Σήμερα, 7 Οκτωβρίου 2025, συμπληρώνονται δύο χρόνια από τη φονική επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ – μια ημέρα που άλλαξε για πάντα τη Μέση Ανατολή. Το ξημέρωμα εκείνο, ο ήχος των σειρήνων και των εκρήξεων έσπασε τη σιωπή του Σαββάτου και βύθισε μια ολόκληρη χώρα στο χάος. Ήταν η αρχή ενός πολέμου που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, με χιλιάδες νεκρούς, εκατομμύρια εκτοπισμένους και έναν φαύλο κύκλο εκδίκησης που δείχνει να μην έχει τέλος.
Δύο χρόνια μετά την άνευ προηγουμένου επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ, οι πληγές – σωματικές και ψυχικές – παραμένουν ανοιχτές. Οι οικογένειες των θυμάτων του φεστιβάλ Supernova, οι όμηροι που δεν επέστρεψαν ποτέ, και οι άμαχοι που υποφέρουν στη Γάζα, συνθέτουν το ανθρώπινο πρόσωπο μιας σύγκρουσης που δεν λέει να κοπάσει.
Ήταν ξημερώματα της 7ης Οκτωβρίου 2023 όταν η Χαμάς εισέβαλε στο νότιο Ισραήλ, σπέρνοντας τον τρόμο και τον θάνατο. Σε λίγες μόνο ώρες, πάνω από 1.200 άνθρωποι – άνδρες, γυναίκες και παιδιά– σφαγιάστηκαν.
Ανάμεσά τους εκατοντάδες νέοι που διασκέδαζαν στο φεστιβάλ Supernova, μια γιορτή μουσικής και ειρήνης που μετατράπηκε σε σκηνή φρίκης. Οι τρομοκράτες της παλαιστινιακής οργάνωσης άρπαξαν περισσότερους από 250 ομήρους, κατέγραψαν βίντεο από τις επιθέσεις και προέβησαν σε κάθε είδους φρικαλεότητες.
Δύο χρόνια μετά, η μνήμη εκείνης της μέρας παραμένει ζωντανή και αφήνει μία θλιβερή παρακαταθήκη.
Το χρονικό
7 Οκτωβρίου, 6:30 το πρωί. Οι σειρήνες ηχούν στην Ιερουσαλήμ και στο Τελ Αβίβ, προειδοποιώντας για επικείμενη επίθεση. Η Χαμάς εξαπολύει χιλιάδες ρουκέτες και εισβάλλει αιφνιδιαστικά στο ισραηλινό έδαφος, σκοτώνοντας πολίτες και στρατιώτες, απαγάγοντας δεκάδες ανθρώπους, καίγοντας σπίτια και οχήματα.
Το Ισραήλ, έχει πιαστεί κυριολεκτικά στον ύπνο, συνειδητοποιεί αργά το μέγεθος της επίθεσης.
Το φεστιβάλ Supernova, κοντά στα σύνορα με τη Γάζα, συγκέντρωσε περίπου 4.000 νέους ανθρώπους. Η νύχτα κυλούσε γαλήνια, ώσπου γύρω στις 7 το πρωί η μουσική μπλέχτηκε με ήχους εκρήξεων. Οι ουρανοί γέμισαν με μαύρες κουκίδες – αλεξιπτωτιστές της Χαμάς που προσγειώνονταν στο έδαφος.
Αυτό που ακολούθησε ήταν σφαγή.
Οι ένοπλοι άνοιξαν πυρ αδιακρίτως. Πολλοί προσπαθούσαν να διαφύγουν, άλλοι κρύβονταν πίσω από δέντρα ή κάτω από αυτοκίνητα, ενώ δεκάδες παρίσταναν τους νεκρούς για να γλιτώσουν.
Τα βίντεο που ήρθαν στο φως λίγες ώρες αργότερα αποκάλυψαν σκηνές πανικού, ανθρώπους που έτρεχαν μέσα στη σκόνη και τον καπνό, φωνές απόγνωσης, και έναν τόπο που μετατράπηκε σε κόλαση.
Περισσότεροι από 360 άνθρωποι σκοτώθηκαν, δεκάδες απήχθησαν και εκατοντάδες τραυματίστηκαν. Ήταν μία από τις πιο αιματηρές επιθέσεις στην ιστορία του Ισραήλ.
Η Σιρά, τότε 25 ετών, που είχε ταξιδέψει με φίλους από το Τελ Αβίβ, θυμάται: «Ξαφνικά ακούσαμε σειρήνες και πυροβολισμούς. Όλοι άρχισαν να τρέχουν. Κάποιοι έπεφταν, άλλοι φώναζαν. Δεν ήξερα πού να πάω – μόνο ότι έπρεπε να φύγω».
Οι επιζώντες εκείνης της μέρας κουβαλούν ακόμη τις πληγές της.
«Κάθε φορά που ακούω πυροτεχνήματα, παγώνω. Δεν μπορώ να ξεχάσω», λέει η ίδια. «Αλλά θέλω να πιστεύω ότι κάποτε κάποιος θα σταματήσει αυτόν τον κύκλο μίσους».