Απίστευτη προπαγάνδα υπέρ της Αλβανίας και κατά του Ελληνισμού έχουμε από την Άγκυρα, όπου το κρατικό πρακτορείο ”Ανατολή”, προσπαθεί να δημιουργήσει ζήτημα ”Τσαμουριάς”.
Πρόκειται για ένα ξεκάθαρο σχέδιο του Ερντογάν, ο οποίος συνεργάζεται με τον Ράμα και θέλει να ανοίξει νέο ”μέτωπο” στη χώρα μας!
Τα τελευταία χρόνια, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, επανέρχεται στη δημοσιότητα η συζήτηση περί «Τσαμουριάς». Η κουβέντα αυτή προκαλείται, συνήθως, από ακραία εθνικιστικά κέντρα της Αλβανίας που δεν εγκατέλειψαν ποτέ τις επεκτατικές τάσεις που είχαν και οι οποίες έχουν τις ρίζες τους στην εποχή πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η ιδέα της «Μεγάλης Αλβανίας», άλλωστε, είναι τόσο παλιά όσο σχεδόν και το κράτος που βρίσκεται στα βορειοδυτικά σύνορα της Ελλάδας.
Τι αναφέρουν οι Τούρκοι:
”Το μακελειό που θέλει η Ελλάδα να σε κάνει να ξεχάσεις! Χιλιάδες Αλβανοί σκοτώθηκαν πριν από 78 χρόνια. Ο ερευνητής για το θέμα της Τσαμέριας, Χαϊρεντίν Ισούφι, δήλωσε ότι εάν τα γεγονότα που οδήγησαν στη σφαγή των Αλβανών της Τσαμερίας πριν από 78 χρόνια γραφτούν δίκαια και αμερόληπτα, θα πάνε πολύ μακριά.
Η Ελλάδα, που κατηγορεί την Τουρκία για τη γενοκτονία του Πόντου, αλλά της οποίας όλες οι θέσεις έχουν διαψευσθεί από ξένους ιστορικούς, επιδιώκει να μας κάνει να ξεχάσουμε ότι οφείλει την ύπαρξή της στις γενοκτονίες που έχει διαπράξει κατά των μουσουλμάνων στην Πελοπόννησο, την Ανατολία και τέλος στη Τσαμουριά.
Ελάχιστοι είναι οι Τσαμέριοι που μπορούν να αφηγηθούν τη σφαγή κατά του λαού τους, τη μετανάστευση των Μουσουλμάνων Αλβανών της Τσαμουριάς, καθώς και τη ζωή τους μετά τη μαζική έξοδο. Ανάμεσά τους και ο Hayredin Isufi (90), που εγκαταστάθηκε στην αλβανική πόλη του Δυρραχίου με την οικογένειά του το 1945 και είναι επίσης ερευνητής για το ζήτημα της Τσαμουριάς.
Ο Isufi εξήγησε ότι γεννήθηκε στο χωριό Rrezanj της Ηγουμενίτσας, που βρίσκεται σήμερα στην ελληνική επικράτεια, και ότι εγκαταστάθηκαν για πρώτη φορά στην αλβανική πόλη ‘Αγιοι Σαράντα κατά τη σφαγή που έγινε εναντίον τους το 1944.
Τονίζοντας ότι έφυγαν από τον τόπο γέννησής τους με έκπληξη και φόβο, «περπατούσαν στη βροχή και το χιόνι στη μέση του χειμώνα, χωρίς να ξέρουν πού να πάνε ή τι τους περιμένει», ο Isufi είπε ότι, όπως όλες οι οικογένειες των Τσαμέριων, οι συγγενείς τους σφαγιάστηκαν και ότι «δεν υπάρχει οικογένεια που να μην υποφέρει».
“Υπάρχει μια ιδιαίτερη ανάμνηση που με στεναχωρεί. Ενώ ερχόμασταν (στην Αλβανία), η μητέρα μου κρατούσε το αδερφάκι μου από το χέρι. Η μητέρα μου ήταν τόσο σοκαρισμένη που για μια στιγμή ο αδερφός μου άφησε το χέρι της, αλλά η μητέρα μου σκέφτηκε ότι κρατούσε το χέρι του παιδιού της και συνέχισε να περπατάει. Μετά από 4-5 ώρες, πήρα το χέρι του αδερφού μου. Μόλις το βρήκαμε. Αυτό μου έμεινε στο μυαλό.”
