Πέντε μίλια ανοιχτά των ακτών της Ταϊβάν, αμφίβια οχήματα ZTD-05 βγαίνουν από πλοία και πηδούν πάνω από το νερό εν μέσω χαλαζόπτωσης πυροβολικού. Οι Κινέζοι στρατιώτες που βρίσκονται μέσα έχουν τις εντολές τους: Καταλάβετε την παραλία ή πεθάνετε προσπαθώντας.
Κοντά, τα αερομεταφερόμενα στρατεύματα της Κίνας δέχονται απώλειες. Έφτασαν πριν από την αυγή με αεροσκάφη Y-20 που πετούσαν χαμηλά για να καταλάβουν το αεροδρόμιο Taoyuan. Οι Ταϊβανέζοι υπερασπιστές κατέρριψαν πολλά αεροπλάνα. Οι αλεξιπτωτιστές που προσγειώθηκαν, διασκορπισμένοι, αγωνίζονται να επιτεθούν στο αεροδρόμιο πριν το καταστρέψει η Ταϊβάν.
Αυτό το υποθετικό σενάριο μάχης φαντάζεται μια κινεζική εισβολή στην Ταϊβάν, όπως κάνουν οι στρατοί, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής και οι μαχητές. Μια αμφίβια εισβολή θα ήταν μια από τις πιο δύσκολες στρατιωτικές επιχειρήσεις που πρέπει να εκτελεστούν. Και ένας ολοκληρωτικός πόλεμος θα ήταν εξαιρετικά αιματηρός, θα κατέστρεφε την παγκόσμια οικονομία και θα άλλαζε την πορεία του 21ου αιώνα.
Το αν το Πεκίνο θα προσπαθήσει να κατακτήσει το δημοκρατικά κυβερνώμενο νησί με τη βία είναι το μεγαλύτερο γεωπολιτικό άγνωστο που αντιμετωπίζει ο κόσμος. Ένα δεύτερο, σχεδόν, ζήτημα: Πώς θα αντιδράσουν οι ΗΠΑ, ο κύριος αμυντικός εταίρος της Ταϊβάν.
Η άλλη πλευρά είναι ότι το Πεκίνο γνωρίζει αυτά τα προβλήματα καλύτερα από τους περισσότερους. Ένας θερμός πόλεμος δεν είναι αναπόφευκτος, αλλά ο Κινέζος ηγέτης Xi Jinping ζήτησε από τους στρατιωτικούς σχεδιαστές του να προετοιμαστούν, οδηγώντας σε μια ταχεία ανάπτυξη σε καιρό ειρήνης.
Μορφή του πολέμου
Πώς θα εξελισσόταν μια εισβολή; Πολλά θα εξαρτηθούν από το τι θα κάνει η Ταϊβάν για να αντεπιτεθεί, αν οι ΗΠΑ θα παρέμβουν και πόσο καλά θα συνεργαστούν οι κινεζικές δυνάμεις σε όλους τους ουρανούς, τις θάλασσες, την άμμο και το διάστημα.
Το κινεζικό δόγμα και οι δυτικοί εμπειρογνώμονες επισημαίνουν τρεις ευρείες φάσεις. Πρώτον, η Κίνα θα χτυπούσε την Ταϊβάν με μπαράζ πυραύλων. Δεύτερον, τα πλοία της θα διέσχιζαν το Στενό της Ταϊβάν και οι αμφίβιες μονάδες θα επιχειρούσαν να αποβιβαστούν σε μία ή περισσότερες παραλίες. Τρίτον, οι κινεζικές δυνάμεις θα αποβιβάζονταν από τη ζώνη προσγείωσης και θα εξαπέλυαν μια χερσαία επίθεση για την Ταϊπέι.
Στην πραγματικότητα, ο πόλεμος θα περιλάμβανε μια ιλιγγιώδη σειρά επιθέσεων και αντεπιθέσεων. Η Κίνα θα μπορούσε να ξεκινήσει καταλαμβάνοντας τα μικρά εξωτερικά νησιά της Ταϊβάν. Θα μπορούσε να επιβάλει έναν αποκλεισμό για να πιέσει την Ταϊπέι σε υποταγή. Θα μπορούσε να διακόψει υποθαλάσσια καλώδια διαδικτύου για να βυθίσει το νησί στο ψηφιακό σκοτάδι ή να διατάξει καταστροφικές κυβερνοεπιθέσεις.
