Όπως έδειξαν, αρχέγονες μικρές μαύρες τρύπες, τρισεκατομμυριοστά του τρισεκατομμυριοστού του τρισεκατομμυριοστού του δευτερολέπτου μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, παράγουν βαρυτικά κύματα, τα οποία διαδιδόμενα στο Σύμπαν αλλάζουν ελαφρώς τη ροή του χρόνου από όπου περνούν!
Συγκεκριμένα, ερευνητές από το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών (ΕΑΑ) και την Ακαδημία Αθηνών έδειξαν για πρώτη φορά ότι η Θεωρία των Υπερχορδών μπορεί να έχει συγκεκριμένες παρατηρήσιμες επιπτώσεις στα δεδομένα που σχετίζονται με το αρχέγονο Σύμπαν. O Ακαδημαϊκός Δημήτρης Νανόπουλος, ένας από τους πατέρες της Θεωρίας των Υπερχορδών και κορυφαίος επιστήμονας παγκοσμίως, σε συνεργασία με τον Διευθυντή του Ινστιτούτου Αστρονομίας, Αστροφυσικής, Διαστημικών Εφαρμογών και Τηλεπισκόπησης (ΙΑΑΔΕΤ) του ΕΑΑ Σπύρο Βασιλάκο και τον Κύριο Ερευνητή του ΙΑΑΔΕΤ Μάνο Σαριδάκη, μαζί με τον μεταδιδακτορικό ερευνητή Θοδωρή Παπανικολάου και τον υποψήφιο Διδάκτορα Χάρη Τζερεφό, δημοσίευσαν επιστημονική εργασία, στην οποία έδειξαν ότι τα πρόσφατα ανακοινωθέντα αποτελέσματα βαρυτικών κυμάτων από το Διεθνές Πείραμα NANOGrav ενδέχεται να περιέχουν «υπογραφές» των Υπερχορδών.
Μάλιστα, μία μόλις ημέρα μετά τη δημοσίευση, το πανεπιστήμιο Columbia την ανέδειξε ως καλύτερη νέα εργασία που προτείνει στους ερευνητές του να διαβάσουν.
«Η ενασχόλησή μας με ένα τόσο θεμελιώδες ζήτημα της επιστήμης καταδεικνύει το υψηλό επίπεδο έρευνας που γίνεται στο Αστεροσκοπείο Αθηνών σε θέματα θεωρητικής φυσικής και κοσμολογίας. Εδώ και 40 περίπου χρόνια η Θεωρία των Υπερχορδών θεωρείται η πιο θεμελιώδης, η απόλυτη θεωρία εξήγησης των νόμων του Σύμπαντος, που κατορθώνει να περιγράψει όλες τις αλληλεπιδράσεις, όλα τα στοιχειώδη σωμάτια, να ενώσει τον κόσμο της κλασικής φυσικής με τον κβαντικό κόσμο» εξηγεί στο Newsbomb.gr ο Διευθυντής του ΙΑΑΔΕΤ Σπύρος Βασιλάκος, από την επιστημονική ομάδα.
Μέχρι σήμερα, όμως, δεν έχει υπάρξει πειραματική επαλήθευση της Θεωρίας Χορδών. Όπως σημειώνει ο κ. Βασιλάκος, «υπάρχει ένα πρόβλημα: εφόσον οι Υπερχορδές έχουν μέγεθος μικρότερο από τρισεκατομμυριοστά του τρισεκατομμυριοστού του πυρήνα του ατόμου, δεν θα μπορέσουμε ποτέ να ελέγξουμε την ύπαρξή τους και την ορθότητα της θεωρίας τους, καθώς ποτέ δεν θα καταφέρουμε να κάνουμε πειράματα τέτοιας ακρίβειας. Γι’ αυτό και μεγάλο τμήμα της επιστημονικής κοινότητας έλεγε την περιβόητη φράση “η Θεωρία Χορδών δεν είναι καν λάθος”».
Στο πρόβλημα «έριξε φως» εν μέρει το Πείραμα NANOGrav (North American Nanohertz Observatory for Gravitational Waves) μια μεγάλη συνεργασία ραδιοτηλεσκοπίων από τις ΗΠΑ, τη Γερμανία, την Αυστραλία, την Ινδία κ.ά. Στις 29 Ιουνίου 2023, οι επιστήμονες ανακοίνωσαν μια εκπληκτική ανακάλυψη, ότι οι συχνότητες και η συμπεριφορά των εκπομπών ακτινοβολίας από μακρινούς pulsars ήταν ελαφρώς διαφορετική από αυτή που αναμενόταν.
Gravitational Waves | Cosmic Symphony
Οι pulsars είναι ισχυρά μαγνητισμένοι περιστρεφόμενοι αστέρες νετρονίων που το βασικό τους χαρακτηριστικό είναι ότι εκπέμπουν με πολύ σταθερό τρόπο, και φαίνονται σε εμάς σαν να αναβοσβήνουν με σταθερή συχνότητα, και γι’ αυτό και αποκαλούνται «φάροι του Σύμπαντος».
«Τι βρήκε λοιπόν το NANOGrav; Ότι κάτι άλλαξε ελαφρώς τη συχνότητά των pulsars, σαν κάτι να μετέβαλε τη “ροή του χρόνου” στην περιοχή τους! Kαι αυτό μπορεί να είναι ένα μόνο πράγμα: βαρυτικά κύματα πολύ χαμηλής συχνότητας, που ξέρουμε ότι πρακτικά μπορούν να παραχθούν μόνο στο αρχέγονο Σύμπαν, τις πρώτες στιγμές μετά τη Μεγάλη Έκρηξη (Big Bang)» δηλώνει ο Μάνος Σαριδάκης από την επιστημονική ομάδα.
Αυτό, λοιπόν, που έδειξαν οι ερευνητές του Αστεροσκοπείου και της Ακαδημίας είναι ότι οι Υπερχορδές επηρεάζουν ακριβώς αυτή τη φάση του αρχέγονου Σύμπαντος που λέγεται Πληθωρισμός, δηλαδή τρισεκατομμυριοστά του τρισεκατομμυριοστού του τρισεκατομμυριοστού του δευτερολέπτου μετά τη Μεγάλη Έκρηξη και παράγουν αρχέγονες μικρές μαύρες τρύπες, που με τη σειρά τους παράγουν βαρυτικά κύματα, τα οποία διαδιδόμενα στο Σύμπαν αλλάζουν ελαφρώς τη ροή του χρόνου από όπου περνούν. «Αυτά ακριβώς είναι που επηρεάζουν τα pulsars και τις παρατηρήσεις τους. Επομένως, οι σημερινές παρατηρήσεις έχουν εγγεγραμμένες μέσα τους “ίχνη” των Υπερχορδών», συνεχίζει ο Μάνος Σαριδάκης.
«Μπορεί λοιπόν να μην μπορέσουμε ποτέ να κάνουμε πειράματα φτάνοντας σε τόσο απίστευτα μικρές αποστάσεις ώστε να μελετήσουμε τις Υπερχορδές, αλλά μπορούμε να κοιτάξουμε την Ιστορία του Σύμπαντός μας, η οποία περιέχει ίχνη από την εποχή που όλο το παρατηρήσιμο Σύμπαν ήταν τόσο απίστευτα μικρό. Την εποχή των Υπερχορδών!» καταλήγει.