Το USS Abraham Lincoln κινείται σε μια θέση όπου θα μπορούσε να χτυπήσει το Ιράν μέσα σε λίγες μέρες. Με τον τρέχοντα ρυθμό του, βρίσκεται σε εμβέλεια πλήγματος γύρω στις 23 Ιανουαρίου.
Αυτό είναι σκόπιμο. Δεν πλησιάζεις ένα αεροπλανοφόρο τόσο κοντά, εκτός αν θέλεις να το προσέξει η Τεχεράνη.
Αυτό δεν σημαίνει ότι μια επίθεση έχει αποφασιστεί. Σημαίνει ότι οι ΗΠΑ ασκούν πίεση. Ένα αεροπλανοφόρο σε εμβέλεια δίνει στην Ουάσιγκτον επιλογές: αεροπορικές επιδρομές, αποτροπή ή απλώς εκφοβισμό. Είναι ένας τρόπος να πούμε «μπορούμε να δράσουμε γρήγορα» χωρίς στην πραγματικότητα να πατήσουμε τη σκανδάλη.
Το μοτίβο του Τραμπ έχει σημασία εδώ. Χρησιμοποιεί τη βία ως διαπραγματευτικό χαρτί. Μεγάλες, ορατές στρατιωτικές κινήσεις. Πολλή αβεβαιότητα. Μετά περιμένει να δει ποιος θα ανοιγοκλείσει τα μάτια του. Το έχει ξανακάνει αυτό με το Ιράν. Το έχει κάνει με τη Βόρεια Κορέα.
Επομένως, το πραγματικό ερώτημα δεν είναι «θα επιτεθεί στις 23 Ιανουαρίου». Είναι αν το Ιράν κάνει κάτι χαζό ή αν οι συνομιλίες σε παρασκήνιο ξεκινούν επειδή ο χρόνος ξαφνικά φαίνεται πραγματικός στην Τεχεράνη.
Αυτή τη στιγμή, αυτό μοιάζει με μόχλευση, όχι με αντίστροφη μέτρηση εκτόξευσης. Αλλά μόλις ο αερομεταφορέας είναι στη θέση του, τα λάθη γίνονται γρήγορα ακριβά.
Το USS Abraham Lincoln (CVN-72) μόλις εθεάθη να εισέρχεται στο Στενό της Μαλάκα, μεταξύ Μαλαισίας και Ινδονησίας. Με το πλοίο να έχει σταθμεύσει στη Νότια Σινική Θάλασσα πριν από μέρες, έχει διανύσει σχεδόν το μισό του 10ήμερου ταξιδιού που θα απαιτούνταν για να φτάσει σε απόσταση βολής από το Ιράν στην Αραβική Θάλασσα.
Tαυτόχρονα, τέσσερα στρατοτάνκερ KC 135 της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, χρησιμοποιώντας τα διακριτικά κλήσης GOLD11, GOLD12, GOLD21 και GOLD22, μεταφέρουν 12 μαχητικά αεροσκάφη F-15 προς τη Μέση Ανατολή.
