* Του Κώστα Σαρικά
Η απόφαση των Ιταλών να «βγάλουν στο σφυρί» στα τέλη της δεκαετίας τις δύο παλαιότερες φρεγάτες Bergamini που διαθέτουν στο οπλοστάσιο τους προσθέτει χωρίς αμφιβολία μια ακόμη παράμετρο στον εξοπλιστικό σχεδιασμό του Πολεμικού Ναυτικού.
Το Ναυτικό Επιτελείο από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστή η πρόθεση των γειτόνων να πουλήσουν τις φρεγάτες «Carlo Bergamini» και «Virginio Fasan» δεν έκρυψε το ενδιαφέρον του για τα πλοία που επιχειρούν μόλις 12 χρόνια και διαθέτουν εκτόπισμα που αγγίζει τους 6.700 τόνους, πολύ μεγαλύτερο δηλαδή από κάθε Μονάδα Επιφανείας που έχει στη «φαρέτρα» του ο ελληνικός Στόλος.
Όμως όπως τονίζεται χαρακτηριστικά «η πρόθεση πώλησης των συγκεκριμένων πλοίων έως την απόκτηση τους από το Πολεμικό Ναυτικό πέρα από το γεγονός ότι απέχει μια πενταετία δεν μπορεί να θεωρείται ως δεδομένη».
Ακόμα και εάν η προσφορά των Ιταλών τόσο στο οικονομικό της σκέλος όσο και σε όλες τις υπόλοιπες παραμέτρους της γίνει αποδεκτή από την ελληνική πλευρά δεν θεωρείται δεδομένο ότι τα δύο πλοία θα καταλήξουν στην Ελλάδα.
Λαμβάνοντας υπόψη το τεράστιο ενδιαφέρον για μεταχειρισμένα πολεμικά πλοία – πόσο μάλλον όταν πρόκειται για Μονάδες με λιγότερα από 20 χρόνια υπηρεσίας και σύγχρονα συστήματα – δεν θεωρείται απίθανο τις δύο Bergamini να διεκδικήσουν και άλλες χώρες. Και φυσικά κανένα δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι οι Ιταλοί δεν θα εισέλθουν σε μια διαδικασία πλειοδοσίας προκειμένου να εξασφαλίσουν το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος.
Επίσης, κανένας δεν μπορεί να αγνοήσει και τις πολύ καλές σχέσεις που έχουν αναπτύξει τα τελευταία χρόνια με την Τουρκία αλλά και με άλλες χώρες όπως η Αίγυπτος, η οποία ήδη έχει αγοράσει δύο μεταχειρισμένες φρεγάτες Bergamini.
Κατά συνέπεια το Πολεμικό Ναυτικό θέτει σοβαρή υποψηφιότητα στην διεκδίκηση των δύο πλοίων, όμως δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να στηρίξει τον εξοπλιστικό του σχεδιασμό έχοντας από τώρα ως δεδομένη την απόκτηση των Bergamini. Εκτός εάν οι δύο χώρες ολοκληρώσουν το επόμενο διάστημα την διαπραγμάτευση και συμφωνήσουν, ενδεχόμενο το οποίο θεωρείται απίθανο έως αδύνατο να συμβεί πέντε χρόνια πριν την αποδέσμευση των δύο πλοίων.
Με αυτά τα δεδομένα το ζήτημα απόκτησης των ιταλικών φρεγατών θα αποτελέσει μια ακόμα παράμετρο στην δύσκολη εξίσωση που καλείται να λύσει το Πολεμικό Ναυτικό και μάλιστα υπό μεγάλη πίεση χρόνου. Τα άμεσα ζητούμενα είναι η έναρξη του προγράμματος εκσυγχρονισμού των τεσσάρων φρεγατών ΜΕΚΟ κλάσης «ΥΔΡΑ» και η απόκτηση της 4ης φρεγάτας Belharra.
Επιπλέον, όπως ήδη έχει αναφέρει το Onalert.gr στις προτεραιότητες ανήκουν ο εκσυγχρονισμός των τεσσάρων υποβρυχίων κλάσης «ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ», ο εκσυγχρονισμός των επτά πυραυλακάτων κλάσης «ΡΟΥΣΣΕΝ» και η απόκτηση δύο συν δύο καινούργιων υποβρυχίων με τις πρώτες διερευνητικές επαφές να έχουν αρχίσει.
Από κει και πέρα τα πάντα βρίσκονται στο τραπέζι σε ότι αφορά καινούργιες Μονάδες Επιφανείας με το Πολεμικό Ναυτικό να περιμένει τις ανακοινώσεις του Πρωθυπουργού στις 4 Απριλίου σύμφωνα με την τελευταία ενημέρωση. Η «Λευκή Βίβλος» της ΕΕ για την άμυνα και τα εξοπλιστικά η οποία αναμένεται να οριστικοποιηθεί τον Ιούνιο αφήνει μεγάλα περιθώρια αισιοδοξίας για επιπλέον κονδύλια. Το πρόγραμμα της Ευρωκορβέτας ενδιαφέρει άμεσα το Πολεμικό Ναυτικό, ενώ παρακολουθεί και την εξέλιξη του προγράμματος των φρεγατών Constellation αν και όλα δείχνουν ότι δεν προβλέπονται άμεσες αποφάσεις.