Περιγράφοντας τη μετανάστευση των Αλβανών της Τσαμουριάς ως «πραγματικό δράμα», ο Isufi σημείωσε ότι έγιναν δεκτοί πολύ καλά στην Αλβανία και ότι οι περιοχές Κονίσπολης, Σαράντα και Δελβίνα ήταν τα πρώτα μέρη όπου ήρθαν οι μετανάστες.
Ο Isufi είπε, “Το ζήτημα της γενοκτονίας δεν ήταν κάτι αυθόρμητο. Η μετανάστευση του λαού των Τσαμέριων, η (εθνική) κάθαρση των Αλβανών της Τσαμουριάς ήταν μια πολιτική απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης. Η ελληνική κυβέρνηση δεν ήθελε να είναι ξένη τόσο στη θρησκεία όσο και εθνικότητα στα εδάφη που κέρδισε μετά το 1912-1913, και ήθελε δημιουργήσει ένα ομοιογενές κράτος. Το ήθελε». είπε.
Δηλώνοντας ότι πήγε στην Τουρκία πριν από μερικά χρόνια για να ερευνήσει το θέμα της Τσαμουριάς, συναντήθηκε με Αλβανούς Τσαμέριους και ο Ισούφι είπε ότι συνέλεξε στοιχεία για τη ζωή τους στην Τουρκία.
«Το ζήτημα του πρέπει να επιλυθεί δίκαια»
Εκφράζοντας ότι επισκέφθηκε τη Τσαμουριά το 1989, ο Ισούφι υποστήριξε ότι το ζήτημα της πρέπει να επιλυθεί, διαφορετικά δεν θα υπάρχουν δίκαιες και υγιείς σχέσεις μεταξύ Αλβανίας και Ελλάδας.
To δημοσίευμα:
Τι συνέβη στην περιοχή;
Η περιοχή της Τσαμουριάς, που ξεκινά από τα νότια της Αλβανίας, καλύπτει την περιοχή από τα Ιωάννινα έως την Πρέβεζα, η οποία εξακολουθεί να βρίσκεται εντός της επικράτειας της Ελλάδας. Οι Αλβανοί που ζούσαν στην περιοχή αυτή της επαρχίας Ιωαννίνων ήταν Οθωμανοί πολίτες μέχρι το 1913.
Η περιοχή της παραδόθηκε στην Ελλάδα ως εθνοτική και μειονοτική περιοχή στη Διάσκεψη του Λονδίνου το 1913 στο τέλος του Βαλκανικού Πολέμου. Στην απογραφή του 1910 ζούσαν στην περιοχή 83 χιλιάδες Αλβανοί.
Χιλιάδες Τσαμέριοι αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν μέσω σφαγών και βιασμών
Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι δυνάμεις υπό τη διοίκηση του Έλληνα στρατηγού Ναπολέοντα Ζέρβα έσφαξαν τους Αλβανούς της Τσαμουριάς.
Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας εθνοκάθαρσης που διήρκεσε από τον Ιούνιο του 1944 έως τον Μάρτιο του 1945, σκοτώθηκαν 2.900 άνδρες, 214 γυναίκες και 96 παιδιά, 745 γυναίκες βιάστηκαν, 5.800 σπίτια σε 68 χωριά κάηκαν. Περισσότεροι από 2.000 πολίτες έχασαν τη ζωή τους λόγω των κακών συνθηκών διαβίωσης και της μετανάστευσης.
Λόγω της εθνοκάθαρσης που ξεκίνησε ο Έλληνας στρατηγός, περίπου 35.000 Αλβανοί αναγκάστηκαν να φύγουν από την περιοχή προς την Αλβανία.
Θέλουν να αναγνωριστεί η γενοκτονία
Οι Αλβανοί της Τσαμουριάς θέλουν να αναγνωριστούν τα γεγονότα του 1944 ως «γενοκτονία», το δικαίωμά τους να επισκεφτούν την πατρίδα τους στα ελληνικά σύνορα και να παραδώσουν τα δικαιώματα ιδιοκτησίας τους. Το 1994, το αλβανικό κοινοβούλιο ενέκρινε το νόμο για τον εορτασμό της 27ης Ιουνίου ως «Ημέρα της Γενοκτονίας κατά των Αλβανών της Τσαμέριας από τους Έλληνες Σοβινιστές»”, αναφέρουν οι Τούρκοι.