Η επικείμενη αγορά Eurofighter από την Τουρκία, μπορεί να μην αλλάζει δραματικά το αεροπορικό ισοζύγιο ισχύος στο Αιγαίο, ωστόσο, ανοίγει τον δρόμο ώστε η Τουρκία να αποκτήσει πρόσβαση σε ευρωπαϊκά όπλα, προνόμιο που έως τώρα απολάμβαναν μόνο οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις. Hδη από τα Mirage F-1 που υπηρέτησαν στην πολεμική αεροπορία από το 1974 έως το 2003, αλλά κυρίως με την άφιξη των Mirage 2000, η Ελλάδα ενέταξε στο οπλοστάσιό της πυραύλους και τεχνολογίες που της έδιναν τη δυνατότητα να διατηρεί το προβάδισμα έναντι της Τουρκίας, ακόμη και αν οι αριθμοί ήταν εις βάρος της.
Ανακοινώσεις Δένδια για Ενοπλες Δυνάμεις: Θητεία μόνο στον Στρατό Ξηράς, αυξάνεται η αποζημίωση των οπλιτών – Ολες οι αλλαγές
Με τα Eurofighter, η τουρκική αεροπορία θα αποκτήσει για πρώτη φορά μια ευρωπαϊκή πλατφόρμα (μαχητικό), την οποία, χωρίς αμφιβολία, θα επιχειρήσει να εξοπλίσει με ευρωπαϊκής κατασκευής πυραύλους, όπως οι Meteor. «Η αγορά Eurofighter από την Τουρκία είναι κάτι που μπορούμε αντέξουμε», αναφέρουν αρμόδιες πηγές του υπουργείου Εθνικής Αμυνας, συμπληρώνοντας ότι «προτιμούμε να ξοδέψουν τα χρήματα τους σε Eurofighter παρά σε F-35». Ωστόσο, θεωρείται δεδομένο πως η Αγκυρα θα κινηθεί σύντομα και για τα αμερικανικά μαχητικά 5ης γενιάς, στην προσπάθειά της να δημιουργήσει μια σύγχρονη αεροπορική δύναμη.
Τα όπλα
Σύμφωνα με πηγές του υπουργείου Εθνικής Aμυνας, η Ελλάδα βρίσκεται σε διαρκή επαφή με το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία, τόσο για τα μαχητικά όσο και για τα όπλα τους. Λονδίνο και Βερολίνο ενημερώνουν την Αθήνα για τις κινήσεις τους σε ό,τι αφορά το αίτημα της Aγκυρας, ωστόσο, η επόμενη «μάχη», όπως επισημαίνουν οι ίδιες πηγές, θα δοθεί για τα όπλα. Eμπειροι χειριστές της πολεμικής αεροπορίας, οι οποίοι έχουν πετάξει σε κοινούς σχηματισμούς με Eurofighter, επισημαίνουν στην «Κ» ότι με τον κατάλληλο οπλισμό, το συγκεκριμένο μαχητικό είναι ένας πολύ υπολογίσιμος αντίπαλος, ο οποίος σε μεγάλους αριθμούς, μπορεί να προκαλέσει «πονοκέφαλο» ακόμη και στις πιο ικανές αεροπορικές δυνάμεις.
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι Τούρκοι έχουν ζητήσει τους πυραύλους αέρος / αέρος Meteor, αντίστοιχους με εκείνους που φέρουν τα ελληνικά Rafale. Τα Eurofighter, όμως, μπορούν να εξοπλιστούν και με πυραύλους στρατηγικής κρούσης τύπου Cruise και συγκεκριμένα, τους Scalp EG που διαθέτουν τα ελληνικά Rafale και Mirage ή τους Storm Shadow, που πρόκειται απλώς για τη βρετανική εκδοχή των Scalp. Ωστόσο, η «φαρέτρα» των Eurofighter είναι μεγαλύτερη. Τα αεροσκάφη αυτά μπορούν να δεχτούν και αμερικανικής προέλευσης όπλα, όπως οι πύραυλοι Α/Α μικρού βεληνεκούς AIM-9, που διαθέτουν ήδη οι Τούρκοι, αλλά και οι μεγαλύτερης εμβέλειας AIM-120C AMRAAM. Τα Eurofighter μπορούν να φέρουν και τους γερμανικούς στρατηγικούς πυραύλους TAURUS, αν και προς το παρόν δεν υπάρχει σχετικό αίτημα από την Aγκυρα.
