Γράφει ο Χρήστος Μέγας-ieidiseis.gr
Στην κυβερνητική… φιλολογία κυριαρχούν οι αναφορές για φοροελαφρύνσεις και δίκαιες μεταρρυθμίσεις. Είναι αναφορές οι οποίες, στη συνέχεια, πολλαπλασιάζονται με… τηλεοπτική πρόοδο.
Συνήθως, ελάχιστη σχέση έχουν με τις σκληρές συνθήκες βιώνουν οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι και οι καταναλωτές. Αυτή είναι η δύσκολη καθημερινότητα.
Από την άλλη όμως το οικονομικό επιτελείο διυλίζει τα εργοδοτικά βάρη, ενόσω καταπίνει την κάμηλον των επιβαρύνσεων σε μισθωτούς και συνταξιούχους.
Από τις αρχές του έτους έχουν μειωθεί κατά μία ποσοστιαία μονάδα οι ασφαλιστικές εισφοράς, ισοδύναμα μοιρασμένη μεταξύ εργοδότη και μισθωτού η μείωση. Τα χρήματα θα λείψουν από τα έσοδα υπέρ Υγείας (εισφορές υπέρ ΕΟΠΥΥ) και υπολογίζονται σε περισσότερα από 450 εκ. ευρώ σε ετήσια βάση.
Αυτά τα χρήματα θα καλυφθούν από τον κρατικό προϋπολογισμό. Δηλαδή τους σκληρά φορολογούμενους. Προϋπολογισμός ο οποίος έχει υπερέσοδα λόγω ακρίβειας (επιβολή των υψηλών συντελεστών ΦΠΑ επί ακριβότερων, λόγω πληθωρισμού, προϊόντων) και μη τιμαριθμοποίησης της φορολογικής κλίμακας.
Κόφτης
Από φέτος οι Βρυξέλλες χρησιμοποιούν ένα πρόσθετο κριτήριο προκείμενου να τιθασεύσουν τα ελλείμματα των κρατών μελών. Έβαλαν κόφτη στην αύξηση των δαπανών στο +3,7% εν σχέσει με το 2024.
Το εν λόγω «φρένο» αφορά ακόμη και την Ελλάδα (σ.σ. +3% από το 2026 και μετά), έστω και εάν έχουμε πλέον πρωτογενή πλεονάσματα και όχι ελλείμματα. Αυτός ο κόφτης όμως δημιουργεί τεράστια προβλήματα σε μια χώρα με αναιμικό κοινωνικό κράτος και διαλυμένες υποδομές λόγω της πολύχρονης οικονομικής και υγειονομικής κρίσης.
Ωστόσο, η κυβέρνηση, αφού δεν μπορεί να αυξήσει τις δαπάνες (όριο 3,7%), θα μπορούσε να μειώσει τα έσοδα. Αφήνοντας, εν τέλει, περισσότερα χρήματα στην αγορά που στενάζει από έλλειψη ρευστότητας…
Πλην όμως επιλέγει να μαζέψει λιγότερα χρήματα από τις επιχειρήσεις, αλλά πολύ περισσότερα από τους μισθωτούς…
Παράδειγμα
Τον προσεχή Απρίλιο αναμένεται να αυξηθεί ο βασικός εισαγωγικός μισθός κατά περίπου 4,8%. Και από 830 ευρώ μεικτά σήμερα να ανέλθει στα 870 ευρώ.
-Και πάλι όμως θα είναι μειωμένος εν σχέσει με τον προ κρίσης κατώτατο μισθό των 751 ευρώ. Για να έχει το ίδιο διαθέσιμο εισόδημα ο μισθωτός, με αυτό που είχε προ της κρίσης, θα έπρεπε ο εισαγωγικός μισθός να είναι 969 ευρώ, συν 29% που είναι ο πληθωρισμός από το 2009 μέχρι σήμερα. Αυτό το όριο βασικού μισθού δεν θα το φτάσει ο εργαζόμενος ούτε το 2027, χρονιά κατά την οποία ο «κατώτατος μισθός θα φτάσει τα 950 ευρώ» σύμφωνα με τον πρωθυπουργό Κ.Μητσοτάκη…
Άρα, ενώ το ΑΕΠ της χώρας έχει επανέλθει στα προ κρίσης επίπεδα (235 δισ. ευρώ το 2008, όσο και φέτος), ο πραγματικός μισθός θα εξακολουθεί να είναι μειωμένος κατά 100 ολόκληρα ευρώ κάθε μήνα…
Για να μην μιλήσουμε για τον μέσο-πραγματικό μισθό, ο οποίος συντείνει προς τον… κατώτατο. Και αυτό γιατί έχουν υποχωρήσει οι Συλλογικές Διαπραγματεύσεις, ενώ είχαν «πάγωσε» για 12 χρόνια (Φεβρουάριος 2012-Δεκέμβριος 2023) οι ωριμάνσεις (3ετίες).
-Από την αύξηση των 40 ευρώ το μήνα του προσεχούς Απριλίου ο μισθωτός θα εισπράξει μόλις 25 ευρώ λόγω ασφαλιστικών κρατήσεων και… εφορίας.
Από τα 870 ευρώ, τα 130 συνεχίζουν να αποτελούν εργατική συμμετοχή υπέρ ΕΦΚΑ, ΕΟΠΥΥ, ΔΥΠΑ κ.α.
Όμως τα 740 «καθαρά» το μήνα συγκροτούν ετήσιο εισόδημα 10.360 ευρώ (14 μισθοί). Και καθώς με τη νέα αύξηση το ετήσιο εισόδημα ξεπερνά τα 10.000 ευρώ, το επιπλέον αυτού του ορίου ποσό θα υπόκειται σε φορολογία 22%. Ενώ τα διανεμόμενα μερίσματα (μη επενδυόμενα κέρδη) απλώς φορολογούνται με συντελεστή 5%! Ανεξαρτήτως ύψους αυτών…
Κοντολογίς, από τα 40 ευρώ της «αύξησης» του προσεχούς Απριλίου, τα 15 θα είναι φόροι και κρατήσεις (37,5% υπέρ εφορίας και ΕΦΚΑ), ενώ ο εργαζόμενος θα λάβει σαν αύξηση 25 ευρώ. Ούτε 80 λεπτά την ημέρα λόγω υπερφορολόγησης της εργασίας και μη τιμαριθμοποίησης της φορολογικής κλίμακας…