Aπέναντι στην ελλαδίτικη «εκσυγχρονιστική αφασία», που σαν άλλα φιλογερμανικά «ταπεινά χαμομηλάκια», οι κοτζαμπάσηδες και οι κολίγοι τους, αδιαφορούν για το μεγάλο μας έθνος και τις αρχαίες μας αποικίες, αφού για αυτούς τους «νήπιους και ψοφοδεείς» υπάρχει μόνο η μικρή και τίμια «ελλαδίτσα» τους, οι Ελληνορωμιοί της Συρίας, εγκαταλελειμμένοι, καταφεύγουν ικέτες στη Μεγάλη Μητέρα, «Τη υπερμάχω στρατηγώ», για σωτηρία.
Η ανάρτηση των Ελληνολεβαντίνων στο «Χ», την ώρα που οι τζιχαντιστές σκορπούν θάνατο και τρομοκρατία στα μεσογειακά παράλια της Συρίας, χαρακτηριστική:
«Χθες το βράδυ, Χριστιανοί σε όλη τη Συρία συγκεντρώθηκαν για τον Ακάθιστο Ύμνο, προσευχόμενοι στην Θεοτόκο, την Ὑπερμάχο Στρατηγό, να προστατεύσει τη Συρία και τους Αλαουίτες αδελφούς και αδελφές μας. Σε αυτούς τους σκοτεινούς καιρούς, ζητάμε τη μεσιτεία της για ειρήνη και σωτηρία».
Η ερώτηση του Tribune είναι σαφής: Την ώρα που οι τζιχαντιστές της Συρίας τρομοκρατούν ομογενείς πληθυσμούς, ο ελληνικός στόλος γιατί δεν βρίσκεται στα παράλια της Συρίας; Η ελληνική διπλωματία γιατί δεν κινεί γη και ουρανό; Εκτός από την Κύπρο και η Συρία είναι μακριά;
Ακαταμάχητη Στρατηγός
Η λέξη «Ὑπερμάχο» αναφέρεται στην Παναγία ως «Ὑπερμάχος Στρατηγός», δηλαδή «Ακαταμάχητη Στρατηγός».
Αυτός ο τίτλος αποδίδεται στην Παναγία στον Ακάθιστο Ύμνο, ο οποίος ψάλλεται κατά την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
Ο ύμνος αυτός εκφράζει την ευγνωμοσύνη των πιστών προς την Παναγία για τη σωτηρία τους από κινδύνους και εχθρούς.
Η προέλευση του ύμνου ανάγεται στο 626 μ.Χ., όταν η Κωνσταντινούπολη αντιμετώπισε επιθέσεις από Αβαροσλάβους και Πέρσες.
Οι κάτοικοι της Πόλης, αποδίδοντας τη σωτηρία τους στη θεία παρέμβαση της Παναγίας, την τίμησαν ως «Ὑπερμάχο Στρατηγό» και της αφιέρωσαν τον ύμνο αυτό.
Η φράση «Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τὰ νικητήρια» σημαίνει «Στην ακαταμάχητη στρατηγό τα νικητήρια», εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη των πιστών για τη βοήθειά της.
Επιπλέον, ο ύμνος αυτός έχει ψαλεί σε σημαντικές στιγμές της νεότερης ελληνικής ιστορίας, όπως κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενισχύοντας το ηθικό του λαού και του στρατού.
Σύμφωνα με μαρτυρίες, η Μελίνα Μερκούρη, κατά την επίσκεψή της στην Αγία Σοφία ως Υπουργός Πολιτισμού, έψαλε τον ύμνο αυτό, εκφράζοντας την βαθιά της συγκίνηση και τον σεβασμό της προς την πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας.
Ο ύμνος αποτελεί σύμβολο πίστης και ελπίδας για τους Ορθόδοξους Χριστιανούς, αναδεικνύοντας την Παναγία ως προστάτιδα και οδηγό σε δύσκολους καιρούς.