Χιλιάδες παράνομοι μετανάστες από αραβικές χώρες και τη Μέση Ανατολή συγκεντρώνονται στα παράλια της Λιβύης, έτοιμοι να επιβιβαστούν σε υπερφορτωμένα σκάφη με προορισμό την Ελλάδα. Οι ακτές της Κρήτης και της Γαύδου, ήδη ασφυκτικά πιεσμένες από τις καθημερινές αφίξεις, κινδυνεύουν να δεχτούν νέο κύμα εισβολής, καθώς οι διακινητές εκμεταλλεύονται την αστάθεια της περιοχής για να στείλουν χιλιάδες στην ελληνική επικράτεια.
Οι διακινητές, εκμεταλλευόμενοι την αστάθεια της περιοχής και την απουσία αποτελεσματικών ελέγχων, οργανώνουν μαζικές αποστολές, με την Ελλάδα να βρίσκεται στο έλεος μιας κρίσης που κλιμακώνεται με τρομακτικούς ρυθμούς.
Η Ελλάδα, ανήμπορη να ελέγξει τις ροές, βρίσκεται στο έλεος μιας κρίσης που απειλεί να την καταπιεί, με τις τοπικές κοινωνίες να παρακολουθούν με αγωνία την επερχόμενη καταιγίδα.
Οι καθημερινές αφίξεις, που ήδη ξεπερνούν κάθε προηγούμενο, απειλούν να πνίξουν τη χώρα, ενώ οι τοπικές κοινωνίες παρακολουθούν με απόγνωση την πατρίδα τους να αλλοιώνεται και να χάνεται κάτω από το βάρος μιας ανεξέλεγκτης εισβολής.
Η Χώρα Βουλιάζει
Οι χιλιάδες που ετοιμάζονται να αποπλεύσουν από τη Λιβύη δεν αποτελούν απλώς έναν αριθμό, αλλά μια υπαρξιακή απειλή για την Ελλάδα. Οι δομές φιλοξενίας σε Κρήτη, Χανιά, Ρέθυμνο και Ηράκλειο έχουν ξεπεράσει τα όριά τους, με εκατοντάδες να μεταφέρονται καθημερινά στην ενδοχώρα. Ωστόσο, η πικρή αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι από αυτούς δεν πρόκειται να φύγουν ποτέ. Οι διαδικασίες ασύλου είναι χρονοβόρες, οι απελάσεις σχεδόν ανύπαρκτες, και η Ελλάδα, εγκλωβισμένη στις διεθνείς της υποχρεώσεις, αδυνατεί να σταματήσει το κύμα.
Οι μετανάστες, εγκαθιστάμενοι σε πόλεις και χωριά, αλλάζουν σταδιακά το πρόσωπο της χώρας, με την κοινωνική συνοχή να δοκιμάζεται και την πολιτισμική ταυτότητα να κινδυνεύει να χαθεί.
Παρά τις προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης, με πλοία του Πολεμικού Ναυτικού να επιχειρούν στα διεθνή ύδατα και διπλωματικές αποστολές στη Λιβύη, οι ροές συνεχίζονται αμείωτες.Οι διακινητές, με δίκτυα που εκτείνονται από την Αφρική έως την Τουρκία, βρίσκουν πάντα νέες διαδρομές, εκμεταλλευόμενοι τις καλές καιρικές συνθήκες και την απουσία συντονισμένης ευρωπαϊκής απάντησης.
Οι κάτοικοι της Κρήτης, από τη Γαύδο μέχρι τον Λέντα, βιώνουν καθημερινά το χάος, με τις παραλίες τους να μετατρέπονται σε σημεία αποβίβασης και τις ζωές τους να διαταράσσονται από την ανεξέλεγκτη εισροή.Η Ελλάδα μοιάζει να βουλιάζει, ενώ η Ευρώπη παραμένει θεατής σε μια κρίση που απειλεί να αλλοιώσει ανεπανόρθωτα τον ελληνικό ιστό.
Η Ελλάδα, κάποτε φάρος πολιτισμού και ιστορίας, κινδυνεύει να χαθεί κάτω από το βάρος χιλιάδων που φτάνουν χωρίς έλεγχο και παραμένουν χωρίς προοπτική επιστροφής. Οι τοπικές κοινωνίες, εξαντλημένες από την πίεση, βλέπουν την καθημερινότητά τους να καταρρέει, ενώ η αίσθηση ότι η χώρα αλλοιώνεται γίνεται όλο και πιο έντονη.
Με τις ροές να συνεχίζονται αδιάκοπα και χωρίς ουσιαστική λύση στον ορίζοντα, η Ελλάδα στέκεται στο χείλος μιας υπαρξιακής κρίσης, με την ταυτότητά της να απειλείται από μια εισβολή που δεν δείχνει σημάδια επιβράδυνσης.