Οι τουρκικές ναυτικές δυνάμεις έχουν εισέλθει πρόσφατα σε μια σημαντική διαδικασία εκσυγχρονισμού με τις αυξανόμενες δυνατότητες της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας. Με αυτές τις δραστηριότητες, που αναφέρονται και ως «Εκσυγχρονισμός της Γαλάζιας Πατρίδας» από τους εμπλεκόμενους, η «Δυνατότητα Μεταφοράς Ισχύος» των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (TSK) θα υποστεί σημαντική αύξηση.
Επί του παρόντος, στην Τουρκία κατασκευάζονται 31 διαφορετικές πλατφόρμες, συμπεριλαμβανομένων αντιτορπιλικών, φρεγατών, κορβετών, γρήγορων περιπολικών πλοίων, περιπολικών ανοικτής θάλασσας, υποβρυχίων, πλοίων αναζήτησης ναρκών και πλοίων αποβίβασης. Πιο πρόσφατα, ανακοινώθηκε ότι η κατασκευή του Εθνικού Αεροπλανοφόρου (MUGEM) ξεκίνησε επίσημα. Όταν ολοκληρωθεί το MUGEM, η Türkiye θα αποκτήσει για πρώτη φορά αεροπλανοφόρο.
Επί του παρόντος, η μεγαλύτερη ναυτική πλατφόρμα του τουρκικού πολεμικού ναυτικού είναι το αμφίβιο επιθετικό πλοίο πολλαπλών χρήσεων TCG Anadolu (LHD), το οποίο κατασκευάστηκε από κοινού με την Ισπανία και τέθηκε σε λειτουργία το 2023. Το TCG Anadolu προσγειώθηκε πρόσφατα και χρησιμοποιήθηκε για απογείωση από το Bayraktar TB3 οπλισμένο μη επανδρωμένο αεροσκάφος που αναπτύχθηκε από την Baykar. Αυτό το έχει κάνει το «πρώτο πλοίο UCAV στον κόσμο». Από την άλλη πλευρά, «ναυτικές εκδόσεις» των πλατφορμών Kızılelma και Anka-3 θα αναπτυχθούν για το MUGEM. Εν ολίγοις, η Türkiye ενσωματώνει την τεχνολογία μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων, η οποία έχει γράψει ιστορία στη γη και στον αέρα, στο πεδίο της ναυτικής μάχης.
Αυτή η αναδυόμενη ικανότητα αντικατοπτρίζεται επίσης στις εξαγωγές πολεμικών πλοίων της Τουρκίας. Η Τουρκία κατασκευάζει στρατιωτικές ναυτικές πλατφόρμες για πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων κορβετών Milgem για το Πακιστάν, δύο κορβέτες Milgem για την Ουκρανία, τρεις κορβέτες Milgem για τη Μαλαισία, δύο πλοία υποστήριξης υλικοτεχνικής υποστήριξης για την Πορτογαλία, δύο περιπολικά πλοία ανοικτής θαλάσσης για τη Νιγηρία και δύο ταχύπλοα περιπολικά για το Κατάρ. Υπάρχουν επίσης νέες και μεγάλης κλίμακας απαιτήσεις από την περιοχή του Κόλπου.
Οι πλατφόρμες και τα συστήματα όπλων και αισθητήρων που θα χρησιμοποιηθούν στις πλατφόρμες αναπτύσσονται στην τουρκική αμυντική βιομηχανία. Αντιπλοϊκοί πύραυλοι ATMACA, πύραυλοι κρουζ Çakır, το σύστημα κάθετης εκτόξευσης Midlas, ο πύραυλος αεράμυνας HİSAR-D, το ραντάρ αναζήτησης CENK AESA, το κοντινό οπλικό σύστημα Gökdeniz (CIWS), το ναυτικό πυροβόλο των 76 χλστ., το ARES- 2 σουίτες ηλεκτρονικού πολέμου και τορπίλες βαριάς κατηγορίας AKYA είναι μερικά από τα ωφέλιμα φορτία που έχει αναπτύξει η Türkiye για ναυτικό πλατφόρμες τα τελευταία χρόνια. Στην πραγματικότητα, το παγκόσμιο κοινό γνωρίζει πλέον ότι η Türkiye έχει μια εναλλακτική λύση έναντι της Ευρώπης, των ΗΠΑ, της Ρωσίας και της Κίνας στην προμήθεια προϊόντων προηγμένης αμυντικής βιομηχανίας.
