”Η επικεφαλής του Κόμματος Φιλίας, Ισότητας, Ειρήνης (DEB), Τσιγντέμ Ασάφογλου, κατηγόρησε τη Δευτέρα την Αθήνα ότι συστηματικά διαλύει την εκπαίδευση της τουρκικής μειονότητας στη Δυτική Θράκη, προειδοποιώντας ότι το κλείσιμο τριών ακόμη σχολείων αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής αφομοίωσης, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου.
Μιλώντας στο πρακτορείο Anadolu (AA), η Ασάφογλου δήλωσε ότι το ελληνικό Υπουργείο Παιδείας ακολουθεί εδώ και χρόνια μια πολιτική μείωσης του μεγέθους των τάξεων ή κλεισίματος των σχολείων που φοιτά η τουρκική μειονότητα. Φέτος, λίγο πριν την έναρξη της ακαδημαϊκής περιόδου, οι αρχές έκλεισαν σχολεία στο Καρντερέ και το Μεχρικό στη Ροδόπη, καθώς και στο χωριό Χασανλάρ στην περιοχή του Έβρου.
Τόνισε ότι ο αριθμός των μαθητών μειώνεται σκόπιμα κάθε χρόνο με το πρόσχημα της «χαμηλής εγγραφής», με αποτέλεσμα τη μείωση από 210 δημοτικά σχολεία μειονοτήτων πριν από δύο δεκαετίες σε μόλις 83 σήμερα. «Πρόκειται για ένα δημογραφικό σχέδιο μηχανικής που στοχεύει στην πολιτιστική και ταυτότητα αφομοίωση», είπε, προσθέτοντας ότι τέτοιες ενέργειες αποτελούν «έγκλημα βάσει του διεθνούς δικαίου».
Σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάνης του 1923, τα σχολεία της τουρκικής μειονότητας στη Δυτική Θράκη προορίζονται να έχουν αυτόνομο καθεστώς. Ωστόσο, η Ασάφογλου είπε ότι η Αθήνα εφαρμόζει τη συνθήκη επιλεκτικά. «Όταν τους βολεύει, επικαλούνται τη Λωζάνη εναντίον μας. Όταν λέμε “Είμαστε Τούρκοι” και μιλάμε για την τουρκική μειονότητα, μας κατηγορούν ότι παραβιάζουμε τη Λωζάνη και ότι αποτελούμε εθνική απειλή. Αλλά παραβιάζουν τη συνθήκη όποτε τους ωφελεί», σημείωσε.
Υποστήριξε ότι ακόμη και αν μειωθεί ο αριθμός των μαθητών, τα σχολεία των μειονοτήτων δεν μπορούν να κλείσουν βάσει της Λωζάνης. Ωστόσο, μόλις κλείσουν, τα σχολεία δεν ανοίγουν ποτέ ξανά, παρά τους επίσημους ισχυρισμούς περί του αντιθέτου. «Στα χωριά Μουσάκιοϊ και Χατζί Μουσταφά, ο αριθμός των μαθητών αργότερα έφτασε το όριο, αλλά τα σχολεία παρέμειναν κλειστά», είπε.
Η Ασάφογλου κατηγόρησε την Ελλάδα ότι στερεί από τα παιδιά το δικαίωμα στην εκπαίδευση στη μητρική γλώσσα και τα ενθαρρύνει να φοιτούν σε ελληνικά σχολεία, προσφέροντας μεταφορά ως κίνητρο. «Αυτό δεν είναι λύση. είναι αφομοίωση», είπε.
Η ηγέτης του DEB απέρριψε επίσης τον ισχυρισμό της Ελλάδας ότι τα κλεισίματα είναι προσωρινά. «Γνωρίζουμε από την εμπειρία ότι αυτό είναι μόνιμο. Είναι μια υπολογισμένη προσπάθεια να διαβρωθεί η πολιτιστική και γλωσσική μας κληρονομιά», είπε.
Πέρα από την εκπαίδευση, η Ασάφογλου προειδοποίησε ότι οι μεροληπτικές πολιτικές επεκτείνονται στην οικονομία, τη γεωργία και τα ατομικά δικαιώματα. «Η Ελλάδα είναι γνωστή ως το λίκνο της δημοκρατίας, ωστόσο, όταν πρόκειται για την τουρκική μειονότητα στη Δυτική Θράκη, η δημοκρατία απουσιάζει. Οι νόμοι ψηφίζονται χωρίς να ζητηθεί η γνώμη των νόμιμων εκπροσώπων της μειονότητας», είπε.
Υποσχέθηκε να συνεχίσει να αμφισβητεί τα κλεισίματα μέσω πολιτικών και νομικών οδών, συμπεριλαμβανομένου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπου το DEB εκπροσωπείται. «Δεν θα επιτρέψουμε στον τουρκικό λαό εδώ να αφομοιωθεί ή να αγνοηθεί. Αυτά τα δικαιώματα έχουν τις ρίζες τους στην ιστορία και κατοχυρώνονται από διεθνείς συμφωνίες», είπε.
Η Ασάφογλου επέκρινε επίσης τις κακές φυσικές συνθήκες των μειονοτικών σχολείων και την άρνηση του κράτους να βελτιώσει τις εγκαταστάσεις. «Θέλουν να επιδεινωθούν οι συνθήκες, ώστε οι γονείς να στέλνουν τα παιδιά σε ελληνικά σχολεία. Αυτό αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας για τη μείωση του αριθμού μας και την αλλαγή της δημογραφικής σύνθεσης της περιοχής», κατέληξε.
Περίπου 150.000 μουσουλμάνοι Τούρκοι στη Δυτική Θράκη, οικονομικά μία από τις φτωχότερες στην Ελλάδα, παραπονιούνται εδώ και καιρό για την επιδείνωση των συνθηκών. Θεωρώντας την κοινότητα ως «όμηρο» των δεσμών της με την Τουρκία, η ελληνική κυβέρνηση έχει διαπράξει πολυάριθμες παραβιάσεις των υποχρεώσεών της που απορρέουν από τις συνθήκες και των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΔΑ) όλα αυτά τα χρόνια, συμπεριλαμβανομένου του κλεισίματος σχολείων, της απαγόρευσης της εκπαίδευσης στην τουρκική γλώσσα και της άρνησης να επιτρέψει νόμιμα στην κοινότητα να εκλέγει τους θρησκευτικούς ηγέτες της, όπως μουφτήδες (μουσουλμάνους κληρικούς), κάτι που αποτελεί επίσης ένα άλλο δικαίωμα που απορρέει από τη συνθήκη.”