Σε δηλώσεις-σοκ προχώρησε ο αρχισυντάκτης του Katehon Leonid Savin , μιας από τις πιο σημαίνουσες ομάδες σκέψης της Ρωσίας, ο οποίος τόνισε ότι η ειδική στρατιωτική επιχείρηση που ξεκίνησε η Ρωσία στις 23 Φεβρουαρίου σηματοδοτεί μια νέα εποχή στον κόσμο. Επισημαίνοντας ότι έχουν προκύψει στενότερες ευκαιρίες συνεργασίας μεταξύ της Ρωσίας και των αναπτυσσόμενων χωρών, ο Savin εξέφρασε επίσης σημαντικές ιδέες για το μέλλον των τουρκο-ρωσικών σχέσεων!
Ο Leonid Savin ανήκει στη λεγόμενη ομάδα των ευρασιανιστών! Μάλιστα αποθέωσε και το Πακιστάν, ενώ μίλησε και για πιθανή αναγνώριση των Κατεχομένων από την Ρωσία!
Η συνέντευξη δόθηκε σε τουρκικό ΜΜΕ! – Ακολουθούν τα σημαντικότερα σημεία:
”Κάποιοι ερμηνεύουν τη στρατιωτική δράση της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας ως «πρόκληση και εξαναγκασμό των ΗΠΑ», ενώ άλλοι την ερμηνεύουν ως κίνηση της Ρωσίας για αναμόρφωση της ευρωπαϊκής τάξης πραγμάτων. Πώς θα το αξιολογήσετε;
Οι ΗΠΑ πέρασαν την τελευταία μας κόκκινη γραμμή. Θυμηθείτε, τον Δεκέμβριο, η Ρωσία προσφέρθηκε να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να συζητήσει την ευρωπαϊκή ασφάλεια. Οι προτάσεις της Ρωσίας απορρίφθηκαν. Είδαμε ότι η Ουκρανία, που έπεσε στα νύχια του μιλιταρισμού και του ναζισμού μετά το πραξικόπημα του 2014, ετοιμαζόταν να πάει σε πόλεμο με τη Ρωσία σε λίγα χρόνια. Τώρα βλέπουμε πολλά δυτικά όπλα και στρατιωτικά στοιχεία στο πεδίο.
Ο πρωταρχικός σκοπός αυτής της στρατιωτικής επιχείρησης είναι να σταματήσει τη στρατιωτικοποίηση της Ουκρανίας και να αποτρέψει τη χρήση της ως «δύναμη αντιπροσώπου» εναντίον της Ρωσίας. Ο δεύτερος στόχος είναι η κάθαρση της χώρας από τον ναζισμό. Η εξύμνηση του ναζισμού είναι ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα. Είναι εντυπωσιακό ότι οι δύο χώρες που καταψήφισαν στην ψηφοφορία για την καταδίκη της εξύμνησης του ναζισμού στον ΟΗΕ ήταν οι ΗΠΑ και η Ουκρανία.
Φυσικά, βλέπουμε την Ουκρανία ως ζώνη ασφαλείας. Είμαστε αντιμέτωποι με σοβαρές απειλές για την ασφάλεια, όπως βιολογικά εργαστήρια που λειτουργούν υπό την ομπρέλα του Πενταγώνου και την παρουσία δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην περιοχή κοντά στα ρωσικά σύνορα.
Το σοφό για την Ουκρανία είναι να φτάσει γρήγορα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να συζητήσει το ενδεχόμενο μιας συμφωνίας με τη Ρωσία. Όσον αφορά τα αποτελέσματα της επιχείρησης, μπορούμε να πούμε ότι η Δύση δεν θα είναι ποτέ η ίδια για τη Ρωσία και ότι αυτή η επιχείρηση θα έχει παγκόσμιες επιπτώσεις.
Πόσο σημαντική πιστεύετε ότι είναι αυτή η επιχείρηση από την άποψη της ευρασιατικής γεωπολιτικής και τι άλλαξε στις παγκόσμιες ισορροπίες;
Δεν πρόκειται απλώς για μια σύγκρουση μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας. Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια διαδικασία απόκλισης ή ρήξης μεταξύ Ρωσίας και Δύσης. Παρόμοια με την απόκλιση μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ, αλλά πιο έντονα. Ως αποτέλεσμα, η ρωσική αγορά θα γίνει πολύ πιο ανοιχτή σε άλλες χώρες. Από τη Μέση Ανατολή στην Ασία, από την Αφρική στη Λατινική Αμερική. Αυτό σημαίνει ότι θα υπάρξει περισσότερη συνεργασία μεταξύ των χωρών αυτών των γεωγραφιών. Ταυτόχρονα, μπορούμε να πούμε ότι η πρόοδος προς την πολυπολικότητα επιταχύνεται. Πολλοί ειδικοί, πολιτικοί και στρατιωτικοί αναλυτές στις ΗΠΑ δηλώνουν ανοιχτά ότι η μονοπολικότητα έφτασε στο τέλος της. Η Ουκρανία είναι η τελευταία ένδειξη ότι η δυτική παγκόσμια τάξη πραγμάτων έχει τελειώσει. Επομένως, αυτή η λειτουργία είναι σημαντική για πολλές χώρες του κόσμου.
