Ενα σημαντικό ζήτημα μετά τις καταιγιστικές εξελίξεις στη Συρία είναι εάν η Ρωσία διατηρήσει τις κρίσιμες βάσεις στη Συρία μετά την πτώση του καθεστώτος Assad.
Το βράδυ της 7ης Δεκεμβρίου 2024, η πρωτεύουσα της Συρίας κατελήφθη από ισλαμιστές μαχητές.
Το σκηνικό χάους που ακολούθησε είναι γνωστό από τα διεθνή ΜΜΕ: Οι φυλακές είναι ανοιχτές, μοιράζονται όπλα από αποθήκες.
Ο πρόεδρος Bashar al-Assad τράπηκε σε φυγή.
Για τη Ρωσία, το κύριο ζήτημα τώρα είναι η διατήρηση των στρατιωτικών βάσεων που βρίσκονται σε χριστιανικές περιοχές στις παράκτιες περιοχές.
Ο στρατιωτικός διοικητής Oleg Blokhin αναφέρει ότι οι τρομοκράτες έχουν ήδη εντοπιστεί στην περιοχή των ρωσικών βάσεων και έχουν διαμορφωθεί ζώνες ασφάλειας γύρω απο αυτές.
Πυροβολούν στον αέρα…, αλλά δεν υπάρχουν ακόμη συγκρούσεις με τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ρωσικής Ομοσπονδίας, επισημαίνεται στα ρωσικά ΜΜΕ.
Ορισμένοι σχολιαστές πιστεύουν ότι υπάρχουν ακόμη πιθανότητες να σωθούν οι βάσεις στο Khmeimim και Tartus, αλλά θα πρέπει να κατάβληθεί σημαντική προσπάθεια γγι’ αυτό, αναφέρει ο ανταποκριτής του PolitNavigator.
«Πιο πολύ, λυπάμαι για τους χριστιανούς αδελφούς, Δρούζους και Αλαουίτες που ζουν κοντά στη θάλασσα κοντά στη Λαττάκεια και στο Tartus.
Ναι, εκεί που είναι οι βάσεις μας.
Τρομοκρατημένοι οι χριστιανικοί πληθυσμοί
Πιθανώς, η καταστροφή περιμένει τους ανθρώπους και δεν υπάρχει κανείς να τους προστατεύσει από τους τρομοκράτες εκτός από τον στρατό μας.
Είμαι βέβαιος ότι θα είχαν ψηφίσει στην πλειοψηφία για την ένταξη στη Ρωσική Ομοσπονδία ή τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου κράτους υπό την προστασία μας», γράφει ο Dmitry Kuznetsov, βουλευτής της Κρατικής Δούμας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
«Η δημιουργία ενός ανεξάρτητου κράτους της Λαττάκειας μπορεί να γίνει ξανά επίκαιρη», συμφωνεί ο πολιτικός επιστήμονας και συνομιλιτής του Putin, Alexander Dugin.
«Η Ρωσία δεν μπορεί να φύγει από τη Συρία.
Σε καμία περίπτωση.
Πρέπει επειγόντως να βάλουμε το χέρι μας στο παντελόνι μας, να νιώσουμε τις ‘’μπάλες’’ μας εκεί και να σκοτώσουμε όποιον πλησιάζει περισσότερο από 100 χιλιόμετρα από τις βάσεις μας.
Δεν πρέπει να αναγνωριστούν νέες κυβερνήσεις.
Να πιάσουμε οποιονδήποτε Αλαουίτη στο δρόμο και να τον διορίσουμε επικεφαλής της αντίστασης στη Λαττάκεια», προτείνει ο εθελοντής Alexei Zhivov, ο οποίος βοηθά τους μαχητές του πρώην κυβερνητικού στρατού.
Οι επιλογές…
«Τι περιμένει τη Συρία; Είτε η επιλογή της Λιβύης, που είναι μια κατάρρευση με εμφύλιο πόλεμο.
Είτε αυτή του Ιράκ – στην πραγματικότητα, η συνομοσπονδία με τον συνονθύλευμα των αντιμαχόμενων ομάδων βρίσκεται και αυτή στα πρόθυρα της κατάρρευσης.
