”Οι πρόσφατες αναφορές που δείχνουν ότι η Τουρκία πλησιάζει σε συμφωνία με το νέο συριακό καθεστώς, πρέπει να προκαλέσει μεγάλη ανησυχία στο Ισραήλ. Η συμμαχία μεταξύ Άγκυρας και Δαμασκού θα επιτρέψει στην Τουρκία να διατηρήσει στρατιωτικές βάσεις στη Συρία. Ένα τέτοιο σενάριο θα αποτελούσε μεγαλύτερη απειλή για το Ισραήλ, ξεπερνώντας την απειλή που αντιμετώπιζε από το Ιράν.
Σε αντίθεση με το Ιράν, η Τουρκία δεν θεωρείται κράτος παρία. Έχει στενούς δεσμούς με τη Δύση και είναι μέλος του ΝΑΤΟ. Είναι μια περιφερειακή υπερδύναμη με επιρροή τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Ανατολή.
Αφού σχεδίασε και υποστήριξε ενεργά την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ από τις δυνάμεις υπό την ηγεσία του Αχμέντ αλ-Σαράα και τη διεθνή αναγνώριση που έχει αρχίσει να επιστρέφει, η Τουρκία, έχοντας δει την ιρανική και ρωσική επιρροή στη Συρία να κατεδαφίζεται, μπορεί να λάβει τη δέουσα και να προωθήσει τους δικούς της στρατηγικούς στόχους στην περιοχή.
Μια πιο προσεκτική ματιά στην τουρκική εσωτερική πολιτική αποκαλύπτει τον σημαντικό ρόλο που έπαιξε ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, ο οποίος υπήρξε ο αρχιτέκτονας των γεωπολιτικών φιλοδοξιών της Άγκυρας, συμπεριλαμβανομένης της αυξανόμενης τουρκικής εμπλοκής στη Λιβύη, του σχεδιαζόμενου δικτύου βάσεων στη Συρία, μιας ναυτικής παρουσίας στη Μεσόγειο Θάλασσα και μιας εξισορροπητικής δράσης στις σχέσεις με τη Ρωσία αφενός και το ΝΑΤΟ.
Ο τουρκικός στρατός είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος στη συμμαχία του ΝΑΤΟ και είναι στρατηγικά τοποθετημένος μεταξύ της Ρωσίας και της Μέσης Ανατολής. Οι εξαγωγές της στρατιωτικής βιομηχανίας της Τουρκίας υπερβαίνουν επί του παρόντος τα επτά δισεκατομμύρια δολάρια και έχουν τετραπλασιαστεί την τελευταία δεκαετία. Το 70% των εξαγωγών παράγεται τοπικά, συμπεριλαμβανομένου του τέταρτου μεγαλύτερου κατασκευαστή drone στον κόσμο.
Η Τουρκία έχει επίσης μη στρατιωτική μόχλευση, συμπεριλαμβανομένων αγωγών φυσικού αερίου μέσω της επικράτειάς της, καθιστώντας την κλειδί για την ενεργειακή ανεξαρτησία της Ευρώπης και με πάνω από 3,5 εκατομμύρια Σύρους να κατοικούν εντός των συνόρων της, η κυριαρχία της στην ήπειρο είναι ξεκάθαρη.
Είναι κρίσιμο για το Ισραήλ να ξεκινήσει μια σημαντική κίνηση πολιτικής για να αποτρέψει μια μελλοντική στρατιωτική σύγκρουση με την Τουρκία, σφυρηλατώντας συμμαχίες στην περιοχή. Κάποιος μπορεί να είναι με μετριοπαθή σουνιτικά αραβικά έθνη, συμπεριλαμβανομένης της Αιγύπτου, των ΗΑΕ και της Σαουδικής Αραβίας, υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Πολιτειών.
Μια άλλη συμμαχία που έχει ήδη μπει στο παιχνίδι περιλαμβάνει την Ελλάδα και την Κύπρο. Το Ισραήλ έχει ήδη συνεργαστεί στρατιωτικά με τις δύο χώρες καθώς και σε πολιτικούς τομείς όπως η ενέργεια και η διπλωματία. Μια τέτοια συμμαχία καθορίζει τα σύνορα που πρέπει να αναγνωρίσει η Τουρκία, συμπεριλαμβανομένων των πλεονεκτημάτων που μπορεί να προσφέρει το Ισραήλ στους εταίρους του, στρατιωτικά.
Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου κάλεσε αξιωματούχους ασφαλείας για να συζητήσουν την απειλή στα βορειοανατολικά σύνορά της και τον ρόλο που θα μπορούσε να παίξει η Άγκυρα σε αυτήν. Αυτό είναι ένα τεστ για την ικανότητα του Ισραήλ να αντιδρά εύστοχα, όχι μόνο με στρατιωτικά μέσα, για να εντοπίσει τα αμοιβαία ισραηλοτουρκικά συμφέροντα και να αξιοποιήσει περιφερειακές συμμαχίες για να αποτρέψει τη σύγκρουση των δύο εθνών.”