Εκθέσεις υπηρεσιών πληροφοριών και συστήματα θαλάσσιας ιχνηλάτησης αποκάλυψαν την απόφαση της Κίνας να εφοδιάσει το Ιράν με κρίσιμα συστατικά καυσίμων για πυραύλους, την ώρα που η στρατιωτική υποδομή του καθεστώτος καταρρέει υπό τα πλήγματα του συνασπισμού.
Αξιωματούχοι των Ηνωμένων Πολιτειών και διεθνείς ερευνητές της ναυσιπλοΐας προσδιόρισαν μια σημαντική κλιμάκωση της ξένης εμπλοκής στον εν εξελίξει πόλεμο, καθώς η Κίνα πιάστηκε να παρέχει κρίσιμη στρατιωτική βοήθεια στο ιρανικό καθεστώς.
Παρά τον σφοδρό πόλεμο μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, το Πεκίνο φέρεται να ενέκρινε την αποστολή εξειδικευμένων χημικών υλικών, απαραίτητων για την παραγωγή στερεού προωθητικού καυσίμου πυραύλων.
Σύμφωνα με λεπτομερή ανάλυση ναυτιλιακών δεδομένων και δορυφορικών εικόνων, δύο πλοία ιρανικής ιδιοκτησίας απέπλευσαν πρόσφατα από εξειδικευμένο κινεζικό λιμένα φορτωμένα με υπερχλωρικό νάτριο, μια χημική ουσία που χρησιμοποιείται για την τροφοδοσία βαλλιστικών πυραύλων.
Οι ειδικοί πιστεύουν ότι ο χρόνος αυτής της αποστολής δεν αποτελεί γραφειοκρατική παράλειψη, αλλά μάλλον μια συνειδητή πολιτική απόφαση της κινεζικής κυβέρνησης να στηρίξει τον ιρανικό στρατό σε μια στιγμή ακραίας ευπάθειας.
Τα πλοία στη Νότια Κινεζική Θάλασσα
Τα δύο πλοία που βρίσκονται στο επίκεντρο της έρευνας, το «Σαμπντίς» (Shabdis) και το «Μπαρζίν» (Barzin), ανήκουν στις Γραμμές Ναυτιλίας της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν (IRISL), μια κρατική εταιρεία που χρησιμοποιείται συχνά για τη μεταφορά ευαίσθητων στρατιωτικών τεχνολογιών.
Τα πλοία εντοπίστηκαν πρόσφατα στο λιμάνι Γκαολάν της πόλης Τζουχάι, που βρίσκεται στη νοτιοανατολική Κίνα.
Το λιμάνι αυτό είναι γνωστός κόμβος για τη διακίνηση χημικών αγαθών, ειδικά εκείνων που χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία υψηλής τεχνολογίας και στην αμυντική βιομηχανία.
Μετά από αρκετές ημέρες φόρτωσης, και τα δύο πλοία απέπλευσαν και επί του παρόντος διασχίζουν τη Νότια Κινεζική Θάλασσα.
Αναμένεται να καταπλεύσουν στα ιρανικά λιμάνια Μπαντάρ Αμπάς και Τσαμπαχάρ εντός της επόμενης εβδομάδας.
Ενώ τα επίσημα δηλωτικά φορτίου είναι συχνά παραπλανητικά, τα κυβερνητικά αρχεία και το βύθισμα των πλοίων στο νερό υποδηλώνουν σαφώς ότι μεταφέρουν βαριά φορτία υπερχλωρικού νατρίου για την αναπλήρωση των εξαντλημένων αποθεμάτων πυραύλων του Ιράν.
Μια συνειδητή πολιτική επιλογή
Η απόφαση του Πεκίνου να επιτρέψει τον απόπλου αυτών των πλοίων κατά τη διάρκεια ενός ενεργού πολέμου χαρακτηρίζεται από περιφερειακούς αναλυτές ως προκλητική κίνηση έναντι της Ουάσιγκτον.
Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι η Κίνα διαθέτει πολυάριθμα διοικητικά και γραφειοκρατικά εργαλεία, όπως τελωνειακές καθυστερήσεις ή επιθεωρήσεις ασφαλείας, τα οποία θα μπορούσε να είχε χρησιμοποιήσει για να σταματήσει την αποστολή εάν επιθυμούσε να παραμείνει ουδέτερη.
Το γεγονός ότι δόθηκε άδεια απόπλου στα πλοία χωρίς καμία καθυστέρηση υποδηλώνει μια οδηγία υψηλού επιπέδου για τη διασφάλιση της παραλαβής των εφοδίων από το Ιράν.
Αυτή η βοήθεια έρχεται καθώς η Ρωσία φέρεται επίσης να παρεμβαίνει για να παρέχει στο Ιράν πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο σχετικά με τις κινήσεις και τα μέσα των αμερικανικών στρατευμάτων στη Μέση Ανατολή.
Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ αναφέρθηκε σε αυτές τις αναφορές την Κυριακή 08/03, δηλώνοντας ότι, ενώ δεν υπάρχει οριστική ένδειξη επιτυχούς ρωσικής βοήθειας, εάν πράγματι βοηθούν, «δεν το κάνουν και τόσο καλά».
Περιφερειακές επιπτώσεις και φόβος στις αγορές
Η ροή κινεζικών στρατιωτικών χημικών προς το Ιράν έχει προκαλέσει βαθιά ανησυχία στα κράτη του Κόλπου, πολλά από τα οποία αντιμετωπίζουν ήδη καθημερινές πυραυλικές απειλές από το ιρανικό καθεστώς.
Οποιαδήποτε βοήθεια παρατείνει την ικανότητα της Τεχεράνης να εκτοξεύει βαλλιστικούς πυραύλους θεωρείται από αυτές τις χώρες ως άμεση απειλή για τη δική τους ασφάλεια και οικονομική σταθερότητα.
Επιπλέον, αυτή η διεθνής υποστήριξη περιπλέκει τον στόχο του συνασπισμού για μια ταχεία λήξη του πολέμου.
Τροφοδοτώντας το πυραυλικό πρόγραμμα του Ιράν, η Κίνα ουσιαστικά ποντάρει ενάντια στην ταχεία κατάρρευση του καθεστώτος, μια κίνηση που θα μπορούσε να βλάψει μόνιμα τις σχέσεις του Πεκίνου με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την ευρύτερη Δυτική συμμαχία, καθώς ο πόλεμος συνεχίζει να αναδιαμορφώνει την παγκόσμια τάξη πραγμάτων.