Στην ενεργοποίηση του «Σχεδίου Β» προχώρησε στα μέσα της εβδομάδας η Τουρκία, μετά τη σιγή ιχθύος από την Ουάσιγκτον αναφορικά με το αίτημα επαναφοράς της στο πρόγραμμα των μαχητικών αεροσκαφών F-35. Αξιοποιώντας, στον αντίποδα, τη διαχρονικά φιλική στάση της Μεγάλης Βρετανίας απέναντι στην Άγκυρα, ο Τούρκος Πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επέλεξε τη Γηραιά Αλβιώνα, για να προμηθευτεί 20 μαχητικά αεροσκάφη σε πρώτη φάση, από μια ευρωπαϊκή χώρα με διαρκώς αυξανόμενο μουσουλμανικό πληθυσμό.
Το περιεχόμενο της διμερούς συμφωνίας προβλέπει ότι η Τουρκία θα αγοράσει από τη Μεγάλη Βρετανία 20 μαχητικά αεροσκάφη Eurofighter Typhoon έναντι 8 δισεκατομμυρίων λιρών, ενώ αναζητά άλλα 24 αεροσκάφη από χώρες του Κόλπου. Προσεγγίζοντας την Ευρώπη από έξω προς τα μέσα, η Άγκυρα έστειλε ακόμη ένα μήνυμα εμβάθυνσης των σχέσεών της με το ΝΑΤΟ και τη Δύση, τη στιγμή, ωστόσο, που ο στρατηγικός στόχος της εξαγοράς δεν είναι άλλος από την ταχεία ενίσχυση της τουρκικής αεράμυνας.
Τόσο η αεροπορική ισχύς του Ισραήλ (που διαθέτει εκατοντάδες F-15, F-16 και F-35), όσο και η υπεροπλία που διαθέτει η Ελλάδα με τα μαχητικά αεροσκάφη Rafale και τα αναβαθμισμένα F-16 Viper κινητοποιούν στο έπακρο την Άγκυρα να αναζητήσει αντιστάθμισμα σε άλλες χώρες, ιδίως όταν ούτε η επιστροφή της στο αμερικανικό πρόγραμμα των F-35, ούτε το εγχώριο μαχητικό ΤΑΙ KAAN μοιάζουν να περπατούν. Για τον Βρετανό Πρωθυπουργό, Κιρ Στάρμερ η συμφωνία αποτέλεσε «ορόσημο», αλλά και αφετηρία μεγαλύτερης εμβάθυνσης των διμερών σχέσεων, αν και η Τουρκία θα παραλάβει το πρώτο αεροσκάφος το 2030 κι ενώ θα έχουν παραδοθεί προς την Ελλάδα τα πρώτα αμερικανικής κατασκευής F-35.
Οπλισμός και ραντάρ
Παρόλα αυτά, η αναμέτρηση στους αιθέρες δεν θα κριθεί αναγκαστικά και μόνο από τον τύπο των μαχητικών αεροσκαφών που έχει στη διάθεσή της κάθε χώρα εκείνη τη στιγμή, αλλά και από τα συστήματα ραντάρ και τα στρατηγικά όπλα που μπορούν να φέρουν. Πολύ περισσότερο, όταν η Τουρκία διαθέτει παλιάς γενιάς μαχητικά αεροσκάφη, τα οποία χρήζουν άμεσου εκσυγχρονισμού κι ενώ η συμφωνία για τα Eurofighter περνά μέσα από ένα ευρύ φάσμα παραμέτρων, προκειμένου να αποτιμηθεί, όπως:
- χρόνος παράδοσης
- υποστήριξη
- εκπαίδευση
Κλείσιμο
- logistics
- οπλικά συστήματα
- διαλειτουργικότητα
Υπό αυτήν την έννοια, η συμφωνία της Άγκυρας θα κριθεί στην πραγματικότητα στις τεχνολογικές προδιαγραφές της, δηλαδή στο ποια συστήματα ραντάρ ή οπλικά συστήματα θα ενσωματωθούν στα Eurofighter που έχουν παραγγελθεί από τη Μεγάλη Βρετανία. Ήδη, ένα από τα πρώτα ζητούμενα είναι αν η έκδοση, για την οποία συμφώνησε η Τουρκία, θα διαθέτει το υπερσύγχρονο σύστημα ραντάρ AESA, το οποίο εμφανίζει μια σειρά από συγκριτικά πλεονεκτήματα, όπως:
- ηλεκτρονική σάρωση, δηλαδή δεν απαιτείται μετακίνηση της κεραίας με μηχανικό τρόπο, ώστε να αλλάζει τρόπο λειτουργίας το Ραντάρ,
- μεγαλύτερη ακτίνα έρευνας
- μεγαλύτερη ανθεκτικότητα σε παρεμβολές και
- δυνατότητα παρακολούθησης, ιχνηλάτησης και εγκλωβισμού πολλαπλών στόχων ταυτόχρονα.
