Τι αναφέρει ο λογαριασμός Moderatus
Η τουρκική πρακτική των Ιμίων ως μοντέλο επιχειρησιακής και πολιτικής αμφισβήτησης ελληνικής κυριαρχίας, πιθανότατα να χρησιμοποιηθεί στις λεγόμενες «152 νησίδες και βραχονησίδες» που θα στοχεύσουν με τονομοσχέδιο.
Το μοντέλο είναι πλέον γνωστό:
▪ δημιουργία τεχνητής «διαφοράς» εκεί όπου δεν υπήρχε,
▪ συνεχείς δηλώσεις περί «αδιευκρίνιστης κυριαρχίας»,
▪ εργαλειοποίηση τουρκικών αλιευτικών και «πολιτικών» σκαφών,
▪ παρεμπόδιση ελληνικών δραστηριοτήτων,
▪ παραγωγή εικόνων έντασης,
▪ και σταδιακή μετατροπή ελληνικής κυριαρχίας σε «διαφιλονικούμενη περιοχή».
Στα Ίμια το πρόσχημα ήταν το Figen Akat και ο «πόλεμος σημαιών». Στο μέλλον μπορεί να είναι:
▪ αλιευτικά,
▪ έρευνες,
▪ περιβαλλοντικές δράσεις,
▪ τουριστική δραστηριότητα,
▪ ή ακόμα και υποτιθέμενες «παραβιάσεις δικαιωμάτων Τούρκων ψαράδων».
Ο στόχος δεν είναι απλώς επικοινωνιακός. Είναι η δημιουργία συνεχούς πεδίου χαμηλής έντασης, όπου η Τουρκία θα επιχειρεί:
▪ να παρεμποδίζει ελληνική διοίκηση και παρουσία,
▪ να δοκιμάζει πολιτικά και στρατιωτικά αντανακλαστικά,
▪ να επιβάλλει συνθήκες «συνδιαχείρισης»,
▪ και να εμφανίζει διεθνώς το Αιγαίο ως χώρο «αμφισβητούμενης κυριαρχίας».
Η μέθοδος αυτή εντάσσεται πλήρως στη στρατηγική της «Γαλάζιας Πατρίδας». Δεν αφορά μόνο βραχονησίδες. Αφορά τον συνολικό περιορισμό του ελληνικού κυριαρχικού αποτυπώματος στο Ανατολικό Αιγαίο.