Τώρα πρέπει να αναπτύξουμε τους δικούς μας κανόνες. Το βάθος της Ευρασίας είναι το πιο σημαντικό πεδίο για αυτό. Γιατί εδώ έχουμε πολύ στενότερες σχέσεις μεταξύ μας με Τουρκία-Ρωσία, Τουρκία-Πακιστάν, Πακιστάν-Ρωσία και άλλες χώρες. Χρειαζόμαστε μια πιο οραματική, ιδρυτική προσέγγιση για την εφαρμογή των πολιτικών μας στον ευρασιατικό τομέα.
Πιστεύετε ότι αυτή η επιχείρηση αντιπροσωπεύει μια ρήξη στην ευρασιατική πολιτική; Πώς θα ενεργεί ο κόσμος έξω από τη Δύση από εδώ και πέρα;
Όπως είπε ο Karl von Clausewitz, ο πόλεμος είναι η συνέχεια της πολιτικής με άλλα μέσα. Είναι προφανές ότι αυτή η επιχείρηση θα έχει μεγάλο αντίκτυπο στην ευρασιατική πολιτική, στον τομέα της και στις μελλοντικές πολιτικές της Ρωσίας. Υπάρχουν πολλές χώρες στον κόσμο που δεν συμμετέχουν στη δυτική προπαγάνδα όπως η «ρωσική επιθετικότητα». Για παράδειγμα, ο Πακιστανός πρωθυπουργός Imran Khan βγήκε τις προάλλες και είπε: «Δεν είμαστε σκλάβοι των ΗΠΑ και της ΕΕ, δεν μπορείτε να μας δίνετε εντολές!». είπε. Επειδή θυμούνται τι έκαναν οι ΗΠΑ στο Αφγανιστάν, ξέρουν πώς το Πακιστάν παρασύρθηκε στον παράλογο πόλεμο στο Αφγανιστάν. Νομίζω ότι πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο βλέπουν ότι η Ρωσία διεξάγει τις στρατιωτικές της επιχειρήσεις με πολύ υπεύθυνο και προσεκτικό τρόπο. Βλέπουν τη διαφορά μεταξύ της ρωσικής επιχείρησης και των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, που προκάλεσε το θάνατο εκατομμυρίων αμάχων.
Δηλώσατε ότι δηλώθηκε ότι η επιχείρηση διεξήχθη για να καθαρίσει την Ουκρανία από τον μιλιταρισμό και τον ναζισμό. Ο Πρόεδρος Πούτιν κάλεσε επίσης τον στρατό να «ανατρέψει την κυβέρνηση για να τα πάμε καλύτερα». Πώς σχεδιάζει η Ρωσία να βγει από αυτήν την κρίση με την Ουκρανία; Ποια θα είναι η μοίρα του Ζελένσκι, ο οποίος είπε «τώρα είμαι αποξενωμένος από το ΝΑΤΟ»;
Είναι πλέον σαφές ότι το ΝΑΤΟ δεν θα υποστηρίξει την Ουκρανία και δεν θα εμπλακεί σε αυτή τη στρατιωτική σύγκρουση
Πώς αξιολογείτε τη στάση που κράτησε η Τουρκία από την αρχή της κρίσης; Πώς εμφανίστηκε αυτή η στάση από τη Ρωσία; Αύριο, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ και ο Ουκρανός υπουργός Εξωτερικών Κουρέμπα θα συναντηθούν για πρώτη φορά στο Διπλωματικό Φόρουμ της Αττάλειας. Τι αποτέλεσμα περιμένετε από αυτό;
Το γεγονός ότι η Τουρκία δεν βρίσκεται στη Δύση και η ρεαλιστική προσέγγισή της στην τρέχουσα κρίση έγινε δεκτό πολύ θετικά στη Ρωσία. Τώρα, η συνάντηση της ρωσικής και της ουκρανικής πλευράς στην Τουρκία είναι ένα καλό βήμα. Είμαι της άποψης ότι η Τουρκία μπορεί να συμβάλει περισσότερο στον τερματισμό αυτής της σύγκρουσης. Ειδικά μετά την εμφάνιση μιας σοβαρής ανθρωπιστικής κρίσης από την ουκρανική πλευρά, η Ρωσία προσφέρθηκε να ανοίξει «ανθρωπιστικούς διαδρόμους». Ωστόσο, η Ουκρανία αρνήθηκε ακόμη και αυτά ή έλαβε μέτρα για να αποτρέψει την εφαρμογή τους στην πράξη.