Φάση 1: Δύναμη Πυρός
Η Κίνα θα εξαπολύσει μια «κοινή επίθεση δύναμης πυρός», χτυπώντας την Ταϊβάν με πυραύλους. Οι στόχοι: να «μαλακώσει» την Ταϊβάν καταστρέφοντας τις άμυνές της, να καταστήσει ασφαλέστερη τη διέλευση του στενού από τα κινεζικά πλοία, να σπάσει τη θέληση της Ταϊβάν να πολεμήσει και να αποτρέψει μια αμερικανική επέμβαση με μια ισχυρή επίδειξη δύναμης.
Η εκστρατεία πιθανότατα θα περιλαμβάνει εκατοντάδες πυραύλους που θα πέφτουν σε εκατοντάδες στόχους, από τα συστήματα αεράμυνας και τις αεροπορικές βάσεις της Ταϊβάν, έως τα αποθήκες πυρομαχικών, τους κόμβους διοίκησης και το παράκτιο πυροβολικό. Η επίθεση θα στοχεύει στην καταστροφή πολεμικών αεροσκαφών στο έδαφος, στους διαδρόμους κρατήρων και στην αποτροπή των αμυνόμενων.
Η διάρκεια του βομβαρδισμού -λίγες ημέρες ή μερικές εβδομάδες- είναι μια κρίσιμη απόφαση που θα πρέπει να λάβουν οι Κινέζοι πολεμικοί σχεδιαστές. Η παράταση θα μπορούσε να δώσει στις ΗΠΑ χρόνο να δράσουν, αλλά η αποτυχία εξάλειψης βασικών δυνατοτήτων θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τα επόμενα βήματα της εισβολής.
Η Κίνα έχει προβεί σε μια δραματική συσσώρευση πυραύλων. Η Πυραυλική Δύναμη, η οποία αναβαθμίστηκε σε πλήρες στρατιωτικό κλάδο πριν από μια δεκαετία, διαθέτει 3.500 πυραύλους σε διαφορετικές αποστάσεις.
Φάση 2: Διέλευση και προσγείωση
Μετά την επίθεση έρχεται η αμφίβια επίθεση. Σε αυτό το μέρος της εισβολής, κινεζικά πλοία θα βυθίζονταν, οι δυνάμεις προσγείωσης θα μπορούσαν να ανατιναχθούν στο νερό ή να περιοριστούν στις παραλίες και θα μπορούσαν να ξεδιπλωθούν μάχες παρόμοιες με αιματηρές μάχες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Πώς θα ξεκινούσε; Χιλιάδες Κινέζοι στρατιώτες και εκατομμύρια τόνοι πολεμικού εξοπλισμού θα μετακινούνταν σε παράκτιες περιοχές στην Κίνα με φορτηγά, τρένα και αεροπλάνα – ενδεχομένως προειδοποιώντας τους αντιπάλους τους.
«Αν πρόκειται να προχωρήσουν σε μεγάλο βαθμό – και είτε πρόκειται να προχωρήσουν σε μεγάλο βαθμό είτε όχι – θα χρειαστεί πολλή προετοιμασία», δήλωσε ο Ντένις Μπλάσκο, πρώην ακόλουθος του Στρατού των ΗΠΑ στο Πεκίνο και το Χονγκ Κονγκ.
Τα τελευταία δύο χρόνια, ωστόσο, ορισμένοι παρατηρητές του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού έχουν αρχίσει να αναρωτιούνται αν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει την κάλυψη στρατιωτικών ασκήσεων για να κρύψει τα προειδοποιητικά σημάδια. Από το 2022, οι κινεζικές ασκήσεις γύρω από την Ταϊβάν έχουν γίνει πολύ πιο περίπλοκες και ρεαλιστικές. Εάν αυτή η τάση ενταθεί χρόνο με το χρόνο, η Κίνα θα μπορούσε να στραφεί σε μια ταχεία, υψηλής έντασης επίθεση, ανέφεραν ορισμένοι ειδικοί.
Η επιλογή των κατάλληλων σημείων προσγείωσης θα ήταν δύσκολη.
