Μια διαφορετική εικόνα από αυτή που παρουσιάζουν τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης στην Τουρκία εκθέτει για τη Μέση Ανατολή σε άρθρο του στην εφημερίδα Soczu ο Τούρκος στρατηγός ε.α. Naim Barburoglu…
Ο Barburoglu ξεκινά την ανάλυσή του αναφερόμενος στην ανατροπή του Assad στη Συρία – μια ενέργεια που, σύμφωνα με τον ίδιο, υποστηρίχθηκε από τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και το Ισραήλ.
Ως νέος επικεφαλής της Συρίας διορίστηκε ο al-Sara, ηγέτης της Hayat Tahrir al-Sham (HTS), παρακλαδιού της Al Qaeda στη Συρία, ο οποίος φέρεται να έχει εκπαιδευτεί από τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο.Ο στρατηγός σημειώνει ότι η Συρία βρίσκεται πλέον ουσιαστικά υπό ισραηλινό έλεγχο, δρώντας υπό αμερικανικάς εντολάς.
Ο συριακός χερσαίος και εναέριος χώρος χρησιμοποιείται συνεχώς από το Ισραήλ, με αποτέλεσμα η χώρας να έχει απολέσει κυριαρχία.
Στις 21 Ιουλίου 2025, το Ισραήλ δήλωσε ανοιχτά ότι «Τα ισχυρά έθνη-κράτη αποτελούν απειλή για το Ισραήλ», επιβεβαιώνοντας, κατά τον Barburoglu, τον στρατηγικό στόχο της εξάλειψης των εθνών-κρατών στη Μέση Ανατολή από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Σχέδιο διάλυσης
Τα πρώτα βήματα αυτού του σχεδίου ήταν η διάλυση του Ιράκ και της Συρίας. Πλέον, έχουν απομείνει μόνο δύο εθνικά κράτη: η Τουρκία και το Ιράν.
Το Ιράν έχει ήδη αποδυναμωθεί σοβαρά μέσω αυστηρών οικονομικών κυρώσεων και περιστασιακών επιθέσεων.
Το Ισραήλ και οι ΗΠΑ σχεδιάζουν να ξεκινήσουν μια καταστροφική επιχείρηση το 2026, με τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και το Ηνωμένο Βασίλειο να συνεχίζουν τις στρατιωτικές τους προετοιμασίες προς αυτή την κατεύθυνση. Άλλη χώρα στόχος είναι η Τουρκία. Η νέα γεωπολιτική κατάσταση που διαμορφώνεται στη Συρία συνιστά πλέον σοβαρή απειλή για την Τουρκία. Ωστόσο, ο Barburoglu υπογραμμίζει πως η Τουρκία, για λόγους εθνικών συμφερόντων και ασφάλειας, θα προσπαθήσει να αποτρέψει την παράδοση της Συρίας στις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Ο στρατηγός κρίνει αυστηρά τις προηγούμενες τουρκικές πολιτικές.
Αναφέρει ότι το 1991, ο Πρόεδρος Turgut Özal διέπραξε το στρατηγικό λάθος να ανοίξει τον δρόμο για την ίδρυση ενός κουρδικού κράτους στο Βόρειο Ιράκ, ένα λάθος που επαναλήφθηκε στη Συρία.
Επιπλέον, η πολιτική που ακολουθήθηκε μετά το 2011 άνοιξε τον δρόμο για την εμφάνιση μιας αυτόνομης κουρδικής δομής στη Συρία.
Αυτό το «μοιραίο λάθος» μετέτρεψε τη Συρία σε επικίνδυνη για την Τουρκία περιοχή και «συνέτριψε τους ήρωες που ακύρωσαν τη Συνθήκη των Σεβρών».
Στη συνέχεια, ο Barburoglu στρέφει την προσοχή του στην υποστήριξη προς τις YPG/SDF, οι οποίες ελέγχουν στρατηγικά σημαντικούς υδάτινους πόρους, όπως ο ποταμός Ευφράτης, και τους ενεργειακούς πόρους της Συρίας.
Την υποστήριξη αυτή τη χρεώνει στην κυβέρνηση του «αγαπημένου του Erdogan» Trump.