Συγκεκριμένα, η χρήση του παραδείγματος της ΤΔΒΚ από τον Λαβρόφ για τη νομιμοποίηση της επιχείρησης κατά των Λαϊκών Δημοκρατιών συζητήθηκε ευρέως στον Τουρκικό και Κυπριακό Τύπο. Σημαίνει αυτό ότι η Ρωσία είναι έτοιμη να αναγνωρίσει την ΤΔΒΚ;
Αυτό είναι ένα πιο σύνθετο ζήτημα. Ωστόσο, εάν η Τουρκία είναι έτοιμη να αναγνωρίσει ότι η Κριμαία είναι ρωσικό έδαφος, νομίζω ότι είναι πολύ πιθανό η ΤΔΒΚ να αναγνωριστεί από τη Ρωσία. Για παράδειγμα, η Τουρκία έχει στρατιωτικές βάσεις στο Ιράκ και τη Συρία. Η Τουρκία πραγματοποίησε διάφορες επιχειρήσεις για να προστατευθεί από τις απειλές που της απευθύνονται από τρομοκρατικές οργανώσεις σε αυτές τις χώρες. Η Ρωσία δεν κάνει κάτι διαφορετικό από αυτό που κάνει η Τουρκία. Ως εκ τούτου, η Τουρκία είναι μία από τις χώρες που θα κατανοήσουν καλύτερα την κατάσταση στην Ουκρανία και τις ανησυχίες της Ρωσίας. Ωστόσο, μπορώ να μαντέψω ότι η Άγκυρα αυτή τη στιγμή βρίσκεται υπό έντονη πίεση από τις Βρυξέλλες και τις ΗΠΑ λόγω της ένταξής της στο ΝΑΤΟ.
Λέγεται ότι υπάρχει «Υπερατλαντική Αναγέννηση» με τις κυρώσεις των ΗΠΑ και των ευρωπαϊκών χωρών. Συμφωνείτε με αυτό; Τι συμβαίνει στην πραγματικότητα για την Ατλαντική συμμαχία;
Φυσικά θέλουν μια «Ατλαντική Αναγέννηση». Αλλά τον επόμενο μήνα και τον επόμενο χρόνο, δεν είμαι τόσο σίγουρος ότι θα υπάρξει μια πραγματική αναγέννηση ή μια αυξανόμενη εμβάθυνση της συνεργασίας στον Ατλαντικό. Καθώς ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες βλέπουν τα αποτελέσματα αυτής της κρίσης, θα εγκαταλείψουν τον Ατλαντικό και θα στραφούν σε μια πιο ευρασιατική πολιτική. Η αύξηση των τιμών του πετρελαίου και του φυσικού αερίου έχει σοβαρές επιπτώσεις στις οικονομίες αυτών των χωρών. Βλέπουμε επίσης ότι τα χρηματιστήρια και οι αγορές εμπορευμάτων αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στις ΗΠΑ και την Ευρώπη. (Γελώντας) Θα δούμε αν θα υπάρξει αναγέννηση στο τέλος αυτού.
Μετά την επιχείρηση, υπήρξαν γεγονότα όπως η απαγόρευση του εθνικού ύμνου και της σημαίας της Ρωσίας σε αθλητικούς αγώνες, η απόλυση μαέστρων ορχήστρας σε όλο τον κόσμο επειδή ήταν Ρώσος, η απόλυση μαθητών και η απόλυση του Ντοστογιέφσκι από τα μαθήματα. Πώς τα αξιολογείτε αυτά;
Ναι, είναι μια πολύ περίεργη κατάσταση για τις δυτικές δυνάμεις και την κοινωνία. Αυτό συμβαίνει γιατί βρίσκονται υπό την επιρροή ενός είδους ρατσισμού, και βλέπουν τους Ρώσους και άλλους λαούς εκτός από τους ίδιους ως «υπάνθρωπους» (Untermensch). Σε πολλές χώρες της Δύσης, γινόμαστε μάρτυρες ότι οι Ρώσοι δεν θεωρούνται πλέον ως «κανονικοί άνθρωποι». Αυτή η προσέγγιση μπορεί ακόμη και να ονομαστεί σταυροφορία στον 21ο αιώνα. Υπήρξαν πολλές σταυροφορίες στην ιστορία των δυτικών κρατών εναντίον Μουσουλμάνων και Ρώσων. Φαίνεται να έχει βαθιά θέση στη συνείδηση της δυτικής κοινωνίας. Και τώρα επανεμφανίζεται.”