Με ένα κρεσέντο εθνικιστικής ρητορικής, η τουρκική αντιπολιτευόμενη εφημερίδα Sözcü επαναφέρει στο προσκήνιο την κρίση στα Ίμια, με αφορμή τη συμπλήρωση 30 ετών από τα γεγονότα του Ιανουαρίου του 1996. Στο κεντρικό της άρθρο, η εφημερίδα υιοθετεί σκληρή γραμμή, αναθερμαίνοντας αμφισβητήσεις που στρέφονται κατά της ελληνικής κυριαρχίας.
Η τουρκική αφήγηση και η επίθεση στην Αθήνα
Ο δημοσιογράφος Emin Özgönül αναπαράγει την τουρκική εκδοχή των γεγονότων, εστιάζοντας στην απόβαση των 12 κομάντος της μονάδας SAT. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η επιχείρηση αυτή είχε ως στόχο την υποστολή της ελληνικής σημαίας και την έπαρση της τουρκικής, προβάλλοντας τον ισχυρισμό για «τουρκικό έδαφος στο Αιγαίο».
Η εφημερίδα δεν περιορίζεται στην ιστορική αναδρομή, αλλά επιτίθεται στην ελληνική πλευρά με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς. Απορρίπτει πλήρως τον διεθνώς αναγνωρισμένο όρο των Ιμίων ως «βραχονησίδων», υποστηρίζοντας προκλητικά πως «οι Έλληνες εστάλησαν πίσω όπως ήρθαν».
Εσωτερική πολιτική εκμετάλλευση και «Γκρίζες Ζώνες»
Το άρθρο χρησιμοποιεί την επέτειο για να ασκήσει δριμεία κριτική στην παρούσα τουρκική κυβέρνηση. Συγκρίνοντας τη στάση του 1996 με τη σημερινή, η Sözcü κατηγορεί την ηγεσία της Τουρκίας για… «απώλεια 20 νησιών στο Αιγαίο»—έναν έωλο ισχυρισμό που συγκρούεται με το Διεθνές Δίκαιο. Παράλληλα, στηλιτεύει δηλώσεις που θεωρεί ότι υποβαθμίζουν τη στρατηγική σημασία της περιοχής, όπως το ερώτημα: «θα κάνουμε πόλεμο για νησιά όπου βόσκουν κατσίκες;».
Η πάγια θέση του Διεθνούς Δικαίου
Η ρητορική αυτή της Sözcü ενισχύει τη θεωρία των «γκρίζων ζωνών», μια θέση που η Ελλάδα απορρίπτει πάγια και κατηγορηματικά. Η Αθήνα υπογραμμίζει σε κάθε τόνο ότι η ελληνικότητα των Ιμίων είναι αδιαμφισβήτητη, εδραζόμενη στέρεα στις διεθνείς συνθήκες και το Διεθνές Δίκαιο, που καθορίζουν σαφώς τα σύνορα στην περιοχή. Ωστόσο, στην πράξη παραμένουν μια γκρίζα ζώνη, αφού δεν μπορεί να κάνει καμία ενέργεια πάνω ή γύρω από τις νησίδες.
Αιγαίο: «Διαίρεση όλων των πρώην οθωμανικών νησιών μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας»
Ο κάθε λαός μπορεί να έχει την δική του αίσθηση δικαίου, όμως στις διεθνείς σχέσεις υπάρχει το Διεθνές Δίκαιο, ακριβώς για να μπορούμε να συνυπάρχουμε κάτω από κοινά συμφωνημένους κανόνες. Οι Τούρκοι για άλλη μία φορά φαίνεται ότι δεν μπορούν να αποδεχθούν ότι τα νησιά του Αιγαίου ανήκουν στην Ελλάδα, κι έτσι, λογαριασμοί που φέρονται να αποτελούν «βιτρίνες» της ΜΙΤ, αναρτούν ως… «δίκαιους», χάρτες με το Αιγαίο μοιρασμένο μεταξύ των δύο χωρών.
«Το Αιγαίο μπορεί να είναι μια θάλασσα ειρήνης και σταθερότητας μόνο μέσω μιας ΔΙΚΑΙΗΣ & ΙΣΟΤΙΜΗΣ διαίρεσης όλων των πρώην οθωμανικών νησιών μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας. Εχθρικές ελληνικές πολιτικές, όπως η αύξηση των «χωρικών υδάτων» στα 12 ναυτικά μίλια και ο περιορισμός των Τούρκων, μόνο θα επιταχύνουν αυτό το αναπόφευκτο αποτέλεσμα».
Τα παραπάνω όμως δυστυχώς δεν αποτελούν απλά ένα διαδικτυακό τρολάρισμα, αλλά εκλαϊκευμένη αποτύπωση των όσων του τουρκικό κράτος απαιτεί επίσημα και μέσω της πρόσφατης NAVTEX που δεσμεύει το μισό Αιγαίο, ανατολικά του 25ου Μεσημβρινού.
Το ερώτημα είναι πως αντιδρά επισήμως η ελληνική πλευρά. Διότι οι συνομιλίες Κορυφής, κάτω από αυτές τις συνθήκες ξεσαλώματος της επιθετικής ρητορικής των Τούρκων, μόνο ως «ξέπλυμα» της τουρκικής προκλητικότητας μπορούν να λειτουργήσουν.