Η συμφωνία Ελλάδας και Chevron για έρευνες υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για τη «Γαλάζια Πατρίδα» και τη συμφωνία Άγκυρας – Τρίπολης του 2019. Δύο από τα τέσσερα θαλάσσια οικόπεδα που περιλαμβάνονται στη νέα συμφωνία, επικαλύπτουν περιοχές που η Τουρκία θεωρεί ότι εμπίπτουν στη δική της οριοθέτηση με τη Λιβύη.
Το τουρκικό Υπουργείο Εθνικής Άμυνας χαρακτήρισε τις ελληνικές κινήσεις μονομερείς και αντίθετες στο διεθνές δίκαιο, αν και σημείωσε ότι δεν επηρεάζουν άμεσα τη θαλάσσια δικαιοδοσία της Τουρκίας, μια διατύπωση που προκάλεσε ερωτήματα για την εσωτερική συνοχή της ανακοίνωσης. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο αναλυτής εξωτερικής πολιτικής Αϊντίν Σεζέρ υποστήριξε ότι η ρητορική της «Γαλάζιας Πατρίδας» οδήγησε σε στρατηγικό αδιέξοδο. Όπως τόνισε, η πατρίδα ταυτίζεται με την πλήρη κυριαρχία στα χωρικά ύδατα και όχι με ζώνες περιορισμένων δικαιωμάτων.
Ο Σεζέρ εκτιμά ότι η συμφωνία του 2019 ανέτρεψε το προηγούμενο ισοζύγιο στην Ανατολική Μεσόγειο, διευκολύνοντας τελικά την ελληνοαιγυπτιακή οριοθέτηση και απομονώνοντας την Άγκυρα δυτικά του 28ου μεσημβρινού. Κατά την άποψή του, η εμπλοκή των ΗΠΑ μέσω της Chevron συνιστά έμμεση επιβεβαίωση ότι η αμερικανική πλευρά δεν αναγνωρίζει τη λογική της τουρκολιβυκής χάραξης. Σε αυτό το πλαίσιο, θεωρεί πως η Τουρκία «αυτοπυροβολήθηκε», διαταράσσοντας ένα status quo που προηγουμένως της άφηνε περισσότερα περιθώρια ελιγμών.