Με αυτόν τον τρόπο, η Tουρκία συνεχίζει πλήρως τις δραστηριότητές της σχετικά με τη «Στρατηγική της Γαλάζιας Πατρίδας». Η ενεργοποίηση της ναυτικής βάσης της Τουρκίας στο Κατάρ και η ανάπτυξη μιας ναυτικής ομάδας εργασίας στη Σομαλία αποτελούν μέρος του στόχου της να αυξήσει όχι μόνο το ενδιαφέρον της αλλά και την επιρροή της σε παγκόσμια κλίμακα.
Ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανακοίνωσε πρόσφατα ότι το βεληνεκές πυραύλων της Τουρκίας έχει αυξηθεί στα 800 χιλιόμετρα (497 μίλια) και ότι πολύ σύντομα θα αναπτυχθούν πύραυλοι με βεληνεκές 2.000 χιλιομέτρων. Και πάλι, αυτό είναι ένα μήνυμα προς την Ελλάδα και την παγκόσμια κοινότητα. Από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Τουρκία βρίσκεται σε στρατιωτικό ανταγωνισμό με τη γείτονά της Ελλάδα, με την οποία είχε πάντα τεταμένες σχέσεις. Ακόμη και κατά την προμήθεια όπλων από το εξωτερικό, προσπάθησαν να εξισορροπήσουν τις σχέσεις τους μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας. Ωστόσο, με τα προϊόντα της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας που έχουν μπει στο απόθεμα του TSK τα τελευταία 10 χρόνια, η αντιπαλότητα έχει καταστεί άσχετη. Σήμερα, πύραυλοι με βεληνεκές 800 χιλιομέτρων στο απόθεμα του ΤΣΚ έχουν τη δυνατότητα να χτυπήσουν οποιοδήποτε σημείο στην Ελλάδα. Ως εκ τούτου, η Τουρκία δεν μπορεί πλέον να περιορίζει τη σφαίρα επιρροής της σε περιφερειακές χώρες όπως η Ελλάδα, αλλά μπορεί να ενεργήσει εντός του παγκόσμιου εύρους, επειδή η Ελλάδα δεν αποτελεί πλέον πρωταρχική απειλή για την Τουρκία.
Ίσως καταλάβουμε καλύτερα πόσο στρατηγική έννοια και πολιτική είναι η «Γαλάζια Πατρίδα» για την Τουρκία μέσα από το παράδειγμα της Λιβύης. Η εξίσωση στη Λιβύη, που είχε φτάσει σε αδιέξοδο μετά τη διαδικασία του πραξικοπήματος, άλλαξε 180 μοίρες με την εμπλοκή της Τουρκίας. Χάρη στα τουρκικά πολεμικά πλοία που αποτελούν ασπίδα αεράμυνας για τις δυνάμεις της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας (GNU) από τη θάλασσα, την ανάπτυξη τουρκικών UCAV στην περιοχή και τη στρατιωτική παροχή συμβουλών στις δυνάμεις GNU από το έμπειρο προσωπικό των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, σήμερα δεν μπορούμε να μιλήσουμε για την κυριαρχία των δυνάμεων του Χαλίφα Χάφταρ στη Λιβύη. Μπορούμε να πούμε ότι αυτό είναι αποτέλεσμα του «να είσαι δυνατός στο έδαφος». Για να είμαστε δυνατοί στο πεδίο, είναι απαραίτητο να έχουμε πολεμικά πλοία, πυραυλικά συστήματα και πολλά άλλα προϊόντα αμυντικής βιομηχανίας. Το πιο σημαντικό πράγμα είναι να εκπαιδεύσουμε το στρατιωτικό προσωπικό να χρησιμοποιεί αυτά τα εξελιγμένα όπλα.
Το έτος 2030 θεωρείται κρίσιμη ημερομηνία για το τουρκικό ναυτικό. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι μέχρι τότε, η τουρκική πολεμική αεροπορία θα έχει στο απόθεμά της οκτώ φρεγάτες κλάσης Mılgem ISTIF, 10 περιπολικά υπεράκτιας κλάσης HISAR, έξι υποβρύχια κλάσης Reis, μηχανοποιημένες πλατφόρμες προσγείωσης, ταχύπλοα περιπολικά και μερικά πλοία υποστήριξης. Θα χρησιμοποιηθούν επίσης πολλές εξελιγμένες ναυτικές πλατφόρμες, όπλα και συστήματα αισθητήρων. Όταν ολοκληρωθεί η πρώτη φάση του εκσυγχρονισμού της Blue Homeland, το τουρκικό ναυτικό θα φιλοξενήσει ένα από τα μεγαλύτερα ναυτικά όχι μόνο στη Μαύρη Θάλασσα, τη Μεσόγειο και το Αιγαίο αλλά και στον κόσμο.