυσκολίες σε ζητήματα συντήρησης, εκσυγχρονισμού και υποστήριξης οι οποίες εξ αρχής μετά τη απόκτηση τους είχαν προκύψει, φαίνονται πλέον ανυπέρβλητες με δεδομένες τις παγωμένες σχέσεις με τη Ρωσία έπειτα από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία. Και της ξεκάθαρης στάσης που έλαβε η Αθήνα συντασσόμενη απόλυτα με το δυτικό ‘’στρατόπεδο’’ απέναντι στον επεκτατισμό και αναθεωρητισμό της Μόσχας. Και ναι μεν τα Σοβιετικά όπλα που διαθέτει η Ελλάδα αποτελούν σημαντικό πολλαπλασιαστή ισχύος για την άμυνα της χώρας όμως όσο περνούν τα χρόνια τόσο η συμβολή τους στην αποτρεπτική ‘’ασπίδα’’ εξασθενεί και ειδικά τώρα που έκλεισαν όλοι οι δίαυλοι με τη Ρωσία, γεγονός που καθιστά την υποστήριξη τους εξαιρετικά προβληματική έως αδύνατη.Με πιο χαρακτηριστική περίπτωση τους αντιαεροπορικούς πυραύλους S-300 PMU1 οι οποίοι άλλωστε πέρασαν στο Ελληνικό οπλοστάσιο μέσω Κύπρου όταν στις αρχές του 2000 εντάχθηκαν στην Πολεμική Αεροπορία και συμπλήρωσαν την Ελληνική αεράμυνα. Τότε που η Τουρκία είχε απειλήσει ακόμα και με πόλεμο αν οι Ρωσικοί πύραυλοι μεταφέρονταν στη Μεγαλόνησο.
Εκτός όμως από τους αντιαεροπορικούς S-300 και τα Τεθωρακισμένα Οχήματα BMP-1 τα οποία είχε προμηθευτεί ο Στρατός Ξηράς από τα αποθέματα της Ανατολικής Γερμανίας οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις διαθέτουν μια σειρά από Ρωσικής κατασκευής οπλικά συστήματα όπως τα αντιαεροπορικά TOR M1, OSA-AK και ZU-23, τα αντιαρματικά KORNET και FAGOT και τα Πλοία Ταχείας Μεταφοράς ZUBR.
Δέκτης του έντονου ενδιαφέροντος των Ουκρανών για τα Ρωσικής κατασκευής οπλικά συστήματα τα οποία διαθέτουν οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις με έμφαση στα αντιαεροπορικά συστήματα έγινε στο Κίεβο κατά τη διάρκεια της πρόσφατης επίσκεψης που είχε ο υπουργός Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος όπου συνόδευε την Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελαροπούλου. Εκεί τόσο ο Ουκρανός πρόεδρος Ζελένσκι όσο και ο υπουργός άμυνας Ρεζνίκοφ τόνισαν στον Έλληνα υπουργό ότι η χώρα τους έχει άμεση ανάγκη από Ρωσικής κατασκευής οπλικά συστήματα τα οποία γνωρίζουν τα Στελέχη του Ουκρανικού στρατού. Ο επερχόμενος χειμώνας όπως ανέφεραν αναμένεται να περιορίσει τις χερσαίες επιχειρήσεις ωστόσο για την άμυνα της χώρας είναι άκρως απαραίτητα τα αντιαεροπορικά συστήματα.
Οι Ουκρανοί έχουν απόλυτη ενημέρωση για τους επιχειρησιακούς Ελληνικούς S-300 αλλά και τα υπόλοιπα Α/Α όπλα και εκδήλωσαν άμεσο ενδιαφέρον.
Η απάντηση του Νίκου Παναγιωτόπουλου ήταν ξεκάθαρη με τον Έλληνα ΥΠΑΜ να τονίζει ότι τα συγκεκριμένα οπλικά συστήματα είναι άκρως απαραίτητα για την άμυνα της χώρας με δεδομένη την Τουρκική απειλή. Όμως πρόσθεσε ότι η Αθήνα δεν θα είχε αντίρρηση να τα παραχωρήσει αν η δύση τα αντικαταστήσει πριν παραδοθούν σε κάθε περίπτωση, από ανάλογης ισχύος όπλα. Οι αντιαεροπορικοί Patriot τους οποίους οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις διαθέτουν στη ‘’φαρέτρα’’ τους αλλά και οι υπερσύγχρονοι Γαλλικοί ASTER-30 SAMP/T θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν τους S-300. Aνάλογα δυτικά όπλα υπάρχουν και για τα υπόλοιπα A/A συστήματα όπως φυσικά και για τα αντιαρματικά KORNET-τα πιο ισχυρά που διαθέτει ο Στρατός Ξηράς αλλά και για τα FAGOT.
Όσον αφορά τα τέσσερα Πλοία Ταχείας Μεταφοράς κλάσης ‘’ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ’’ δεν τίθεται για το Πολεμικό Ναυτικό ζήτημα αντικατάστασης τους. Αφού δεν υπάρχουν στη δύση αντίστοιχου μεγέθους και δυνατοτήτων σκάφη που μπορούν αν αναλάβουν σχετικές αποστολές.Άλλωστε δεν φαίνεται να υπάρχει έως τώρα κάποιο ενδιαφέρον από τους Ουκρανούς προκειμένου να τα εντάξουν στο οπλοστάσιο τους και να συμμετέχουν σε ναυτικές επιχειρήσεις. Πρόκειται για τα μεγαλύτερα σε μέγεθος αερόστρωμνα αποβατικά σκάφη(Air-Cushion Landing Craft) παγκοσμίως τα οποία για τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν καίριο ρόλο στην ταχύτατη μεταφορά αμφίβιων κομάντος στα ακριτικά μας νησιά ενώ συμμετέχουν και στη Δύναμη ‘’Δ’’ ταχείας επέμβασης. Ναυπηγήθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 90’ και παραδόθηκαν στο Πολεμικό Ναυτικό το 2001. Συντηρούνται άριστα από τα Στελέχη του Στόλου και συμμετέχουν σε μια σειρά ασκήσεων.