Δύο εξέχουσες φωνές στον αραβικό κόσμο έχουν σκιαγραφήσει μια ιδιαίτερα σκληρή εικόνα της κατάστασης στο Ιράν τις τελευταίες 24 ώρες, ισχυριζόμενοι ότι το καθεστώς στην Τεχεράνη βρίσκεται εν μέσω μιας βαθιάς κρίσης – εσωτερικής, περιφερειακής και στρατιωτικής.
Ο Αιγύπτιος δημοσιογράφος Τζαμάλ Σουλτάν ισχυρίστηκε ότι μια πραγματική διαίρεση στον κύκλο λήψης αποφάσεων είναι πλέον εμφανής στο Ιράν. Είπε: «Φαίνεται ότι υπάρχει μια διαίρεση στον κύκλο λήψης αποφάσεων στο Ιράν: ο πολιτικός κύκλος – Αράκτσι – είναι προς τη μία κατεύθυνση, ενώ ο κύκλος ασφαλείας-στρατιωτικού, οι Φρουροί της Επανάστασης, είναι προς την άλλη κατεύθυνση». Πρόσθεσε ότι «οι δηλώσεις και των δύο πλευρών φαίνονται αντιφατικές, και ίσως ακόμη και εντελώς αντίθετες».
Ο Σουλτάν πρόσθεσε ότι ο Πρόεδρος του Ιράν, Μασούντ Παζακιάν, «είναι σαφώς αποκλεισμένος και απομακρυνμένος από τη διαδικασία λήψης αποφάσεων», ενώ ο Ανώτατος Ηγέτης «απουσιάζει ή σιωπά και δεν είναι παρών». Είπε ότι υπάρχει ακόμη και «συζήτηση για ένα ήσυχο στρατιωτικό πραξικόπημα» στην Τεχεράνη. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «η πολιτική αναρχία επικρατεί τώρα στο Ιράν και ένας αγώνας για τον έλεγχο της λήψης αποφάσεων – κάτι του οποίου οι συνέπειες έχουν ήδη φτάσει στα ιρανικά μέσα ενημέρωσης».
Ταυτόχρονα, ο Μαμντούχ αλ-Μαχάνι, γενικός διευθυντής των τηλεοπτικών δικτύων Al-Arabiya και Al-Hadath, περιέγραψε μια ευρύτερη εικόνα της αποδυνάμωσης του Ιράν στον περιφερειακό χώρο. Σύμφωνα με τον ίδιο, «το Ιράν έχασε τη Συρία – την καρδιά του επεκτατικού του σχεδίου. Στη συνέχεια έχασε τη Χεζμπολάχ – το ισχυρότερο βραχίονά του. Και στον πόλεμο έχασε ένα μεγάλο μέρος της στρατιωτικής του δύναμης».
Ο Αλ-Μαχίνι πρόσθεσε ότι το Ιράν «βρίσκεται υπό πολιορκία και έχει αναγκαστεί να ανοίξει πλήρως το Στενό του Ορμούζ» και ισχυρίστηκε ότι «το μόνο που θέλει τώρα το ιρανικό καθεστώς είναι να επιβιώσει, αφού του κόπηκαν τα όπλα, ο επικεφαλής της κυβέρνησής του χάθηκε και ζει σε μια κατάσταση λαϊκής οργής που πιθανότατα θα αυξηθεί με την πάροδο του χρόνου».
Ωστόσο, τα σχόλιά του έθεσαν επίσης υπό αμφισβήτηση μια άλλη πιθανότητα για το μέλλον. Είπε: «Παρά αυτή τη ζοφερή εικόνα από την οπτική γωνία του καθεστώτος, είναι πιθανό αυτές οι καταρρεύσεις να ωθήσουν τελικά το Ιράν να γίνει μια «φυσιολογική» χώρα σε μια περιοχή ζωτικής σημασίας για τον κόσμο – και αυτό ελπίζουν οι γείτονές του οι περισσότεροι». Πρόσθεσε ότι «όσοι ισχυρίζονται ότι τα κράτη του Κόλπου έχουν χάσει θα πρέπει να επανεξετάσουν τον εαυτό τους».