Αν οι αμφίβιες δυνάμεις κατευθύνονταν προς τη νότια Ταϊβάν, ίσως να είχαν μια ευκολότερη μάχη, καθώς ο στρατός της Ταϊβάν είναι συγκεντρωμένος στο βόρειο τμήμα του νησιού. Αλλά μετά από αυτό, θα έπρεπε να διεξάγουν μια σκληρή χερσαία εκστρατεία προς την Ταϊπέι, ποτάμι με ποτάμι, κορυφογραμμή με κορυφογραμμή, δήλωσε ο Μαρκ Καντσιάν, συνταγματάρχης απόστρατος στο Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ, ο οποίος έχει διεξάγει πολεμικά παιχνίδια που προσομοιώνουν ένα τέτοιο σενάριο.
Οι αμυνόμενοι θα μπορούσαν να ανατινάξουν γέφυρες, να καταρρέουν σήραγγες και να βάλτουν τον εχθρό σε πόλεις ή βουνά.
Η προσέγγιση της Ταϊβάν από τον βορρά θα έφερνε τις ομάδες απόβασης πιο κοντά στην Ταϊπέι, αλλά θα συναντούσαν σθεναρή αντίσταση στην παραλία και πέρα από αυτήν από άρματα μάχης, πυροβολικό, νάρκες και άλλα. Η Ταϊβάν θα επικεντρώσει τις αντεπιθέσεις της και θα τοποθετήσει παγίδες στα περιορισμένα μονοπάτια εξόδου από τις παραλίες.
Από την στρατιωτική αναδιάρθρωση το 2017, η Κίνα έχει βελτιώσει μια ομάδα Α που πιθανότατα θα λειτουργήσει ως η αιχμή του δόρατος. Πρόκειται για τις έξι αμφίβιες ταξιαρχίες συνδυασμένων όπλων του στρατού, που συνολικά αριθμούν περίπου 30.000 στρατιώτες και περισσότερα από 2.400 οχήματα, δείχνει η έρευνα του Μπλάσκο. Αυτές οι δυνάμεις θα διέσχιζαν το στενό με πλοία, θα εκτοξεύονταν στο νερό με γρήγορα τεθωρακισμένα οχήματα και θα «κολυμπούσαν» στην παραλία-στόχο σε σειρές.
Η Κίνα έχει επίσης αναπτύξει γρήγορα το σώμα πεζοναυτών της, από δύο ταξιαρχίες το 2017 σε 11 σήμερα, που θα εκτελούν αποστολές σε συνδυασμό ή ξεχωριστά από τον στρατό.
Το πιο πολυσυζητημένο ερώτημα: Μπορούν οι κινεζικές δυνάμεις και τα όπλα τους να διασχίσουν το Στενό της Ταϊβάν στους αριθμούς που χρειάζονται;
Το ναυτικό της Κίνας διαθέτει δεκάδες αμφίβια πλοία, αλλά όχι εκατοντάδες. Δεν έχει αυξήσει σημαντικά την παραγωγή των τύπων αποβατικών πλοίων που θα εξυπηρετούσαν καλύτερα μια επίθεση στην Ταϊβάν, αν και θα μπορούσε να το κάνει σχετικά εύκολα στο μέλλον, όντας ο κορυφαίος κατασκευαστής πλοίων στον κόσμο. Αντ’ αυτού, έχει κατασκευάσει ολοένα και μεγαλύτερα πολεμικά πλοία που είναι πιο κατάλληλα για την προβολή ισχύος μακριά από τις ακτές της Κίνας.
Αυτά τα γιγάντια θα τεθούν ωστόσο σε υπηρεσία για μια μάχη στην Ταϊβάν.
Για να καλύψει το κενό στη «θαλάσσια μεταφορά», ο στρατός της Κίνας θα βασιζόταν σε μια δευτερεύουσα πηγή: πολιτικά πλοία. Πάρτε για παράδειγμα τα οχηματαγωγά πλοία roll-on roll-off που συνήθως μεταφέρουν επιβάτες, φορτηγά και φορτίο, αλλά τώρα κατασκευάζονται σύμφωνα με τα αμυντικά πρότυπα και εκπαιδεύονται με τον στρατό.
Αυτά τα μεγάλα πλοία έχουν τροποποιημένες ράμπες που μπορούν να κατέβουν μέχρι να βυθιστούν, επιτρέποντας στα τεθωρακισμένα οχήματα να κυλήσουν στο νερό, δήλωσε ο Michael Dahm, συνταξιούχος αξιωματικός πληροφοριών του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ και ανώτερος συνεργάτης στο Ινστιτούτο Αεροδιαστημικών Σπουδών Mitchell. Οι ράμπες της πρύμνης μπορούν να αντέξουν βαριά κύματα και βάρος, είπε.
