Ο Μάικλ Ρούμπιν ζητά ριζική αλλαγή της ισραηλινής στρατηγικής απέναντι στην Τουρκία – Προτείνει ακόμη και στήριξη στο PKK

Ένα άρθρο που προκαλεί έντονες αντιδράσεις

Με ένα ιδιαίτερα αιχμηρό άρθρο, ο Αμερικανός αναλυτής Μάικλ Ρούμπιν υποστηρίζει ότι το Ισραήλ πρέπει να επανεξετάσει πλήρως τη στρατηγική του απέναντι στην Τουρκία, υποστηρίζοντας ότι η Άγκυρα έχει μετατραπεί σε έναν από τους βασικούς γεωπολιτικούς αντιπάλους της Ιερουσαλήμ.

Στο κείμενό του, ο Ρούμπιν διατυπώνει σειρά ιδιαίτερα σκληρών επικρίσεων κατά της κυβέρνησης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και καταθέτει προτάσεις που, εάν ποτέ υιοθετούνταν, θα σηματοδοτούσαν μια ιστορική ανατροπή στην πολιτική του Ισραήλ απέναντι στο κουρδικό ζήτημα.

Από τη στρατηγική συνεργασία στη βαθιά κρίση

Ο Ρούμπιν υπενθυμίζει ότι επί δεκαετίες οι σχέσεις Ισραήλ και Τουρκίας χαρακτηρίζονταν από στενή συνεργασία, επισημαίνοντας ότι η Τουρκία υπήρξε το πρώτο μουσουλμανικό κράτος που αναγνώρισε το Ισραήλ το 1949.

Αναφέρεται επίσης στον πρώην πρόεδρο και πρωθυπουργό της Τουρκίας, Τουργκούτ Οζάλ, τον οποίο παρουσιάζει ως τον αρχιτέκτονα της στρατηγικής προσέγγισης μεταξύ των δύο χωρών.

Κατά τον ίδιο, η συνεργασία εκείνης της περιόδου επεκτάθηκε ακόμη και στον τομέα των πληροφοριών, με στόχο την αντιμετώπιση κοινών απειλών.

«Η στροφή ξεκίνησε με τον Ερμπακάν και ολοκληρώθηκε επί Ερντογάν»

Σύμφωνα με τον Αμερικανό αναλυτή, η σταδιακή απομάκρυνση της Τουρκίας από τη Δύση ξεκίνησε την περίοδο του Νετσμετίν Ερμπακάν και κορυφώθηκε με την άνοδο του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Ο Ρούμπιν υποστηρίζει ότι η φιλοδυτική εικόνα που παρουσίαζε αρχικά ο Τούρκος πρόεδρος ήταν προσχηματική και ότι η πραγματική στρατηγική της Άγκυρας αποκαλύφθηκε σταδιακά μέσα από τις επιλογές της στην εξωτερική πολιτική.

Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφέρει την υποδοχή στελεχών της Χαμάς στην Άγκυρα το 2006, παρά τις διαβεβαιώσεις που, σύμφωνα με τον ίδιο, είχαν προηγηθεί προς τη γερμανική κυβέρνηση.

Οι κατηγορίες περί αντισημιτισμού

Σημαντικό μέρος του άρθρου αφιερώνεται στην κριτική που ασκεί ο Ρούμπιν απέναντι στην τουρκική κυβέρνηση σχετικά με τη ρητορική της απέναντι στο Ισραήλ και τους Εβραίους.

Ο αναλυτής υποστηρίζει ότι, κατά την άποψή του, επί κυβερνήσεων Ερντογάν ενισχύθηκαν αντισημιτικές και αντισιωνιστικές αφηγήσεις στον δημόσιο λόγο, ενώ παραθέτει παραδείγματα και ισχυρισμούς που, σύμφωνα με τον ίδιο, αποτυπώνουν αυτή τη μεταβολή.

Οι πρόσφατες δηλώσεις Ερντογάν και Φιντάν

Ο Ρούμπιν αναφέρεται επίσης στις πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν και του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, τις οποίες παρουσιάζει ως ένδειξη της περαιτέρω επιδείνωσης των σχέσεων Άγκυρας–Ιερουσαλήμ.

Κατά τον ίδιο, η τουρκική πολιτική απέναντι στο Ισραήλ έχει πλέον αποκτήσει μόνιμα χαρακτηριστικά αντιπαράθεσης.

«Η Τουρκία αποτελεί πλέον στρατηγικό αντίπαλο»

Στο άρθρο του, ο Ρούμπιν υποστηρίζει ότι το Ισραήλ θα πρέπει να αντιμετωπίζει πλέον την Τουρκία ως έναν μακροπρόθεσμο στρατηγικό αντίπαλο και όχι ως μια χώρα με την οποία θα μπορούσε να αποκαταστήσει σύντομα τις σχέσεις του.

Εκτιμά ότι ακόμη και μετά από μια πιθανή πολιτική αλλαγή στην Άγκυρα, οι βασικές γεωπολιτικές επιδιώξεις της Τουρκίας δύσκολα θα διαφοροποιηθούν ουσιαστικά.

Η πιο αμφιλεγόμενη πρόταση

Το πλέον αμφιλεγόμενο σημείο του άρθρου αφορά την πρόταση του Ρούμπιν να εγκαταλείψει το Ισραήλ τη μέχρι σήμερα πολιτική του στο κουρδικό ζήτημα.

Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η Ιερουσαλήμ θα πρέπει να εξετάσει μια πιο ενεργή πολιτική υπέρ των Κούρδων, παρουσιάζοντας συγκεκριμένες προτάσεις που περιλαμβάνουν πολιτική και άλλη υποστήριξη προς το κουρδικό κίνημα.

Οι συγκεκριμένες προτάσεις αποτελούν προσωπικές απόψεις του αρθρογράφου και δεν αντανακλούν επίσημη θέση της κυβέρνησης του Ισραήλ ή άλλου κράτους.

Ένα άρθρο που ανεβάζει ακόμη περισσότερο τους τόνους

Το άρθρο του Μάικλ Ρούμπιν καταλήγει με ιδιαίτερα σκληρή κριτική απέναντι στη σημερινή τουρκική πολιτική και υποστηρίζει ότι η Δύση θα πρέπει να επανεξετάσει συνολικά τη στάση της απέναντι στην Άγκυρα.

Οι θέσεις αυτές έχουν προκαλέσει έντονες συζητήσεις, καθώς αντικατοπτρίζουν την άποψη του συγγραφέα και όχι επίσημη πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών ή του Ισραήλ.