Γράφει ο Μάικλ Ρούμπιν, Washington Examiner
Αυτόν τον μήνα, ο Μπραντ Σνάιντερ (D-IL) και ο Γκας Μπιλιράκης (R-FL) υπέβαλαν νομοσχέδιο για να ζητήσουν από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ να αφαιρέσει την Τουρκία από το Γραφείο Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και αντ’ αυτού να τοποθετήσει την Τουρκία στο Γραφείο Νέων Ανατολικών Υποθέσεων.
Είναι μια καλή, πολύ καθυστερημένη ιδέα . Ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο θα πρέπει να το υιοθετήσει αμέσως, ακόμη και πριν από την ψηφοφορία στο Κογκρέσο.
Οι γραφειοκρατικές διαιρέσεις με τις οποίες οι Ηνωμένες Πολιτείες κατηγοριοποιούν τον κόσμο είναι τεχνητές. Το Υπουργείο Άμυνας, για παράδειγμα, ανέθεσε από καιρό το Ισραήλ στην Ευρωπαϊκή Διοίκηση των ΗΠΑ, επειδή το Πεντάγωνο φοβόταν ότι οι Άραβες ηγέτες θα μποϊκοτάρουν τους Αμερικανούς στρατηγούς που επισκέπτονταν ανοιχτά το Ισραήλ. Ο πραγματισμός είχε συνέπειες, καθώς η προθυμία του Πενταγώνου να μεταχειριστεί το Ισραήλ σαν να ήταν ξένο στη Μέση Ανατολή συναίνεσε στον αντισημιτισμό και σήμανε ότι η Ουάσιγκτον δεν ήταν σοβαρή για την περιφερειακή ολοκλήρωση και ομαλοποίηση. Έδωσε επίσης τη δυνατότητα στους Αραβιστές εντός της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ να ξετρελαθούν με τη συνωμοσία και τον αντισημιτισμό. Θα μπορούσαν να εσωτερικεύσουν, να επαναλάβουν και να ενισχύσουν όσα είπαν οι στρατηγοί της Σαουδικής Αραβίας ή του Κατάρ χωρίς να ανησυχούν για οποιαδήποτε σοβαρή απώθηση. Η μεταφορά του Ισραήλ το 2021 από την EUCOM στην CENTCOM αντανακλούσε τις Συμφωνίες του Αβραάμ και ήταν πολύ καθυστερημένη.
Οι γραφειοκρατικές διαιρέσεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ μπορεί να είναι εξίσου αυθαίρετες. Το 1997, έκανα πρακτική άσκηση στην Πρεσβεία των ΗΠΑ στο Τατζικιστάν, η οποία ήταν τότε μέλος του Γραφείου Ευρωπαϊκών Υποθέσεων. Το 2006, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ μετέφερε το Τατζικιστάν στο νεοσύστατο Γραφείο Υποθέσεων Νότιας και Κεντρικής Ασίας. Η κίνηση ήταν λογική: Τελικά, το Τατζικιστάν έχει περισσότερα κοινά με το Ουζμπεκιστάν και το Αφγανιστάν παρά με το Ηνωμένο Βασίλειο και την Αυστρία.
Άλλες γραφειοκρατικές διαιρέσεις παραμένουν αυθαίρετες. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ περιλαμβάνει το Σουδάν, για παράδειγμα, στο Γραφείο Αφρικανικών Υποθέσεων, παρόλο που οι ίδιοι οι Σουδανοί πιθανότατα θα ταυτίζονταν πολύ περισσότερο με εκείνους του Γραφείου Υποθέσεων Εγγύς Ανατολής.
Η μετατόπιση της Τουρκίας στο Γραφείο της Εγγύς Ανατολής αντανακλά την πραγματικότητα και ενισχύει την αμερικανική διπλωματία.
Πρώτον, μετά από σχεδόν ένα τέταρτο του αιώνα Ερντογάν, η Τουρκία είναι ένα κράτος της Μέσης Ανατολής. Αυτή είναι απλώς η πραγματικότητα. Ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αποκάλεσε κάποτε τον εαυτό του «υπηρέτη της σαρία [του ισλαμικού νόμου]» και περιέγραψε τον στρατό της Τουρκίας ως «στρατό του Μωάμεθ». Ξετυλίγει την τουρκική κοσμικότητα, προωθώντας τη Μουσουλμανική Αδελφότητα με τον ενθουσιασμό του Κατάρ και την οικονομία της Υεμένης. Οι φωτογραφίες δείχνουν τα φορτηγά του να παραδίδουν προμήθειες στην Αλ Κάιντα στη Συρία. Έγγραφα δείχνουν ότι η οικογένειά του επωφελήθηκε από το λαθραίο πετρέλαιο του Ισλαμικού Κράτους και η Τουρκία αποικίζει τώρα τμήματα της Κύπρου, της Συρίας και του Ιράκ. Σύμφωνα με το Freedom House, μετά τη Ρωσία και τη Λευκορωσία, η Τουρκία είναι το λιγότερο ελεύθερο κράτος στην Ευρώπη. Η κατάταξή της είναι πιο αντιπροσωπευτική των κρατών της Μέσης Ανατολής.
Διακυβεύεται κάτι περισσότερο από τον συμβολισμό. Εντάσσοντας την Τουρκία στην Ευρώπη, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ αλλοιώνει την πολιτική μόνο ως προς το μέγεθός της. Η Τουρκία έχει πολύ μεγαλύτερο πληθυσμό από τους ευρωπαίους γείτονές της, αλλά είναι ισοδύναμος σε μέγεθος με το Ιράν. Επειδή το Στέιτ Ντιπάρτμεντ επιδιώκει τη συναίνεση, οι προσπάθειες κατευνασμού της Άγκυρας συχνά έρχονται σε βάρος της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου και της θρησκευτικής ελευθερίας. Το να επιτρέπεται στις τουρκικές ανησυχίες να διαμορφώνουν την πολιτική των ΗΠΑ είναι παρόμοιο με το να επιτρέπουμε στα ιρανικά συμφέροντα να κάθονται στο τραπέζι κατά τη χάραξη πολιτικής κατά της διάδοσης.
Η μετατόπιση της Τουρκίας θα έκλεινε επίσης ένα κενό που εκμεταλλεύτηκαν οι Αμερικανοί διπλωμάτες από τότε που ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Χένρι Κίσινγκερ. Για να αποφευχθεί η «πελατίτιδα*», η τάση ορισμένων διπλωματών να μεταβαίνουν στην πατρίδα τους, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ αναγκάζει τους ειδικούς σε κάθε γεωγραφικό γραφείο να εξυπηρετούν τουλάχιστον μία περιοδεία σε διαφορετική περιοχή. Αυτό ωφελεί τη διπλωματία διασφαλίζοντας μια ευρύτερη προοπτική. Για τους ειδικούς της Μέσης Ανατολής είναι απίθανο να σερβίρουν στην εξωτερική τους περιοδεία στην Τουρκία και να προσποιούνται ότι αποκτά μια ευρωπαϊκή προοπτική. Η ταξινόμηση της Τουρκίας ως χώρα της Μέσης Ανατολής θα έκλεινε την πόρτα σε αυτό το σχέδιο.
Η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ είναι στην πιο δυνατή της φάση επειδή το Στέιτ Ντιπάρτμεντ βαθμονομεί τη διπλωματία στην πραγματικότητα και όχι σε ευσεβείς πόθους. Έχει περάσει δύο δεκαετίες η ώρα να μετατοπιστεί η Τουρκία στη γραφειοκρατία του Foggy Bottom**.
geopolitico