Οι αποκαλύψεις για επιχειρήσεις κατασκοπείας υπέρ της Κίνας σε Ελλάδα και Γαλλία ανοίγουν ένα ευρύτερο γεωστρατηγικό ερώτημα που ξεπερνά τα μεμονωμένα περιστατικά και αγγίζει τον πυρήνα των σύγχρονων αμυντικών ισορροπιών.
Στην Ελλάδα, η σύλληψη εν ενεργεία συνταγματάρχη με πρόσβαση σε διαβαθμισμένα δεδομένα του ΝΑΤΟ προκάλεσε έντονη ανησυχία, όχι μόνο για τη διαρροή πληροφοριών αλλά και για το εύρος των τεχνολογιών που φέρεται να βρέθηκαν στο στόχαστρο. Σύμφωνα με τις έως τώρα πληροφορίες, πρόκειται για δεδομένα που συνδέονται με σύγχρονα συστήματα επικοινωνιών και ηλεκτρονικού πολέμου, τομείς κρίσιμους για προγράμματα όπως οι φρεγάτες Belharra και τα μαχητικά Rafale που εντάσσονται στον ελληνικό αμυντικό σχεδιασμό.
Την ίδια στιγμή, στη Γαλλία, οι συλλήψεις Κινέζων πολιτών για εγκατάσταση δορυφορικού εξοπλισμού ικανού να παρακολουθεί στρατιωτικές επικοινωνίες ενισχύουν την εικόνα μιας πιο επιθετικής κινεζικής προσέγγισης στη συλλογή στρατιωτικών δεδομένων στην Ευρώπη. Το ενδιαφέρον για δορυφορικά δίκτυα και υποδομές τύπου Starlink δείχνει ότι το πεδίο της αντιπαράθεσης μεταφέρεται όλο και περισσότερο στο διάστημα και στις ψηφιακές υποδομές.
Το κρίσιμο ερώτημα που ανακύπτει είναι αν τέτοιες πληροφορίες θα μπορούσαν, άμεσα ή έμμεσα, να καταλήξουν και σε τρίτες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας, με την οποία το Πεκίνο διατηρεί στενές τεχνολογικές και αμυντικές σχέσεις (η Κίνα έχει εξοπλίσει και το Πακιστάν). Σε αυτό το πλαίσιο, η προστασία των ελληνικών και γαλλικών οπλικών συστημάτων αποκτά σαφή διάσταση εθνικής και συμμαχικής ασφάλειας.