Σημειωτέον ότι τα ελληνικά Rafale διαθέτουν το συγκεκριμένης τεχνολογίας ραντάρ, το οποίο έχει ωριμάσει τεχνολογικά και είναι ένα από τα ισχυρά στοιχεία που τα καθιστά απρόσβλητα. Μέχρι σήμερα, δεν υφίσταται επίσημη ανακοίνωση από πλευράς Τουρκίας ως προς τα συστήματα ραντάρ των νέων μαχητικών αεροσκαφών. Αντίστοιχα, δεν έχει γίνει γνωστό αν τα νέα μαχητικά αεροσκάφη Eurofighter Tyfoon θα περιλαμβάνουν εξαρχής το σύστημα AESA, καθώς το αντίθετο θα αποτελούσε ισχυρή έλλειψη για τη γειτονική χώρα.
Ακόμη, όμως, και αν η Τουρκία καταφέρει και προμηθευτεί τα 20 νέα μαχητικά της αεροσκάφη από τη Μεγάλη Βρετανία, ούτε αυτό μπορεί ως συνδυασμός να αναχαιτίσει τα ελληνικά μαχητικά, καθώς η περίπτωση ισοδυναμίας Ελλάδας – Τουρκίας στους αιθέρες θα κριθεί σε ένα από τα νέα στρατηγικά όπλα, δηλαδή στον πύραυλο MBDA Meteor (BVR). Μολονότι η Τουρκία έχει εκφράσει την επιθυμία της να τους ενσωματώσει τον πύραυλο METEOR στα νέα της Eurofighter, μια τέτοια προοπτική έχει εγείρει σωρεία αντιδράσεων, κυρίως από ελληνικής πλευράς. Στο ενδιάμεσο, οι πληροφορίες που εκπέμπονται από την Άγκυρα θέλουν τους Τούρκους να έχουν συζητήσει την προμήθεια των METEOR για τα νέα μαχητικά αεροσκάφη τους, χωρίς να καθίσταται σαφές αν αυτό θα αφορά το σύνολο της δύναμης, δηλαδή από το πρώτο μαχητικό βρετανικό αεροσκάφος που θα ενταχθεί στην τουρκική δύναμη πυρός. Απεναντίας, το οικονομικό κόστος και ο χρόνος ενσωμάτωσης των πυραύλων METEOR θα κρίνει στο τέλος της ημέρας την αποτρεπτική ικανότητα της Τουρκίας από αέρος, καθώς σε περίπτωση, στην οποία η προμήθεια των πυραύλων METEOR ακολουθήσει τη φάση αναβάθμισής τους, τότε τα πράγματα αναμένεται να κυλήσουν ακόμη πιο ομαλά – και ιδιαίτερα αργά- για την Αθήνα, όπως και ο χρόνος που θα κυλά πλέον υπέρ και όχι κατά της.