Η κύρια πρόκληση θα ήταν η κλιμάκωση για μια σύγκρουση στην οποία θα έπρεπε να κάνουν συνοδεία σε στενό σχηματισμό υπό την προστασία πολεμικών πλοίων που πλέουν παράλληλα, είπε ο Dahm.
Φάση 3: Απόδραση και κατάληψη της Ταϊπέι
Μια επιτυχημένη επίθεση στην παραλία προσφέρει ένα στήριγμα. Μετά από αυτό, ωστόσο, κύματα στρατιωτών – πιθανώς εκατοντάδες χιλιάδες – πρέπει να ακολουθήσουν για να αποδράσουν από την παραλία, να προωθηθούν βαθύτερα και να καταλάβουν την Ταϊπέι. Ο εξοπλισμός τους, όπως βαριά άρματα μάχης και φορτηγά με σφαίρες, καύσιμα και ιατρικά εφόδια, δεν μπορούν να κολυμπήσουν στην ακτή.
Ο καλύτερος τρόπος για να μπουν είναι ένα λιμάνι.
«Αν καταλάβουν ένα λιμάνι, το παιχνίδι έχει τελειώσει», δήλωσε ο Thomas Shugart, βοηθός ανώτερος συνεργάτης στο Κέντρο για μια Νέα Αμερικανική Ασφάλεια.
Αυτό συμβαίνει επειδή η Κίνα θα μπορούσε στη συνέχεια να φέρει πολιτικά πορθμεία, φορτηγά πλοία καταστρώματος και άλλα εμπορικά πλοία. Αυτά θα φορτώνονταν με πολεμικά αεροσκάφη και μεγάλους όγκους υλικοτεχνικής υποστήριξης που απαιτούνται για μια χερσαία εκστρατεία. «Η συντριπτική πλειοψηφία των θαλάσσιων μεταφορών τους θα είναι εμπορική ύλη και η προμήθειά της είναι σχεδόν απεριόριστη», δήλωσε ο Shugart.
Αυτός είναι ο εφιάλτης της Ταϊβάν. Για να το αποφύγουν, οι δυνάμεις της θα μπορούσαν να σαμποτάρουν τα λιμάνια της για να τα κρατήσουν μακριά από τα κινεζικά χέρια ή να βυθίσουν πλοία στο κανάλι για να εμποδίσουν την πρόσβαση.
Φέτος, μια άλλη δυνατότητα εμφανίστηκε στις κινεζικές ακτές: κινητές προβλήτες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για εκφόρτωση απευθείας σε μια παραλία ή ενδεχομένως σε ένα κατεστραμμένο λιμάνι. Η εγκατάσταση αποτελείται από τρεις φορτηγίδες που παρατάσσονται η μία πίσω από την άλλη, κοντά στην ακτή. Κάθε μία έχει ανασυρόμενα πόδια που ωθούνται προς τα κάτω στον βυθό για να κρατούν τα πλοία στη θέση τους.
Μόλις σταθεροποιηθούν, εκτείνονται μακριές γέφυρες, συνδέοντας τη μία φορτηγίδα με την άλλη και την πρώτη φορτηγίδα με την ακτή, σύμφωνα με έρευνα των Dahm και Shugart.
Το αποτέλεσμα είναι μια υπερυψωμένη διαδρομή 2.700 ποδιών όπου θα μπορούσαν να φτάσουν φεριμπότ ή πολιτικά φορτηγά πλοία. Άρματα μάχης, φορτηγά και τακτικά οχήματα θα έπλεαν προς τη γέφυρα και την Ταϊβάν, πιθανώς εκατοντάδες κάθε φορά. Αυτές οι προβλήτες θα ήταν ευάλωτες σε επιθέσεις, πράγμα που σημαίνει ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν μόνο αφού ασφαλιστεί μια παραλία.
Εάν η Κίνα αποκτήσει μια μεγάλη δύναμη στην ξηρά, θα κινηθεί προς την Ταϊπέι, διεξάγοντας μια μάχη του 21ου αιώνα για μια μεγαλούπολη.
www.wsj.com