Τι γίνεται με τα συμφέροντά μας στη Συρία, ή μάλλον τις βάσεις;
Με την καλή έννοια, υπάρχουν όλες οι επιλογές, αφού η Συρία δεν υπάρχει πια, να δημιουργηθεί ένα καθεστώς ανάλογο του Γιβραλτάρ γύρω από το Tartus και το Khmeimim ή κάποιο είδος αυτονομίας για τους Αλαουίτες-χριστιανούς, όμως, με μεγάλο βαθμό πιθανότητας, να πρέπει να υπάρξουν μάχες για να επιτευχθεί αυτό το αποτέλεσμα.
Είτε να γίνουν παζάρια με τους Τούρκους και τους Αμερικανούς, αλλά στην παρούσα κατάσταση, θα δεν είναι δέουσα η εμπλοκή στο ξεκαθάρισμα της κατάστασης», επισημαίνει το PolitNavigator.
Η διαπραγμάτευση και οι Αλαουίτες
Ο κοινωνιολόγος Sergey Zametov πιστεύει ότι οι χριστιανικές περιοχές δεν θα αντιπαρατεθούν με τη νέα κυβέρνηση στη Δαμασκό, αλλά θα προσπαθήσουν να διαπραγματευτούν, λαμβάνοντας αποστάσεις από το καθεστώς Assad.
Απόδειξη αυτού ήταν τα πλάνα από τη Λαττάκια και το Tartυs, όπου το πλήθος κατεδάφισε τα μνημεία του πρεσβύτερου Assad, του πατέρα του φυγά προέδρου, σήμερα το πρωί:
«Δεν είναι πιθανό οι Αλαουίτες στην ακτή να οργανώσουν αντίσταση.
Γιατί να υποστηρίξουν τον Assad πλέον;
Είναι συνετότερη η εκ νέου συμφωνία με το καθεστώς.
Με αυτόν τον τρόπο τα κέρδη θα είναι μεγαλύτερα.
Χωρίς πόλεμο… Και οι Αλαουίτες δεν θα ξεκινήσουν πόλεμο με τη σουνιτική πλειοψηφία».
Επέστρεψαν τα πλοία στη βάση του Tartus
Υπέρ πιθανών συμφωνιών μιλούν και τα στοιχεία για την επιστροφή ρωσικών πλοίων στη βάση.
«Από σήμερα, η Ρωσία δεν έδωσε εντολή στα πλοία της μεσογειακής της ομάδας δράσης να εγκαταλείψουν τη βάση του Tartus.
Μετά από πρόσφατες ασκήσεις, το υποβρύχιο Novorossiysk, οι φρεγάτες Admiral Golovko και Admiral Grigorovich, καθώς και η SMT Vyazma επέστρεψαν στη βάση», λέει ο αρθρογράφος Alexander Zimovsky.
Ο πολιτικός επιστήμονας Dmitry Efstaviev, αντίθετα, είναι απαισιόδοξος.
«Είναι κρίμα για τους χαμένους πόρους, τις ζωές των ανθρώπων και το γεγονός ότι τον χρόνο που κέρδισαν οι στρατιώτες μας στη Συρία το 2015-2018, περάσαμε, όπως φάνηκε αργότερα, πολύ παράλογα και όχι προσεκτικά το 2019 – 2021, μην κατανοώντας την κλίμακα της επερχόμενης αντιπαράθεσης στην Ουκρανία
Και έχοντας ξοδέψει πόρους και χρόνο σε επικοινωνιακά “περιτυλίγματα” και όχι σε προετοιμασία για έναν πραγματικό πόλεμο,
Αυτό είναι το μεγαλύτερο λάθος στους υπολογισμούς που έχουν γίνει.
Πρέπει να είναι κανείς εξαιρετικά αφελής ώστε να μην καταλάβει ότι μας παρακολουθούσαν πολύ στενά στη Δύση.
Και το γεγονός ότι δεν καταφέραμε να αναγκάσουμε τον Assad να κάνει στροφή επίσης.
Αλλά το κυριότερο είναι ότι δεν μπορούμε να αναγκάσουμε τον εαυτό μας να αλλάξει σύμφωνα με το πνεύμα της εποχής, την οξύτητά του.
Πώς καθυστερούμε τη λήψη αποφάσεων που έπρεπε να έχουν γίνει πολύ νωρίτερα.
Πώς προσπαθούμε να πείσουμε τους εαυτούς μας για τη σταθερότητα των προφανώς αναξιόπιστων δομών.
Και πολιτικά και οικονομικά».