Οι ενέργειες Trump
Ο στρατηγός παραθέτει μια σειρά ενεργειών του Trump, στις οποίες ασκεί έμμεση κριτική καθώς τη θεωρεί εχθρικές για το τουρκικό κράτος:
Το 2017 ανακήρυξε την Ιερουσαλήμ πρωτεύουσα του Ισραήλ, το 2018 πανηγύρισε με την απελευθέρωση του πάστορα Brunson, το 2019 σταμάτησε την Επιχείρηση «Πηγή Ειρήνης» που είχε ξεκινήσει η Τουρκία εναντίον του PKK/YPG στη Συρία, με αποτέλεσμα να μην έχουν πραγματοποιηθεί έκτοτε επιχειρήσεις εναντίον των YPG/SDF, και το 2020 επέβαλε στην Τουρκία τις κυρώσεις CAATSA, που κανονικά εφαρμόζονται σε εχθρικές χώρες, εμποδίζοντας την παράδοση των F-35 (σ.σ. ο στρατηγός μάλλον ηθελημένα αποσιωπά την επιλογή Erdogan να αγοράσει τους S-400).
Κατόπιν, οι Ηνωμένες Πολιτείες ήραν το προσωρινό καθεστώς προστασίας για τους Σύρους, αποφασίζοντας ότι οι συνθήκες στη Συρία ήταν κατάλληλες για επιστροφή και δίνοντας στους περίπου 6.000 Σύρους στις ΗΠΑ προθεσμία 60 ημερών.Αντίθετα, η Τουρκία, ως η χώρα που φιλοξενεί τον μεγαλύτερο αριθμό μεταναστών παγκοσμίως, δεν έχει αισθανθεί ακόμη την ανάγκη να κάνει ένα τέτοιο βήμα, παρά τις συνεχείς εκκλήσεις της συριακής κυβέρνησης προς τους πολίτες της στο εξωτερικό να επιστρέψουν, λόγω της ανάγκης για εργατικό δυναμικό. Η Τουρκία παραμένει σιωπηλή απέναντι σε αυτές τις εκκλήσεις.
Ο ρόλος του PKK
Σχετικά με τη διαδικασία «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία», ο Barburoglu αναφέρει ότι η ρητορική πως το PKK θα καταθέσει τα όπλα του και θα έρθει η ειρήνη, με τη συμβολική καύση 30 πυροβόλων όπλων, στην πραγματικότητα κρύβει άλλη αλήθεια.
Αποκαλύφθηκε πως μεγάλο μέρος των μαχητών του PKK στο Βόρειο Ιράκ πέρασε στη Συρία και εντάχθηκε στις YPG/SDF.
Επομένως, η ρητορική «το PKK καταθέτει τα όπλα» έχει στην πραγματικότητα μετατραπεί στην πραγματικότητα του να γίνει το PKK κράτος στη Συρία.
Ο κύριος στόχος της διαδικασίας «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία» είναι στην πραγματικότητα η απελευθέρωση του ηγέτη των Öcalan.
Ακούγονται φωνές όπως «Αν δοθεί στον Abdullah Öcalan το δικαίωμα να ελπίζει, το κουρδικό πρόβλημα θα λυθεί».
Δεν ενδιαφέρονται για την κράτηση του πρώην συμπροέδρου τους, Selahattin Demirtaş.
Ο μοναδικός στόχος είναι η απελευθέρωση του Öcalan από το İmralı και η εγκαθίδρυση μιας αυτόνομης περιοχής που θα περιλαμβάνει το Hatay, η οποία θα οδηγήσει σε ένα ανεξάρτητο Κουρδιστάν και σε μια κατακερματισμένη Τουρκία.
Σύνταγμα, «ισότιμη υπηκοότητα» και η διάλυση του έθνους κράτους
Ο Barburoglu αναφέρεται στα άρθρα του τουρκικού Συντάγματος που, κατά την ανάγνωσή του, στοχεύουν στη διατήρηση της εθνικής ενότητας: το Άρθρο 42, που ορίζει ότι η τουρκική είναι η μόνη διδασκόμενη μητρική γλώσσα σε εκπαιδευτικά ιδρύματα για τους Τούρκους πολίτες, και το Άρθρο 66, που ορίζει ότι «όποιος συνδέεται με το τουρκικό κράτος μέσω της υπηκοότητας είναι Τούρκος».
Παράλληλα επικρίνει τη μόδα της «ισότιμης υπηκοότητας» και υπενθυμίζει το Άρθρο 10 του Συντάγματος που διακηρύσσει την ισότητα όλων ενώπιον του νόμου.
Κατά την τελική του τοποθέτηση, ο Barburoglu είναι αποκαλυπτικός και δραματικός: δεν πρόκειται απλώς για πολιτικές διαφωνίες ή θεσμικές αστοχίες· ο στόχος, όπως τον περιγράφει, είναι η «καταστροφή του εθνικού κράτους» και η «διάλυση της Τουρκίας».
Η ιστορία, συμπεραίνει, είναι το χωράφι των εθνών: ό,τι σπείρεις, θα θερίσεις. Αν σπείρεις καταιγίδα, το αποτέλεσμα θα είναι σεισμός.