Η Βίσνε Κορκμάζ, καθηγήτρια διεθνών σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Νισάντασι της Κωνσταντινούπολης, λέει η ίδια στο TRT World ότι ο μετασχηματισμός που βρίσκεται σε εξέλιξη στην διατλαντική ασφάλεια έχει αλλάξει σημαντικά τους υπολογισμούς της Αθήνας.
«Το πολιτικό και στρατηγικό κόστος της υιοθέτησης μιας απροκάλυπτα αντι-τουρκικής στάσης έχει αυξηθεί», λέει η ίδια, επισημαίνοντας την αυξανόμενη ορατότητα και το βάρος της Τουρκίας στην εξελισσόμενη αρχιτεκτονική αποτροπής του ΝΑΤΟ.
“Καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες επαναβαθμονομούν την προσέγγισή τους στην ευρωπαϊκή ασφάλεια, επιδιώκοντας μεγαλύτερη κατανομή βαρών παραμένοντας παράλληλα προσκολλημένες στο ΝΑΤΟ, οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι αναμένεται να ενισχύσουν τις αμυντικές τους συνεισφορές.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, οι στρατιωτικές δυνατότητες της Τουρκίας αποκτούν ανανεωμένη στρατηγική αξία», λέει ο Κορκμάζ.
Οι περιφερειακές πραγματικότητες της Ευρώπης Σύμφωνα με τον Τούρκο ακαδημαϊκό διεθνών σχέσεων στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο Μέσης Ανατολής, Οκτάι Φιράτ Τανρισέβερ, οι υπολογισμοί της Ελλάδας διαμορφώνονται από ένα μεταβαλλόμενο στρατηγικό περιβάλλον.
“Ως μέλος του ΝΑΤΟ, η Αθήνα θα αντιμετώπιζε υψηλότερο κόστος στο πλαίσιο της Συμμαχίας εάν οι εντάσεις με την Άγκυρα κλιμακώνονταν σε οποιαδήποτε αντιπαράθεση.
Η Ουάσιγκτον εκτιμά τον διάλογο με την Τουρκία σε πολλαπλές περιοχές, από τη Μέση Ανατολή έως την Ανατολική Μεσόγειο, ενισχύοντας την αντίληψη στην Αθήνα ότι η παρατεταμένη πόλωση με την Άγκυρα θα λάμβανε περιορισμένη υποστήριξη από την τρέχουσα κυβέρνηση των ΗΠΑ.
«Τόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες όσο και η Ευρωπαϊκή Ένωση αναμένουν από την Ελλάδα να διατηρήσει εποικοδομητικές σχέσεις με την Τουρκία», λέει ο Tanrisever στο TRT World.
Σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο, ο Tanrisever υποστηρίζει ότι “η προσπάθεια της Ελλάδας για συνεργασία με την Τουρκία καθοδηγείται σε μεγάλο βαθμό από στρατηγική αναγκαιότητα. Σε μια εποχή που η Ευρώπη επανεκτιμά την αρχιτεκτονική ασφαλείας της, ο ρόλος της Τουρκίας στην ευρωπαϊκή ασφάλεια έχει αποκτήσει ολοένα και μεγαλύτερη σημασία. Χώρες όπως η Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ιταλία και η Ισπανία έχουν εκφράσει ενδιαφέρον για την ενίσχυση των δεσμών με την Άγκυρα.
Η Ελλάδα δεν διαθέτει επί του παρόντος ευρύ περιθώριο για να προσελκύσει τα ευρωπαϊκά κράτη σε μια απροκάλυπτη πόλωση κατά της Τουρκίας», λέει η Korkmaz, ενώ επισημαίνει ότι το γεωπολιτικό τοπίο της Ανατολικής Μεσογείου παραμένει ρευστό.
“Οι περιφερειακές ευθυγραμμίσεις, είτε αφορούν τα ευρωπαϊκά κράτη είτε τους βορειοαφρικανικούς παράγοντες εξελίσσονται συνεχώς. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, για την Ελλάδα, η διατήρηση της άκαμπτης πόλωσης διακινδυνεύει μια διπλωματική απομόνωση παρά το στρατηγικό πλεονέκτημα”, λένε οι Τούρκοι ειδικοί.
“Πέρα από τις διεθνείς πιέσεις, οι εσωτερικές πραγματικότητες διαμορφώνουν επίσης την προσέγγιση της Αθήνας. Η οικονομία της Ελλάδας εξακολουθεί να χρειάζεται σταθερότητα και οι αυξημένες εντάσεις με την Τουρκία θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε πραγματικές οικονομικές συνέπειες”, λένε οι Τούρκοι αναλυτές.
Δεν υπάρχουν σημαντικά οφέλη από την πυροδότηση μιας κούρσας εξοπλισμών ή την πρόκληση της Άγκυρας. Εάν η Ελλάδα θέλει να διασφαλίσει ότι η Τουρκία θα παραμείνει σε θέση στρατηγικής αυτοσυγκράτησης, η συνεργασία και η οικοδόμηση εμπιστοσύνης πρέπει να τεθούν στο προσκήνιο», τονίζει η ίδια.
Τελειώνοντας η ίδια τονίζει ότι “συνολικά, η συνάντηση στην Άγκυρα υποδηλώνει ότι η Αθήνα αναγνωρίζει τα όρια της αντιπαράθεσης σε μια ταχέως εξελισσόμενη τάξη ασφαλείας.
Η ενίσχυση των δεσμών με την Τουρκία δεν είναι απλώς μια διπλωματική προτίμηση, είναι μια στρατηγική απόφαση που διαμορφώνεται από τις διατλαντικές προσδοκίες, τις ευρωπαϊκές ανακατατάξεις και τις εγχώριες οικονομικές πραγματικότητες.
Η διατλαντική μετατόπιση της ασφάλειας, η επιδίωξη μιας νέας στρατηγικής ισορροπίας από την Ευρώπη και οι οικονομικές ευαισθησίες της Ελλάδας έχουν μειώσει το περιθώριο κλιμάκωσης, ενώ παράλληλα έχουν αυξήσει τα κίνητρα για προσεκτική συνεργασία.
Για την Ελλάδα, η θετική ατζέντα που προκύπτει από την Άγκυρα είναι λιγότερο μια τακτική παύση και περισσότερο μια στρατηγική αναγκαιότητα που διαμορφώνεται από τις πραγματικότητες μιας μεταβαλλόμενης περιφερειακής και παγκόσμιας τάξης”.