Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψει κανείς αυτά που έγιναν μέσα στην εκκλησία, στην Τρίπολη, κατά τη διάρκεια της εξοδίου ακολουθίας για τον υποσμηναγό Τουρούτσικα που έφυγε τόσο άδικα από τη ζωή.
Την ώρα που ξεκινούσαν οι επικήδειοι, οι φίλοι και συνάδελφοι του Μάριου στην Πολεμική Αεροπορία, αυτοί που κράτησαν το φέρετρό του, εκείνοι που στάθηκαν στις τέσσερις γωνίες του μέσα στο ναό κατά τη διάρκεια της τελετής, έσπασαν.
Ακόμη και αυτοί οι ατρόμητοι άνδρες, που καθημερινά παίζουν κορώνα γράμματα τη ζωή του στους αιθέρες, έσπασαν και δάκρυσαν.
Η εικόνα των παιδιών αυτών να βάζουν τα κλάματα για το χαμό του φίλου τους, για το χαμό ενός ήρωα, θα μείνει για πάντα χαραγμένη στη μνήμη όλων.
Νέα παιδιά, που είναι κάθε μέρα μαζί, που ήταν καθημερινά στους ουρανούς με τον άτυχο υποσμηναγό. Αυτοί λοιπόν που κράτησαν το φέρετρο και τίμησαν το φίλο τους, δεν άντεξαν. Αλλά τα δάκρυά τους είναι και η παρακαταθήκη για την Ελλάδα, ότι μπορούν να συνεχίσουν το έργο που άφησε πίσω ο Μάριος, μαζί με τον Στάθη. 
