Το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο (ΑΕΔ) θα κρίνει οριστικά την τύχη των τριών δώρων – επιδομάτων (Χριστουγέννων, Πάσχα και θερινής άδειας) στις επικουρικές συντάξεις του ιδιωτικού τομέα, τα οποία καταργήθηκαν το 2012. Ο λόγος είναι ότι, με άλλη μία νομική ακροβασία με προφανή στόχο να δικαιολογηθούν οι βάρβαρες μνημονιακές περικοπές, ο Αρειος Πάγος έκρινε ότι η κατάργησή τους ήταν συνταγματική, σε αντίθεση με το Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο είχε κρίνει το 2015 ότι είναι αντισυνταγματική!
Τα μόνιμα θύματα και σε αυτή την υπόθεση είναι οι συνταξιούχοι, που είδαν τις αποδοχές τους να περικόπτονται βάναυσα με πρόσχημα τη διάσωση της χώρας και βλέπουν την κυβέρνηση να «κρύβεται» πίσω από τις αντιφατικές δικαστικές αποφάσεις, ώστε να δικαιολογηθεί το γεγονός πως οι συντάξεις παραμένουν καθηλωμένες, παρά την υποτιθέμενη έξοδο της χώρας από τα Μνημόνια.
Η περικοπή των επιδομάτων Χριστουγέννων, Πάσχα και θερινής άδειας επιβλήθηκε με τον νόμο 4093/2012, με υπουργό Εργασίας τον Γιάννη Βρούτση, με συνέπεια να ακολουθήσουν σχεδόν άμεσα δικαστικές προσφυγές. Εν τέλει, το Συμβούλιο της Επικρατείας τον Ιούνιο του 2015, με δύο αποφάσεις του (2287-2290/2015), έκρινε τις περικοπές αυτές αντισυνταγματικές, σημειώνοντας στο σκεπτικό πως προσκρούουν σε συνταγματικές αρχές, όπως της αναλογικότητας και της ισότητας στα δημόσια βάρη και σε άλλες επιταγές άρθρων του Συντάγματος.
Επιπλέον, η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι πριν από τις περικοπές που έγιναν το 2012 δεν προηγήθηκε επιστημονική μελέτη για τις επιπτώσεις στο βιοτικό επίπεδο των συνταξιούχων, αλλά και την αναγκαιότητά τους.
Η απόφαση αυτή ανατράπηκε από τον Αρειο Πάγο με 9 χρόνια καθυστέρηση, με την απόφαση 1509/2023 (Β2 Πολιτικό Τμήμα), καθώς το δικαστήριο αποδέχεται τη συνταγματικότητα των περικοπών. Συγκεκριμένα, αναφέρει:
«Η επίμαχη διάταξη (σ.σ.: για την κατάργηση των τριών δώρων) δεν αντίκειται στο άρθρο 22 παρ. 5 του Συντάγματος, δεν παραβιάζει τη δίκαιη ισορροπία μεταξύ των απαιτήσεων του γενικού συμφέροντος και της προστασίας των δικαιωμάτων του αναιρεσείοντος, και επομένως αυτή δεν αντίκειται στην κατοχυρωμένη από το άρθρο 25 παρ. 1 του Συντάγματος αρχή της αναλογικότητας, ούτε στο άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, με το οποίο, εξάλλου, δεν κατοχυρώνεται δικαίωμα σε διαρκή λήψη αποδοχών και συντάξεων συγκεκριμένου ύψους, εκτός αν συντρέχει περίπτωση διακινδύνευσης της αξιοπρεπούς διαβίωσης των ενδιαφερομένων, που, όπως έγινε δεκτό, δεν συντρέχει εν προκειμένω. Επομένως, η επίμαχη κατάργηση των επιδομάτων εορτών και αδείας ευρίσκει έρεισμα στον νόμο και εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πρόγραμμα, αφενός, για την αποκατάσταση της δημοσιονομικής ισορροπίας της χώρας και, αφετέρου, σύμφωνα με την επιταγή του άρθρου 22 παρ. 5 του Συντάγματος για τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος, χάριν της βιωσιμότητάς του».
Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι, μετά την απόφαση του ΣτΕ, που είχε κρίνει το 2015 την κατάργηση των δώρων αντισυνταγματική, τον Μάιο του 2016 η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ νομοθέτησε τις ίδιες περικοπές με… διαφορετική διατύπωση, με συνέπεια αυτές στη συνέχεια να κριθούν συνταγματικές. Το επίμαχο διάστημα των 11 μηνών (από τον Ιούνιο του 2015 έως το Μάιο του 2016) κρίθηκε στη συνέχεια, τρόπον τινά, «κενό νόμου», με αποτέλεσμα να διεκδικήσουν και να λάβουν αναδρομικά οι συνταξιούχοι.