Σοκ από το γνωστό Forbes, το οποίο διαφημίζει τα τουρκικά όπλα και προτείνει μάλιστα στις ΗΠΑ να δώσουν στην Ουκρανία όπλα, τα οποία θα μπορούσαν να ”κουμπώσουν” στα Bayraktar.
Αναλυτικά το άρθρο:
”Το κορυφαίο στοιχείο στο τελευταίο πακέτο βοήθειας του Πενταγώνου προς την Ουκρανία που ανακοινώθηκε την περασμένη εβδομάδα είναι τα «κατευθυνόμενα με λέιζερ πυραυλικά συστήματα». Αυτό μπορεί να φαίνεται σαν μια περίεργη περιγραφή, καθώς κατά σύμβαση κάθε πύραυλος με καθοδήγηση ονομάζεται πύραυλος. Αλλά στον στρατό των ΗΠΑ, ο «κατευθυνόμενος πύραυλος» αναφέρεται σε ένα συγκεκριμένο όπλο — ένα που θα μπορούσε να εξοπλίσει τον στόλο της Ουκρανίας με μη επανδρωμένα αεροσκάφη Bayraktar TB2, τα οποία μπορεί τώρα να έχουν έλλειψη πυραύλων.
Το Bayraktar ήταν μια από τις αιφνιδιαστικές επιτυχίες της Ουκρανίας στην καταπολέμηση της εισβολής. Ενάντια στις προσδοκίες, τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη που προμηθεύτηκαν από την Τουρκία, τα οποία μοιάζουν με ένα μικρότερο αμερικανικό Predator, έχουν διαλύσει τα ρωσικά οχήματα, πετώντας τη νύχτα και επιτίθενται με πυραύλους MAM που κατευθύνονται με λέιζερ που επίσης προμηθεύει η Τουρκία. Η αδυναμία της Ρωσίας να καταρρίψει ή να μπλοκάρει τα Μπαϊρακτάρ είναι σύμπτωμα των σοβαρών στρατιωτικών τους αποτυχιών. Η επιτυχία του Bayraktar ήταν μια τεράστια τόνωση του ηθικού στην Ουκρανία. το drone έχει γίνει σύμβολο αντίστασης, εμπνέοντας δημοφιλή τραγούδια και μια σειρά από μιμίδια.
Η Τουρκία παρείχε ένα επιπλέον φορτίο Bayraktars λίγο πριν την εισβολή, αλλά η χώρα βρίσκεται σε δύσκολη θέση μεταξύ της υποστήριξης προς την Ουκρανία και τη Ρωσία — αξιωματούχοι τόνισαν ότι η συμφωνία με drone ήταν ιδιωτική πώληση από τουρκική εταιρεία και όχι στρατιωτική βοήθεια. Ο πρόεδρος Ρεϊτζέπ Ταγίπ Ερντογάν είπε ότι είναι αδύνατο για την Τουρκία να συμμετάσχει στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας λόγω των ενεργειακών αναγκών της χώρας του.
Ενώ άλλες χώρες αγωνίζονται για να προμηθεύσουν την Ουκρανία με πυραύλους και άλλα όπλα, δεν έχουν υπάρξει ανακοινώσεις για προμήθειες όπλων από την Τουρκία μετά την εισβολή. Η ρωσική πίεση ή η τουρκική επιφυλακτικότητα μπορεί να έχουν μειώσει την προμήθεια πυραύλων MAM για τους Bayraktars.
Ώρα ίσως για ένα εναλλακτικό όπλο. Ενώ η Ουκρανία διαθέτει πολλά Javelins και άλλους αντιαρματικούς πυραύλους, αυτοί δεν είναι κατάλληλοι για εκτόξευση από τον αέρα και δεν μπορούν εύκολα να ενσωματωθούν με drones. Οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να προμηθεύουν πυραύλους Hellfire, αλλά αυτοί ζυγίζουν διπλάσιο από ένα MAM.