Η σύγκριση
Αν και αναπτύχθηκαν για διαφορετικούς ρόλους, το Eurofighter ως μαχητικό υπεροχής για να αναχαιτίζει ρωσικά αεροσκάφη και το Rafale ως αεροσκάφος κρούσης με εντυπωσιακές αντιαεροπορικές δυνατότητες, αμφότερα, με το πέρασμα του χρόνου, εξελίχθηκαν σε αεροσκάφη πολλαπλών ρόλων. Eχουν, μάλιστα αρκετά κοινά στοιχεία.
Αν υποθέσουμε ότι τουλάχιστον τα 20 από τα 40 Eurofighter που επιθυμεί να αποκτήσει η Τουρκία θα είναι της εκδοχής Trench 3 ή ανώτερης, τότε μιλάμε για δύο μαχητικά (Rafale και Eurofighter) 4,5 γενιάς. Και τα δύο διαθέτουν ραντάρ ηλεκτρονικής σάρωσης τύπου AESA, ωστόσο για την Τουρκία θα είναι η πρώτη φορά που αποκτά αυτή την τεχνολογία, ενώ η Ελλάδα διαθέτει αντίστοιχων δυνατοτήτων ραντάρ στα F-16 Viper και σύντομα στα F-35.
Και τα δύο έχουν πτέρυγα σχήματος «Δέλτα» και επιφάνειες ελέγχου στο μπροστινό μέρος της ατράκτου (Canards) που τους επιτρέπουν να έχουν μεγάλο βαθμό αυτονομίας (nose authority), πρόσθετη άνωση και καλύτερη ευελιξία. Παράλληλα, η πτέρυγα «Δ» ενισχύει τις επιδόσεις του μαχητικού στις χαμηλές ταχύτητες, του επιτρέπει να «χάνει» ενέργεια γρήγορα – κάτι που είναι σημαντικό σε μια κλειστή αερομαχία – και το γεγονός ότι είναι δικινητήρια και μάλιστα εξοπλισμένα με ιδιαίτερα ισχυρούς κινητήρες, σημαίνει ότι παρά την αντίσταση της μεγάλης κύριας πτέρυγας, μπορούν να πετύχουν εντυπωσιακές επιδόσεις.
Σύμφωνα με ανοιχτές πηγές, η μέγιστη ταχύτητα του Rafale με τυπικό φόρτο αγγίζει τo Mach 1.8, ενώ αντίστοιχα του Eurofighter το Mach 2.3. Το Rafale, ωστόσο, υπερτερεί σε επιχειρησιακή εμβέλεια καθώς αν και μεταφέρει ελαφρώς λιγότερο καύσιμο κάνει καλύτερη διαχείριση, πετυχαίνοντας εμβέλεια 1.850 χιλιομέτρων σε σχέση με τα 1.340 χιλιόμετρα του Eurofighter.
Ως προς το φορτίο, το Eurofighter μπορεί να μεταφέρει 9 τόνους και διαθέτει 13 πυλώνες οπλισμού, ενώ το Rafale μεταφέρει 9,5 τόνους και έχει 14 πυλώνες οπλισμού. Αξίζει να σημειωθεί, ωστόσο, ότι το Eurofighter μπορεί να οπλιστεί με τέσσερις πυραύλους αέρος / αέρος Meteor ενώ το Rafale με δύο. Το Eurofighter διαθέτει καλύτερο ρυθμό ανόδου, 315 μέτρα / δευτερόλεπτο, ενώ το Rafale 305 μέτρα / δευτερόλεπτο, αμφότερα διαθέτουν ικανά συστήματα αυτοπροστασίας και ηλεκτρονικού πολέμου, Spectra για το Rafale και Praetorian DASS για το Eurofighter, ενώ, εκτός από το ραντάρ διαθέτουν και παθητικό σύστημα εντοπισμού με υπέρυθρες (IRST).
Σταύρος Ιωαννίδης-kathimerini.gr