Σε μία σοβαρή ανάλυση για την εξωτερική και εσωτερική πολιτική του ισλαμιστή προέδρου της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, υποστηρίζεται ότι η χώρα κινείται σε γεωστρατηγικά επικίνδυνα μονοπάτια, παρόμοια με αυτά που αντιμετωπίζει το Ιράν.
Ο Ερντογάν επιδιώκει να επεκτείνει την επιρροή της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία μέσω Νεο-Οθωμανικών φιλοδοξιών και στρατηγικών συμμαχιών, υποστηρίζοντας ομάδες όπως η Χαμάς και ισλαμιστικές δυνάμεις στη Συρία, εντείνοντας τις εντάσεις με το Ισραήλ, αλλά και τους Σαουδάραβες.
Ειδικότερα, το άρθρο του σοβαρού Melik Kaylan επισημαίνει ότι η εμπλοκή του Erdogan στη Μέση Ανατολή, στη Συρία και στη Γάζα, θα μπορούσε εύκολα να οδηγήσει στην καταστροφή του.
Η έντονα λαϊκίστικη υπεράσπιση που προσφέρει στη Χαμάς και στη Συρία, και η στήριξή του σε ισλαμιστικές δυνάμεις, κάποιες από τις οποίες συγκρούονται με τα ισραηλινά συμφέροντα, δημιουργεί επικίνδυνα σημεία τριβής.
Το κάνει αυτό ως μέρος της νεο-οθωμανικής στάσης του (αναβίωση χαλιφάτου), η οποία εκτείνεται μέχρι το να ενθαρρύνει το Πακιστάν προς την αντίθετη κατεύθυνση. Αυτό, με τη σειρά του, αποξενώνει την Ινδία.
Η δημόσια φιλοδοξία του Erdogan ως ηγέτη του Ισλάμ απειλεί να εκτοπίσει τους Σαουδάραβες και αυτό τους εξοργίζει. Και τελικά θα εξοργίσει και την Ουάσιγκτον, προκαλώντας μια λαϊκίστικη πρόκληση στις Συμφωνίες του Αβραάμ.
Σε κάποιο βαθμό, αυτό τοποθετεί την Τουρκία στον περιφερειακό ρόλο που προηγουμένως κατείχε το Ιράν, με τους ίδιους εχθρούς και χωρίς συμμάχους, τονίζει ο συγγραφέας στο περιοδικό Forbes.
Σημειώνεται ότι η εξωτερική πολιτική του χρησιμοποιείται ως εργαλείο ενίσχυσης της εσωτερικής εξουσίας, με στοχευμένες δημόσιες εμφανίσεις και φωτογραφίσεις με παγκόσμιους ηγέτες, όπως ο Ντόναλντ Τραμπ και και ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ενώ οι αποφάσεις του, όπως η αγορά ρωσικών πυραυλικών συστημάτων S-400 και η κατασκευή πυρηνικών εργοστασίων με ρωσική συμμετοχή, ενέχουν γεωστρατηγικούς κινδύνους.
Επίσης, η έλλειψη ανεξάρτητων θεσμών και ελεύθερων μέσων ενημέρωσης οδηγεί στην παραπληροφόρηση του τουρκικού πληθυσμού σχετικά με τα οικονομικά και γεωστρατηγικά κόστη των πολιτικών του, ενώ η τακτική «Türkiye First» έρχεται σε αντίφαση με την εκτεταμένη διπλωματική και στρατιωτική δράση στο εξωτερικό.
Το άρθρο καταλήγει ότι η Τουρκία κινδυνεύει να απομονωθεί διεθνώς και μακροπρόθεσμα, ενδέχεται να αντιμετωπίσει υπαρκτούς κινδύνους όπως το Ιράν, καθώς οι πολιτικές του Ερντογάν ενισχύουν την προσωπική εξουσία του εις βάρος των εθνικών συμφερόντων.
- Ο Melik Kaylan καλύπτει θέματα γεωστρατηγικής και συγκρούσεων για τρεις δεκαετίες.