Ευτυχώς, οι ΗΠΑ έχουν μια εύχρηστη εναλλακτική λύση – ένα ελαφρύ, κατευθυνόμενο με λέιζερ όπλο σχεδιασμένο να εκτοξεύεται από αεροσκάφη. Αυτό είναι το Advanced Precision Kill Weapon II ή APKWS. Όπως τα νέα κιτ καθοδήγησης μπορούν να μετατρέψουν παλιές ανόητες βόμβες σε όπλα ακριβείας, το APKWS είναι μια αναβάθμιση για τα τεράστια αποθέματα παλιών πυραύλων 2,75 ιντσών (70 mm) του στρατού των ΗΠΑ. Αυτοί οι πύραυλοι των 25 λιβρών αναπτύχθηκαν αρχικά στη δεκαετία του 1940, μεταφέρθηκαν σε λοβούς των επτά ή δεκαεννέα με επιθετικά αεροσκάφη και ελικόπτερα και εκτοξεύτηκαν με βόλια για να καλύψουν μια περιοχή. Χρησιμοποιήθηκαν εκτενώς στο Βιετνάμ. Τα ρωσικά ελικόπτερα εξακολουθούν να εκτοξεύουν λοβούς παρόμοιων μη κατευθυνόμενων ρουκετών στην Ουκρανία.
Το APKWS προσθέτει καθοδήγηση με λέιζερ με τη μορφή τεσσάρων κεφαλών αναζήτησης στα πτερύγια του πυραύλου που συνδέονται με το τιμόνι. Λειτουργεί με τυπικούς δείκτες λέιζερ, οπότε η ιδέα είναι ότι ο χειριστής απλώς επισημαίνει τον στόχο και ο πύραυλος θα βρίσκεται σε αυτόν χωρίς να χρειάζεται περαιτέρω τεχνολογία. Αν και ήταν απλή στη θεωρία, η ολοκλήρωση του έργου APKWS αποδείχθηκε δύσκολη στην πράξη για την εταιρεία πίσω από αυτό, την BAE Systems, με την ανάπτυξη να διαρκεί πάνω από 16 χρόνια και πολλά προβλήματα πριν από την επιτυχή εφαρμογή του το 2012. Επειδή είναι ένας πύραυλος με καθοδήγηση που προστέθηκε αργότερα, Το APKWS αναφέρεται ως κατευθυνόμενος πύραυλος παρά ως πύραυλος.
Το APKWS χρησιμοποιήθηκε σε δράση από το Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν ως μια ελαφριά, χαμηλού κόστους εναλλακτική λύση στο Hellfire. Έχει εμβέλεια πάνω από τρία μίλια από ένα ελικόπτερο ή επτά μίλια από ένα αεροσκάφος σταθερής πτέρυγας (η οποία μπορεί να αυξηθεί κατά 30% με μια αναβάθμιση λογισμικού το 2021).
Το APKWS έχει σχεδιαστεί ως ένα σύστημα plug-and-play που μπορεί να προστεθεί εύκολα σε υπάρχοντα αεροσκάφη.
«Επειδή χρησιμοποιεί τυπικούς εκτοξευτές, το APKWS δεν απαιτεί ενσωμάτωση πλατφόρμας ή τροποποιήσεις αεροσκάφους, και επειδή είναι φορτωμένος και εκτοξευμένος όπως ένας τυπικός πύραυλος 2,75”, απαιτείται πολύ λίγη πρόσθετη εκπαίδευση πληρώματος αεροπόρων ή πυρομαχικών», μου είπε ένας εκπρόσωπος της BAE. Συνέντευξη 2012.
Το Bayraktar δεν έχει πυροβολήσει ποτέ με APKWS. Αλλά σύμφωνα με το διαφημιστικό υλικό του κατασκευαστή, είναι συμβατό με τον πύραυλο CİRİT που κατασκευάζεται από την τουρκική εταιρεία Roketsan. Το CİRİT είναι πανομοιότυπο σε σύλληψη με το APKWS, καθώς είναι ένας πύραυλος κατευθυνόμενος με λέιζερ 2,75 ιντσών που έχει σχεδιαστεί για εκτόξευση από υπάρχουσες ράγες και λοβούς που είναι τοποθετημένοι σε αεροσκάφη και είναι συμβατός με τα πρότυπα λέιζερ του ΝΑΤΟ.”